Adhyaya 306

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सांबादित्यमनुत्तमम् । तस्मादुत्तरभागे तु सर्वपातकनाशनम्

ဣရှွရက ပြောတော်မူ၏—အို မဟာဒေဝီ၊ ထို့နောက် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စာမ္ဗာအာဒိတျယ ထံသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်တွင် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းပေးသော သန့်ရှင်းရာရှိ၏။

Verse 2

यत्र सांबस्तपस्तप्त्वा ह्याराध्य च दिवाकरम् । प्राप्तवान्सुन्दरं देहं सहस्रांशुप्रसादतः

ထိုသန့်ရှင်းရာ၌ စာမ္ဗာသည် တပသ (အာစီတရား) ကို ကျင့်၍ နေဘုရား ဒိဝါကရ ကို ပူဇော်အာရాధနာပြု၏။ ထောင်ရောင်ခြည်ရှင်၏ ကရုဏာကြောင့် လှပသန့်စင်သော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ရရှိ하였다။

Verse 3

यदा रोषेण संशप्तः पित्रा जांबवतीसुतः । आराधयामास तदा विष्णुं कमललोचनम्

ဂျာမ္ဗဝတီ၏ သား စာမ္ဗာသည် ဖခင်၏ ဒေါသကြောင့် ကျိန်စာခံရသောအခါ၊ ထိုအချိန်၌ ကြာပန်းမျက်လုံးရှင် ဗိဿနုကို ပူဇော်အာရాధနာပြု하였다။

Verse 4

अनुग्रहार्थं शापस्य सांबो जांबवतीसुतः । प्रसन्नवदनो भूत्वा विष्णुः प्रोवाच तं प्रति

ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်စေလို၍ ဂျာမ္ဗဝတီ၏ သား စာမ္ဗာအတွက်၊ မျက်နှာတော် ကြည်နူးပျော်ရွှင်သော ဗိဿနုသည် သူ့ထံသို့ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 5

गच्छ प्राभासिके क्षेत्रे ब्रह्मभागमनुत्तमम् । ऋषितोयातटे रम्ये ब्राह्मणैरुपशोभिते

ပရာဘာသိက သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ သွားလော့။ ဗြဟ္မဘာဂ ဟုခေါ်သော အထွတ်အထိပ်နေရာသို့၊ ရှိသိတိုယာ မြစ်ကမ်းအလှပေါ်တွင် ဗြာဟ္မဏတို့က တင့်တယ်စွာ အလှဆင်ထားရာသို့။

Verse 6

तत्राऽहं सूर्यरूपेण वरं दास्यामि पुत्रक । इत्युक्तः स तदा सांबो विष्णुना प्रभविष्णुना

အဲဒီနေရာမှာ၊ သားရေ၊ ငါသည် နေမင်း၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းကာ သင့်အား ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးမည်။ ဟု အာဏာတော်ကြီးသော ဗိဿဏုက စာမ္ဗအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 7

गतः प्राभासिके क्षेत्रे रम्ये शिवपुरे शिवे । तत्राराध्य परं देवं भास्करं वारितस्करम्

သူသည် အလှပနှင့် မင်္ဂလာရှိသော ပရာဘာသိက က్షेत्र၊ သီဝပုရ သို့ ရောက်သွား၏။ ထိုနေရာတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘုရား ဘ္ဟာස්ကရ (နေမင်း) ကို ကိုးကွယ်ပူဇော်၍ အန္တရာယ်နှင့် မကောင်းမှုကို တားဆီးပေးသူဟု ဆည်းကပ်လေ၏။

Verse 8

प्रसादयामास तदा स्तुत्वा स्तोत्रैरनेकधा

ထို့နောက် သူသည် မျိုးစုံသော စတုတ္ထရများဖြင့် ချီးမွမ်းကာ ဘုရားကို ပျော်ရွှင်နှစ်သက်စေ하였다။

Verse 9

प्रत्युवाच रविः सांबं प्रसन्नस्ते स्तवेन वै । शीघ्रं गच्छ नरश्रेष्ठ ऋषितोयातटे शुभे

နေမင်း ရဝိသည် စာမ္ဗအား ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်မိန့်၏—“သင်၏ စတုတ္ထရကြောင့် ငါအမှန်တကယ် နှစ်သက်ပြီ။ လူတို့အထဲက အကောင်းဆုံးရေ၊ အမြန်သွားလော့၊ မင်္ဂလာရှိသော ရှိသိတိုယာ မြစ်ကမ်းသို့။”

Verse 10

इत्युक्तः स तदाऽगत्य ऋषितोयातटं शुभम् । नारदो यत्र ब्रह्मर्षिस्तपस्तप्यति चैव हि

ထိုသို့ညွှန်ကြားခံရသဖြင့် သူသည် အခါนั้น ရှင်သန်မင်္ဂလာရှိသော ဣဿိတိုယာ မြစ်ကမ်းသို့ သွားရောက်하였다။ ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မရ္ဓိ နာရဒသည် တပသ (အာစီတပ) ကို အမှန်တကယ် ကျင့်ဆောင်နေ၏။

Verse 11

तत्र गत्वा हरेः सूनुरुन्नतस्थानवासिनः । आसन्ये ब्राह्मणास्तान्स इदं वचनमब्रवीत्

ထိုနေရာသို့ ရောက်သော် ဟရိ၏သား (စాంబ) သည် မြင့်မြတ်သော သန့်ရှင်းရာဌာန၌ နေထိုင်သော ဘြာဟ္မဏများထံ ချဉ်းကပ်၍ အနီးရှိသူတို့အား ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 12

सांब उवाच । एष वै ब्रह्मणो भागः प्रभासे क्षेत्र उत्तमे । अत्र वै ब्राह्मणा ये तु ते वै श्रेष्ठाः स्मृता भुवि

စాంబက ပြောသည်—“ဤအမြတ်ဆုံး ပရဘာသ က్షೇತ್ರသည် ဘြဟ္မာ၏ အာနုဘော်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အမှန်ပင် ဖြစ်၏။ ဤနေရာ၌ နေထိုင်သော ဘြာဟ္မဏတို့သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အထွတ်အမြတ်ဟု မှတ်ယူကြ၏။”

Verse 13

भवतां वचनाद्विप्राः सूर्यमाराधयाम्यहम् । मम वै पूर्वमादिष्टं स्थानमेतच्च विष्णुना

“အို ဗိပရ (ဘြာဟ္မဏ) တို့၊ သင်တို့၏ စကားအတိုင်း ငါသည် နေမင်း (စူရျ) ကို အာရాధနာ ပြုမည်။ ဤနေရာကို ဗိષ્ણုက ငါ့အား ယခင်ကပင် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။”

Verse 14

विप्रा ऊचुः । सिद्धिस्ते भविता सांब आराधय दिवाकरम् । इत्युक्तः स तदा विप्रैः प्रविष्टोऽथ प्रभाकरम्

ဘြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်—“စాంబ၊ သင်၏ အောင်မြင်မှု (စిద్ధိ) သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်။ နေမင်း ဒိဝါကရကို အာရాధနာ ပြုလော့။” ထိုသို့ ဘြာဟ္မဏတို့က ဆိုသဖြင့် သူသည် ထို့နောက် ပရဘာကရ (နေဘုရား) ၏ သန့်ရှင်းရာသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 15

नित्यमाराधयामास सांबो जांबवतीसुतः । तपोनिष्ठं च तं दृष्ट्वा विष्णुः कारुणिको महान्

ဇမ္ဗဝတီ၏သား သမ္ဗာသည် နေဘုရားကို နေ့စဉ်ပူဇော်လေ၏။ သူ၏ တပသျာ၌ တည်ကြည်မှုကို မြင်သဖြင့် မဟာကရုဏာရှင် ဗိဿဏုသည် သတိပြုလေ၏။

Verse 16

इदं वै चिन्तयामास पुत्रवात्सल्यसंयुतः । यथैश्वर्यप्रदो रुद्रो यथा विष्णुश्च मुक्तिदः

သားအပေါ် ချစ်ခင်ကြင်နာမှုဖြင့် ဗိဿဏုသည် စိတ်တွင် ထင်မြင်လေ၏— «ရုဒြာသည် အာဏာတန်ခိုးပေးသူဟု သိကြသကဲ့သို့၊ ဗိဿဏုသည် မုတ်ခ္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ပေးသူဟုလည်း…»

Verse 17

यज्ञैरिष्टो हि देवेन्द्रो यथा स्वर्गप्रदः स्मृतः । शुद्धिकर्तृ यथा तोयं मृत्तिकाभस्मसंयुतम् । दहनात्मा यथा वह्निर्विघ्नहर्त्ता गणेश्वरः

«ယဇ္ဉပူဇာဖြင့် ပူဇော်လျှင် ဒေဝိန္ဒြာ (အိန္ဒြာ) ကို ကောင်းကင်ဘုံပေးသူဟု မှတ်မိကြသကဲ့သို့၊ ရေသည် မြေညစ်နှင့် ပြာနှင့်အတူ သန့်စင်ပေးသူဖြစ်သကဲ့သို့၊ မီးသည် လောင်ကျွမ်းသဘောတရားဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဂဏေရှဝရသည် အတားအဆီးဖယ်ရှားသူဖြစ်သကဲ့သို့…»

Verse 18

स्वच्छंदभारतीदाने यथा ब्रह्मसुता नृणाम् । तथाऽरोग्यप्रदाता च नान्यो देवो दिवाकरात्

«ဗြဟ္မာ၏သမီး ဆရஸဝတီသည် လူတို့အား စကားပညာနှင့် ပညာရပ်ကို လွတ်လပ်စွာ ပေးသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ကျန်းမာရေးပေးသူမှာ ဒိဝါကရ (နေဘုရား) မှတပါး အခြားဒေဝမရှိ။»

Verse 19

अनेकधाऽराधितोऽपि स देवो भास्करः शुचिः । न ददाति वरं यत्तु तन्मे शापस्य कारणात्

«သန့်ရှင်းသော ဘာස්ကရ (နေဘုရား) ကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သော်လည်း၊ ငါတောင်းသော အာသီသကို မပေးသေးသည်—အကြောင်းမှာ ငါ့အပေါ်ရှိ ကျိန်စာ၏ အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။»

Verse 20

एवं संचिन्त्य भगवान्विष्णुः कमललोचनः । सूर्यरूपं समाश्रित्य तस्य तुष्टो जनार्दनः

ဤသို့ စဉ်းစားပြီးနောက် ကမလမျက်စိရှိသော ဘုရားဗိဿနု (Janārdana) သည် နေမင်း၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ စာမ်ဘာအား အလွန်နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 21

योऽपरनारायणख्यस्तस्यैव सन्निधौ स्थितः । प्रत्यक्षः स ततो विष्णुः सूर्यरूपी दिवाकरः । उवाच परमप्रीतो वरदः पुण्यकर्मणाम्

ထို့နောက် ‘အပရ-နာရာယဏ’ ဟု ခေါ်သူ၏ အနီး၌ပင် ရပ်တည်လျက် နေမင်းရုပ်ဖြင့် ဒိဝါကရအဖြစ် ဗိဿနုသည် ထင်ရှားပေါ်လာ၏။ ကုသိုလ်ပြုသူတို့အား ဆုတောင်းပေးသော ဆုရှင်ဘုရားသည် အလွန်ပီတိဖြင့် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 22

अलं क्लेशेन ते सांब किमर्थं तप्यसे तपः । प्रसन्नोऽहं हरेः सूनो वरं वरय सुव्रत

အို စာမ်ဘာ၊ ဒုက္ခပင်ပန်းခြင်း လုံလောက်ပြီ—အဘယ်ကြောင့် တပသ်ကို ဆက်လက်ခံစား၍ ကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းသနည်း။ အို ဟရိ၏သား၊ ငါနှစ်သက်ပြီ; အို သီလကောင်းသူ၊ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့။

Verse 23

सांब उवाच । निर्मलस्त्वत्प्रसादेन कुष्ठमुक्तकलेवरः । भवानि देवदेवेश प्रत्यक्षाऽम्बरभूषण । अस्मिन्स्थाने स्थितो रम्ये नित्यं सन्निहितो भव

စာမ်ဘာက မိန့်လျက်—သင်၏ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် သန့်စင်လာပြီး ကုဋ္ဌရောဂါမှ လွတ်မြောက်သော ကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိပါပြီ။ အို ဘဝါနီ၊ အို ဒေဝဒေဝေရှ၊ အို ထင်ရှားပေါ်လွင်၍ တောက်ပသော ဝတ်ရုံဖြင့် အလှဆင်တော်မူသူ၊ ဤလှပသော အရပ်၌ တည်နေ၍ အစဉ်အမြဲ နီးကပ်တော်မူပါ။

Verse 24

सूर्य उवाच । अधुना निर्मलो देहस्तव सांब भविष्यति इहागत्य नरो यस्तु सप्तम्यां रविवासरे । उपवासपरो भूत्वा रात्रौ जागरणे स्थितः

နေမင်းက မိန့်တော်မူသည်—ယခုမှစ၍ အို စာမ်ဘာ၊ သင်၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် အပြစ်ကင်းစင် သန့်ရှင်းလာလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သော သတ္တမီနေ့၌ ဤနေရာသို့ လာရောက်၍ အစာရှောင်ကာ ညလုံးနိုးကြားစွာ စောင့်နေသူသည်—

Verse 25

अष्टादशानि कुष्ठानि पापरोगास्तथैव च । कदाचिन्न भविष्यन्ति कुले तस्य महात्मनः

အနာကြီးရောဂါ အမျိုးအစား တစ်ဆယ့်ရှစ်မျိုးနှင့် အပြစ်မှ ပေါက်ဖွားသော ရောဂါတို့သည် ထိုမဟာစိတ်ရှိသော ဘုရားကိုးကွယ်သူ၏ မျိုးရိုးတွင် မည်သည့်အခါမျှ မပေါ်ပေါက်တော့။

Verse 26

कृत्वा स्नानं नरो यस्तु भक्तियुक्तो जितेन्द्रियः । पूजयेद्रविवारेण सांबादित्यं महाप्रभम् । स रोगहीनो धनवान्पुत्रवाञ्जायते नरः

အာရုံခံအင်္ဂါတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်၍ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝသောသူသည် ရေချိုးပြီး တနင်္ဂနွေနေ့၌ မဟာပရဘု စာမ္ဗာဒိတျယကို ပူဇော်လျှင်၊ ထိုသူသည် ရောဂါကင်း၍ ဥစ္စာပြည့်စုံကာ သားသမီးရရှိလာမည်။

Verse 27

तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदीशानमाश्रितम् । कुंडं पापहरं पुण्यं स्वच्छोदपरि पूरितम्

ထိုနေရာ၏ အရှေ့ဘက်အပိုင်းတွင် အနည်းငယ် မြောက်အရှေ့သို့ လှည့်ယိမ်းနေသော အပြစ်ဖျက်သန့်စင်၍ ကုသိုလ်ပေးသော သန့်ရှင်းသည့် ကန်တစ်ကန် ရှိပြီး ကြည်လင်သော ရေဖြင့် ပြည့်နေသည်။

Verse 28

तत्र स्नात्वा च् विधिवत्कुर्याच्छ्राद्धं विचक्षणः । भोजयेद्ब्राह्मणान्यस्तु सांबादित्यं प्रपूजयेत्

ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးပြီးနောက် ပညာရှိသူသည် ဗိဓိအတိုင်း ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်၏။ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏတို့ကို အစာကျွေး၍ စာမ္ဗာဒိတျယကို လျော်ကန်စွာ ပူဇော်သူသည်—

Verse 29

सर्वकामसमृद्धात्मा सूर्य लोके महीयते

ထိုသူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် လိုအင်ကောင်းများအားလုံး ပြည့်စုံ၍ နေဘုရား၏ လောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 306

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सांबादित्य माहात्म्यवर्णनंनाम षडुत्तरत्रिशततमोध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၊ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ပုဒ်ပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမစာအုပ် ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမပိုင်း «ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ» တွင် «စాంబာဒಿತ್ಯ၏ မဟာဂုဏ်တော် ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၃၀၆ ကို အဆုံးသတ်၏။