Adhyaya 312
ဤအခန်းသည် ဣရှ္ဝရ၏ မိန့်ကြားချက်အဖြစ် တည်နေရာညွှန်ကြားမှုနှင့် ရိုးရာဝတ်ပြုနည်းကို တိုတောင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ပထမဦးစွာ မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင် နေရောင်ဘုရား (Sūrya) အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော ဘကူလ္စွာမိန်၏ သာသနာတော်ကို “လေးမြားရှစ်လက်” အကွာအဝေးဖြင့် တိတိကျကျ တည်နေရာပြထားပြီး၊ ထိုနေရောင်ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဒർശနပြုခြင်းသည် ဒုက္ခနှင့် အပူအပင်ကို ဖျောက်ဖျက်ပေးသည် (duḥkha-nāśana) ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် အထူးဝတ်ပြုကတိတော်ကို သတ်မှတ်သည်။ တနင်္ဂနွေ (ravivāra) သည် လဆန်း/လဆုတ် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့ (saptamī) နှင့် တိုက်ဆိုင်သောအခါ ညလုံးပေါက် နိုးကြားစောင့်ရှောက်ခြင်း (jāgaraṇa) ကို ပြုလုပ်ရမည်ဟု ညွှန်ကြားသည်။ အကျိုးဖလမှာ လိုရာဆန္ဒများ ပြည့်စုံခြင်းနှင့် နေရောင်လောက (Sūrya-loka) တွင် ဂုဏ်သိက္ခာတိုးတက်၍ မြင့်မြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နိဂုံးတွင် စကန္ဒမဟာပူရာဏ၊ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ “ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ്യ” အပိုင်းအဖြစ် အခန်းအမည်ကို “ဘကူလ္စွာမိန်-မဟာတ္မ്യ” ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे धनुषामष्टभिः प्रिये । बकुलस्वामिनं सूर्यं तं पश्येद्दुःखनाशनम्
ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်— “အချစ်တော်ရေ၊ ထိုနေရာမှ မြောက်ဘက်သို့ ဓနုသ် ရှစ်လုံးအကွာ၌ ‘ဘကူလ-ဆွာမင်’ ဟုခေါ်သော နေဘုရားကို ဖူးမြင်လျှင် ဒုက္ခကို ပျောက်ကင်းစေသည်”။
Verse 2
रविवारेण सप्तम्यां कुर्याज्जागरणं नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सूर्यलोके महीयते
တနင်္ဂနွေနေ့၊ စပ္တမီတိသီ၌ လူသည် ညလုံးနိုးကြား၍ ဂျာဂရဏ ပြုရမည်။ ထိုသူသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိကာ နေဘုရား၏ လောက၌ ဂုဏ်တင်ခံရသည်။
Verse 312
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाद शोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ (အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ပဒ္ဒ) ၏ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက္ခေတ္တမဟာတ္မယ၌ ‘ဘကူလ-ဆွာမင် မဟာတ္မယ ဖော်ပြချက်’ ဟု အမည်ရသော အခန်း ၃၁၂ ပြီးဆုံး၏။