Adhyaya 301

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्

ဣရှွရက ပြော၏— «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အထူးမြတ်ဆုံးသော စိဒ္ဓေရှွရသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၏ အရှေ့ဘက်အပိုင်း၌ မဝေးလှသော အရပ်တွင် တည်ရှိ၏»။

Verse 2

यदा देवैः समेत्याशु शिवलिंगं प्रतिष्ठितम् । संगालेश्वर नामाढ्यं सर्वपापहरं शुभम्

နတ်တော်တို့ စုဝေးကာ အလျင်အမြန် သီဝလင်္ဂကို တည်ထောင်သောအခါ၊ «စင်္ဂါလေရှွရ» ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားလာ၍ မင်္ဂလာရှိကာ အပြစ်အားလုံးကို ပယ်ဖျက်ပေး၏။

Verse 3

तदा सिद्धगणाः सर्वे समाराध्य वृषध्वजम् । स्थापयांचक्रिरे लिंगं सर्वसिद्धिप्रदायकम्

ထို့နောက် စိဒ္ဓအဖွဲ့အစည်းအားလုံးသည် နွားတံခွန်ဆောင် သခင် (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ကာ၊ အကျိုးစီးပွားနှင့် စိဒ္ဓိအားလုံး ပေးတတ်သော လင်္ဂကို တည်ထောင်ကြ၏။

Verse 4

तत्सिद्धेश्वर नामाढ्यं महापातकनाशनम् । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैस्तदा सिद्धगणाः शिवम्

ထိုလင်္ဂသည် “စိဒ္ဓေရှ္ဝရ” ဟု နာမကျော်ကြား၍ မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ ထို့နောက် စိဒ္ဓအဖွဲ့များသည် ရှီဝကို သီချင်းတော်မျိုးစုံဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 5

ततस्तुष्टो महादेवो याच्यतां वरमुत्तमम् । नमस्कृत्य ततः सर्वे प्रोचुश्च शशिशेखरम्

ထို့နောက် မဟာဒေဝသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ “အမြင့်မြတ်ဆုံး ဆုတောင်းကို တောင်းလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ အားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး လမောက်တော်ဆောင် သခင် (Śaśiśekhara) ကို လျှောက်ထားကြ၏။

Verse 6

इहागत्य नरो यस्तु स्नात्वा च विधिपूर्वकम् । अर्चयेत्सिद्धनाथं च जपेच्च शतरुद्रियम्

ဤနေရာသို့ လာရောက်သော မည်သူမဆို သင့်တော်သော အခမ်းအနားအတိုင်း ရေချိုးပြီးနောက် စိဒ္ဓနာထကို ပူဇော်ကာ ရှတရုဒ္ရိယကို ရွတ်ဖတ်လျှင်၊

Verse 7

अघोरं वा जपेन्मन्त्रं गायत्र्यं च महेश्वरम् । षण्मासाभ्यन्तरेणैव जपेच्च मुनिसत्तमाः । अणिमादिगुणैश्वर्यं संसिद्धिं प्राप्नुयाद्ध्रुवम्

သို့မဟုတ် “အဃောရ” မန္တရကို ရွတ်ဆို၍ “မဟေရှ္ဝရ ဂါယတြီ” ကိုလည်း ရွတ်ဆိုနိုင်သည်။ အို မုနိမြတ်တို့၊ ခြောက်လအတွင်း ဤဂျပ်ကို ပြုလုပ်လျှင် အဏိမာ စသည့် အာဏာတော်များနှင့် ပြည့်စုံသော အောင်မြင်မှုကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။

Verse 8

ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा ह्यंतर्धानं गतो हरः । सिद्धेश्वरं तु संपूज्य ह्यघोरं च जपेन्नरः

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်— «ဤသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်» ဟု မိန့်ပြီးနောက် ဟရ (ရှီဝ) သည် မျက်စိမှောက်ကွယ်၍ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် လူသည် စိဒ္ဓေရှ္ဝရကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကာ အဃောရ မန္တရကို ဂျပ်ဆိုရမည်။

Verse 9

आश्वयुक्कृष्णपक्षे तु चतुर्दश्यां महानिशि । धैर्यमालंब्य निर्भीकः स सिद्धिं प्राप्नुयान्नरः

အာရှ္ဝယုဇ လ၏ ကృష్ణပက္ခ၌ စတုဒ္ဒသီ မဟာညတွင် သတ္တိကို အားထား၍ မကြောက်မရွံ့နေသူသည် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 10

इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । सिद्धेश्वरस्य देवस्य सर्वकामफलप्रदम्

ဤသို့ဖြင့် ဒေဝီရေ၊ အပြစ်ပျက်စီးစေသော စိဒ္ဓေရှ္ဝရ ဒေဝ၏ မဟာတန်ခိုး (မဟာတ్మျ) ကို ကြေညာခဲ့၏။ ထိုဘုရားသည် သင့်လျော်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးफलကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 301

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोत्तरत्रिशत तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မျအတွင်းရှိ «စိဒ္ဓေရှ္ဝရ မာဟာတ္မျ ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၃၀၁ သည် ပြီးဆုံး၏။