
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ဣရှ္ဝရက မဟာဒေဝီအား အကျဉ်းချုပ်သော ပူဇာနည်းနှင့် သာသနာရေး-နေရာညွှန်ကြားချက်ကို မိန့်ကြားထားသည်။ ဘုရားဖူးသည် «စတုရ္မုခ» ဟုခေါ်သော ဗိနာယကဘုရားကျောင်းသို့ သွားရမည်ဟု ညွှန်ပြပြီး၊ ၎င်းနေရာသည် စဏ္ဍီရှ၏ မြောက်ဘက်တွင်ရှိကာ ဣရှာနဒిశ (အရှေ့မြောက်) သို့ မျက်နှာမူ၍ ဒဏု ၄ ခန့်အကွာဟု တိတိကျကျ ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် ပူဇာနည်းကို သေချာစွာ သတိထား၍ (ပရယတ္န) ပြုလုပ်ရန်၊ အနံ့သာ (ဂန္ဓ) ပန်း (ပုෂ္ပ) နှင့် စားဖွယ် (ဘက္ရှျ၊ ဘောဇျ) အပါအဝင် မိုဒကကို ပူဇာတင်ရန် ဆိုထားသည်။ လပြည့်လကွယ်စနစ်အရ လဆန်း ၄ ရက် (စတုရ္ထီ) တွင် ပူဇာပြုလျှင် စိဒ္ဓိကို ရရှိကာ အတားအဆီး (ဝိဃ္န) များ ပျောက်ကင်း၍ သာသနာရေးရည်မှန်းချက်များ အောင်မြင်စေသည်ဟု သင်္ကာရပူရာဏက ဂုဏ်တော်ကို ထင်ရှားစေသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विनायकमनुत्तमम् । चतुर्मुखेति विख्यातं चण्डीशादुत्तरे स्थितम्
ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ အထူးမြတ်ဆုံး ဝိနာယကထံ သွားရမည်။ «စတုရမုခ» ဟူ၍ ကျော်ကြားပြီး ချဏ္ဍီဿ၏ မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။
Verse 2
किञ्चिदीशानदिग्भागे धनुषां च चतुष्टये । तं प्रयत्नाच्च संपूज्य सर्वविघ्नैः प्रमुच्यते
အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ အနည်းငယ်၊ လေးလက်နက်အကွာအဝေးတွင် ရှိ၏။ ထိုသူကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ပူဇော်လျှင် အတားအဆီးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။
Verse 3
गन्धपुष्पादिभिस्तत्र भक्ष्यैर्भोज्यैः समोदकैः । चतुर्मुखं चतुर्थ्यां तु संपूज्य सिद्धिभाग्भवेत्
ထိုနေရာ၌ အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများ၊ ချိုမြိန်အစားအစာ၊ အဟာရနှင့် သောက်စရာတို့ဖြင့် စတုရမုခကို အထူးသဖြင့် စတုရ္ထီနေ့တွင် ပူဇော်လျှင် စိဒ္ဓိနှင့် အောင်မြင်မှုကို ရရှိမည်။
Verse 309
इति श्रीस्कांदे महपुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चतुर्मुखविनायक माहात्म्यवर्णनंनाम नवोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော စံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက္ခေတ်ရ မာဟာတ္မယ၌ «စတုရမုခ ဝိနာယက မာဟာတ္မယ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၃၀၉ ပြီးဆုံး၏။