Adhyaya 303

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि उत्तरे देवमुत्तमम् । यस्तमाराधयेद्देवं महापातकनाशनम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်— «ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ မြောက်ဘက်သို့ သွား၍ အမြတ်ဆုံးသော အရှင်ကို ရောက်စေ။ ထိုဘုရားကို ကိုးကွယ်ပူဇော်သူသည်—ကြီးမားသော အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးသူ—အလွန်လေးလံသော အပြစ်ဒုက္ခတို့မှ လွတ်မြောက်၏»။

Verse 2

तस्यैव पश्चिमे भागे धनुषां त्रितये स्थितम् । शेषादिप्रमुखैर्नागैर्महता तपसा युतैः । समाराध्य महादेवं स्थापितं लिंगमुत्तमम्

«ထိုနေရာ၏ အနောက်ဘက်တွင် လေးတံသုံးတံအကွာ၌ အထူးမြတ်သော လိင်္ဂတစ်ဆူ ရှိ၏။ သေရှာကို ဦးဆောင်သော နာဂတို့သည် ကြီးမားသော တပသဖြင့် ပြည့်စုံကာ မဟာဒေဝကို ပူဇော်ပြီးနောက် ထိုလိင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့ကြ၏»။

Verse 3

यस्तमाराधयेद्देवं सर्पैराराधितं पुरा । न विषं क्रमते देहे तस्य जन्मावधि प्रिये

«အို ချစ်သူ၊ မြွေတို့က ယခင်က ပူဇော်ခဲ့သော ထိုဘုရားကို ပူဇော်သူအတွက် အဆိပ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း မပြန့်နှံ့ဘဲ မွေးမှ သေဆုံးချိန်တိုင်အောင် ကာကွယ်ခံရ၏»။

Verse 4

सर्पास्तस्य प्रसीदन्ति न कुंथंति कदाचन । तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन तल्लिंगं पूजयेन्नरः

မြွေတို့သည် ထိုသူအပေါ် ကြင်နာသဘောထားလာ၍ မည်သည့်အခါမျှ မထိခိုက်စေ။ ထို့ကြောင့် လူသည် အားထုတ်မှုအပြည့်ဖြင့် ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 5

तत्र लिंगान्यनेकानि ऋषिभिः स्थापितानि तु । गंगातीरे महापुण्ये पश्चिमे वरवर्णिनि

ထိုနေရာ၌ ရှင်ရသီတို့က တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂများ အများအပြားရှိ၏။ အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းပေါ်၊ အနောက်ဘက်၌၊ အရောင်အဆင်းလှပသူမေ။

Verse 6

तानि दृष्ट्वा पूजयित्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते । अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ထိုလိင်္ဂတို့ကို မြင်၍ ပူဇော်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ပြီး လူသည် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ တစ်ထောင်၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 303

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संगालेश्वरमाहात्म्य उत्तरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စ္လောကပါသော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌၊ «စင်္ဂါလေရှ္ဝရ၏ မဟိမနှင့် ဥတ္တရေရှ္ဝရ၏ မဟိမ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ အခန်း၊ အခန်း ၃၀၃ ပြီးဆုံး၏။