Adhyaya 302
ဣရှွရသည် ဒေဝီအား (နှင့် ဘုရားဖူးဖတ်ရှုသူအားလည်း) ပရဘာသက்ஷೇತ್ರအတွင်းရှိ «ဂန္ဓర్వေရှွရ» ဟုခေါ်သော မြတ်နိုးဖွယ် သီဝလင်္ဂသန့်ရှင်းရာသို့ သွားရမည်ဟု ညွှန်ကြားတော်မူသည်။ လင်္ဂသည် မြောက်ဘက်အပိုင်း (uttara-dik-bhāga) တွင် တံလျှောက်အကွာအဝေး ငါးဓနု (dhanus) ခန့်ရှိကြောင်းကိုလည်း လမ်းညွှန်အဖြစ် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ထိုသန့်ရှင်းရာကို ဒർശန (မြင်တွေ့ခြင်း) ပြုလျှင် ကိုယ်ခန္ဓာအလှအပ ပြောင်းလဲကာ «ရူပဝန်» (လှပသန့်ရှင်းသူ) ဖြစ်လာမည်ဟု ဆိုသည်။ လင်္ဂကို ဂန္ဓర్వများက တည်ထောင်ခဲ့သည်ဟူသော သန့်မြတ်သော မူလအကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြပြီး၊ အနည်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း ပြည့်စုံသော ပူဇော်နည်းကို သတ်မှတ်သည်—ရေချိုးပြီး (snātvā) တစ်ကြိမ်တည်း သေချာစွာ ပူဇော်ရမည် (sampūjayet sakṛt)။ အကျိုးဖလသည် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံခြင်း (sarvān kāmān avāpnoti) နှင့် «ရက္တကဏ္ဌ» (လည်ချောင်းနီ) ဟူသော မင်္ဂလာလက္ခဏာကို ရရှိမည်ဟု ကတိပြုထားသည်။
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गंधर्वेश्वरमुत्तमम् । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुषां पंचके स्थितम्
ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်— «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အထူးမြတ်သော ဂန္ဓರ್ವေရှ္ဝရ ထံသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်တွင် လေးတံငါးတံ အကွာ၌ တည်ရှိသည်» ဟု။
Verse 2
तं दृष्ट्वा च महादेवि रूपवाञ्जायते नरः । गंधर्वैः स्थापितं लिंगं स्नात्वा संपूजयेत्सकृत् । सर्वान्कामानवाप्नोति रक्तकण्ठश्च जायते
အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုအရာကို မြင်လျှင် လူသည် အလှအပနှင့် ပြည့်စုံလာ၏။ ဂန္ဓဗ္ဗတို့ တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂကို ရေချိုးပြီး တစ်ကြိမ်တည်းပင် ပူဇော်လျှင် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံကာ «လည်ပင်းနီသူ» (raktakaṇṭha) ဟူ၍ ဖြစ်လာ၏။
Verse 302
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंधर्वेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्व्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ပါဒသံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပ္ရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပ္ရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ்ய၌ «ဂန္ဓဗ္ဗေရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၃၀၂ သည် ပြီးဆုံး၏။