
ဤအဓ್ಯಾಯသည် သာသနာရေးဆိုင်ရာ သင်ကြားချက်ကို တိုတောင်းသော်လည်း အဓိပ္ပါယ်ပြည့်ဝစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဣရှ္ဝရသည် မဟာဒေဝီအား ဂိုပါလ-စွာမင် ဟရီ၏ ဘုရားကျောင်းသို့ သွားရန် ညွှန်ကြားပြီး၊ တည်နေရာကိုလည်း တိတိကျကျ ဆိုသည်—ချဏ္ဍီရှမှ အရှေ့ဘက်သို့ ဓနု ၂၀ (လေးတံအတိုင်းအတာ) အကွာတွင် ရှိသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ပုရာဏသဘောအရ အကျိုးတရားကို ဆိုသည်—ထိုနေရာတွင် ဒർശနနှင့် ပူဇာပြုခြင်းက အပြစ်အားလုံးကို သက်သာစေပြီး ဆင်းရဲမွဲတေမှု၏ လှိုင်းများကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် မာဃလတွင် ပူဇာနှင့် ညလုံးပေါက် စောင့်ကြည့်ပူဇော်ခြင်း (ဇာဂရဏ) ကို အကြံပြုထားပြီး၊ ထိုသို့ ပြုလုပ်သူသည် “အမြင့်ဆုံးအခြေအနေ” (paraṃ padam) ကို ရရှိမည်ဟု ကတိပြုထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोपालस्वामिनं हरिम् । चण्डीशात्पूर्वदिग्भागे धनुषां विंशतौ स्थितम्
ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်— “ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ဂိုပါလ-စွာမင် ဟု ခေါ်သော ဟရိထံ သွားရမည်။ သူသည် စဏ္ဍီရှာ၏ အရှေ့ဘက်တွင် ဓနုသ် နှစ်ဆယ် (လေးအလျား) အကွာ၌ တည်ရှိသည်။”
Verse 2
सर्वपापोपशमनं दारिद्र्यौघविनाशनम् । तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च माघे मासि विशेषतः । पूजा जागरणं कृत्वा तत्र गच्छेत्परं पदम्
သူသည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာစေ၍ ဆင်းရဲမွဲတေမှု၏ လှိုင်းလုံးကြီးကို ဖျက်ဆီးတော်မူသည်။ သူ့ကို မြင်၍ ပူဇော်ကန်တော့လျှင်—အထူးသဖြင့် မာဃလတွင်—ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ပွဲပြု၍ ညလုံးနိုးကြားစောင့်တော်မူသူသည် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်မည်။
Verse 311
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गोपाल स्वामिहरिमाहात्म्यवर्णनंनामैकादशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပ္ရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပ္ရဘာသက္ရှေတ్రమာဟာတ္မယ၌ “ဂိုပါလ-စွာမင် ဟရိ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်း သုံးရာဆယ့်တစ်မြောက် ပြီးဆုံး၏။