
ဤအধ্যာယသည် ရှိဝ–ဒေဝီ ဆွေးနွေးခန်းတွင် ထည့်သွင်းထားသော က္ṣetra ညွှန်ကြားချက်အကျဉ်းဖြစ်သည်။ ဣရှ္ဝရသည် မဟာဒေဝီအား အနောက်ဘက်သို့ ကရိုးရှ (krośa) တစ်ဝက်အကွာရှိ တောက်ပသော နေရာ «မာရုဒါရျာ» သို့ သွားရန် ညွှန်ကြားသည်။ ထိုနေရာ၏ ဒေဝီကို မာရုတ်များ (Maruts) က ပူဇော်ကြပြီး «လိုအင်အားလုံး၏ အကျိုး» (sarva-kāma-phala) ကို ပေးသနားသူဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် ညွှန်ကြားချက်သည် အချိန်ဇယားနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းသို့ ပြောင်းလဲလာသည်။ အထူးသဖြင့် မဟာနဝမီ (Mahānavamī) နေ့တွင် သေချာစွာ ပူဇော်ရမည်ဟု ဆိုပြီး၊ စပ္တမီ (Saptamī) နေ့တွင်လည်း အနံ့သာ၊ ပန်း (gandha-puṣpa-ādi) စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်ရန် တိုက်တွန်းသည်။ ဤအခန်းသည် နေရာ–အချိန်–နည်းလမ်းတို့ကို ပူရာဏသဘောတရားအရ ချိတ်ဆက်ကာ လိုအင်ပြည့်စုံမှုနှင့် ပုဏ္ဏာရည်ကို ရရှိစေသည့် ဘက္တိနည်းပညာကို ဖော်ထုတ်ထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मरुदार्यां महाप्रभाम् । तस्मात्पश्चिमदिग्भागे क्रोशार्द्धेन व्यवस्थिताम्
ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ တောက်ပမြင့်မြတ်သော မရုဒာရျာ သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၏ အနောက်ဘက်တွင် ကရိုးရှာ တစ်ဝက်အကွာ၌ တည်ရှိသည်။
Verse 2
मरुद्भिः पूजितां देवीं सर्वकामफलप्रदाम् । महानवम्यां यत्नेन सप्तम्यां पूजयेन्नरः । गंधपुष्पादिविधिना सर्वकामप्रसिद्धये
မရုတ်တို့က ပူဇော်အပ်သော ထိုဒေဝီသည် ဆန္ဒရှိသမျှ အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူ၏။ လူသည် စပ်တမီနေ့နှင့် အထူးသဖြင့် မဟာနဝမီနေ့တွင် အားထုတ်၍ နံ့သာ၊ ပန်း စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်ကာ ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေရန် ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 315
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मरुदार्यादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဆလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌ «မရုဒာရျာ ဒေဝီ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း သုံးရာတစ်ဆယ့်ငါး ပြီးဆုံး၏။