Adhyaya 307

Verse 1

ईश्वर उवाच । सांबादित्याच्च पूर्वेण किञ्चिदाग्नेयसंस्थितः । अपरनारायणोनाम यस्मान्नास्ति परो भुवि

ဣश्वरက မိန့်တော်မူသည်— စాంఌာဒಿತ್ಯ၏ အရှေ့ဘက်၌ အနည်းငယ် အရှေ့တောင်ဘက်သို့ တည်ရှိသော «အပရနာရာယဏ» ဟူသော သန့်ရှင်းရာဌာနတစ်ခု ရှိ၏။ မြေပြင်ပေါ်၌ ထိုထက် မြင့်မြတ်သောအရာ မရှိ။

Verse 2

स तु सांबस्य देवेशि सूर्यो विष्णुस्वरूपवान् । अपरां मूर्तिमास्थाय विष्णुरूपो वरं ददौ

အို ဒေဝီမယ်တော်၊ စాంఌာအတွက် နေမင်းသည် ဗိෂ္ဏု၏ သဘောရုပ်ကို ဆောင်ထား၍ အခြားမူရတိတစ်ပါးကို ခံယူကာ၊ ဗိෂ္ဏုရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ကောင်းချီးတော်ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 3

तेनापरेति नाम्ना वै ख्यातो विष्णुः पुराऽभवत् । फाल्गुनामलपक्षे तु एकादश्यां विधानतः

ထို့ကြောင့် ရှေးကာလ၌ ဗိෂ္ဏုသည် «အပရ» ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာ၏။ ဖာလ္ဂုန လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) ၏ ဧကာဒသီနေ့တွင် စည်းကမ်းတကျ အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 4

पूजयेत्पुण्डरीकाक्षं तत्र सूर्यस्वरूपिणम् । मुक्तो भवति पापेभ्यः सर्वकामैः समृध्यते

ထိုနေရာ၌ နေမင်း၏ ရုပ်သဘောဖြစ်သော ပုဏ္ဍရီကာက္ṣ ကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုသူသည် အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်ကာ လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံး ပြည့်စုံလာ၏။

Verse 307

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्स्येऽपरनारायणमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်နိုးအပ်သော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ ခုနစ်မြောက် ပရဘာသ ခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ-မဟာတ္မ്യ၌—“အပရနာရာယဏ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ သုံးရာခုနစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။