Adhyaya 300

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैवोत्तरदिग्भागे किञ्चिद्वायव्यसंस्थितम् । संगालेश्वरनामास्ति सर्वपातकनाशनम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်အပိုင်း၌ အနည်းငယ် အနောက်မြောက်ဘက်သို့ တည်ရှိသော «သင်္ဂါလေရှ္ဝရ» ဟူသော သီဝလင်္ဂဘုရားရှိ၍ အပြစ်အကုန် ဖျက်ဆီးသူဟု ကျော်ကြား၏။

Verse 2

तत्र ब्रह्मा च विष्णुश्च लिंगस्याराधनोद्यतौ । शक्रश्चैव महातेजा लिंगं पूजितवान्प्रिये

ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာနှင့် ဝိෂ္ဏုတို့သည် လင်္ဂကို အာရాధနာပြုရန် အားထုတ်လျက်ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် တေဇောကြီးမားသော သက္ကရ (အိန္ဒြ) လည်း၊ အချစ်တော်ရေ၊ ထိုလင်္ဂကို ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 3

वरुणो धनदश्चैव धर्मराजोऽथ पावकः । आदित्यैर्वसुभिश्चैव लोकपालैः समंततः

ဝရုဏ၊ ဓနဒ (ကူဗေရ)၊ ဓမ္မရာဇ၊ ထို့နောက် ပာဝက (အဂ္နိ) တို့နှင့်အတူ၊ အာဒိတျများ၊ ဝသုများ၊ လောကပါလများကလည်း အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းဝန်းစုဝေးကြ၏။

Verse 4

आराधितं महालिंगं संगालेश्वरनामभृत् । पूजयित्वा तु ते सर्वे दृष्ट्वा माहात्म्यमुत्तमम्

«သင်္ဂါလေရှ္ဝရ» ဟူသော နာမကို ဆောင်သော မဟာလင်္ဂသည် သင့်တော်စွာ အာရాధနာခံရ၏။ ထိုကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ သူတို့အားလုံးသည် ၎င်း၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟိမကို မြင်တွေ့ကာ ကြည်ညိုသဒ္ဓါ ပြည့်ဝကြ၏။

Verse 5

ऊचुश्च सहसा देवि परमानंदसंयुताः । देवानां निवहैर्यस्मात्समागत्य प्रतिष्ठितम् । संगालेश्वरनामास्य भविष्यति धरातले

ထိုအခါ ချက်ချင်းပင်၊ အို ဒေဝီ၊ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝလျက် သူတို့က ပြောကြသည်။ «ဒေဝတားအစုအဝေးတို့ စုဝေးလာ၍ ဤလိင်္ဂကို ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသဖြင့်၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ၎င်း၏နာမသည် ‘သင်္ဂါလေရှ္ဝရ’ ဟု ဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 6

संगालेश्वरनामानं पूजयिष्यंति मानवाः । न तेषामन्वये कश्चिन्निर्धनः संभविष्यति

လူသားတို့သည် ‘သင်္ဂါလေရှ္ဝရ’ ဟု ခေါ်သော လိင်္ဂကို ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။ ထိုသူတို့၏ မျိုးဆက်အတွင်း၌ ဆင်းရဲခမ်းနားမဲ့သူ တစ်ဦးမျှ မပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်။

Verse 7

गोसहस्रस्य दत्तस्य कुरुक्षेत्रे च यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति संगालेश्वरदर्शनात्

ကူရုက္ခေတ္တရတွင် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်အကျိုးသည် မည်သို့ရှိသနည်း၊ ထိုအကျိုးတူကို ‘သင်္ဂါလေရှ္ဝရ’ ကို ဒർശနပြုရုံဖြင့်ပင် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 8

अमावास्यां च संप्राप्य स्नानं कृत्वा विधानतः । यः करोति नरः श्राद्धं पितॄणां रोषवर्जितः । पितरस्तस्य तृप्यंति यावदाभूतसंप्लवम्

ထို့ပြင် အမావာသျာနေ့သို့ ရောက်သောအခါ စည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးပြီး၊ ဒေါသကင်းစွာ ပိတೃတို့အတွက် ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်သော ယောက်ျား၏ ဘိုးဘွားတို့သည် ကမ္ဘာပျက်ကွက်သည့် အဆုံးတိုင်အောင် စိတ်ကျေနပ်နေကြလိမ့်မည်။

Verse 9

अर्धक्रोशं च तत्क्षेत्रं समंतात्परिमण्डलम् । सर्वकामप्रदं नृणां सर्वपातकनाशनम्

ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသည် အရပ်ပတ်လုံး ဝိုင်းဝန်း၍ ကရိုးရှ် တစ်ဝက်အတိုင်း ကျယ်ဝန်းသည်။ လူတို့အတွက် ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းပြီး အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 10

अस्मिन्क्षेत्रे महादेवि जीवा उत्तममध्यमाः । कालेन निधनं प्राप्तास्तेऽपि यांति परां गतिम्

ဤကေတ္တရ၌ မဟာဒေဝီရေ၊ အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် ပိုကောင်းသော အခြေအနေရှိ သတ္တဝါတို့သည် အချိန်တန်၍ သေဆုံးလျှင် ထိုသူတို့ပင် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 11

गृहीत्वानशनं ये तु प्राणांस्त्यक्ष्यंति मानवाः । निश्चयं ते महादेवि लीयंते परमेश्वरे

အနသန (အစာမစားဘဲ သေမည့်အထိ) ကိုခံယူပြီး အသက်ရှူကို စွန့်လွှတ်သည့် လူတို့သည် မဟာဒေဝီရေ၊ အမှန်တကယ်ပင် ပရမေရှွရ (အမြင့်ဆုံးသော အရှင်) ထဲသို့ လုံးဝပေါင်းစည်းကြသည်။

Verse 12

गवा हता द्विजहता ये च वै दंष्ट्रिभिर्हता । आत्मनो घातका ये तु सर्पदष्टाश्च ये मृताः

နွားကြောင့် မတော်တဆ သေဆုံးသူ၊ ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း၏ အပြစ်ကြောင့် သေဆုံးသူ၊ အစွယ်ရှိ တိရစ္ဆာန်တို့က သတ်ခံရသူ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သူ၊ မြွေကိုက်၍ သေသူတို့—ဤသန့်ရှင်းသော ကေတ္တရ၏ ကယ်တင်နိုင်စွမ်းနှင့် ဆက်နွယ်သူများအဖြစ် ပါဝင်ကြသည်။

Verse 13

शय्यायां विगतप्राणा ये च शौचविवर्जिताः । अस्मिंस्तीर्थे महापुण्ये अपुनर्भवदायके

အိပ်ရာပေါ်၌ အသက်ဆုံးသူတို့နှင့် သန့်ရှင်းရေးရာ (ရှောချ) မပြည့်စုံဘဲ သေဆုံးသူတို့သည်—အပုန်နဘ္ဘဝ (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိ) ကိုပေးသော မဟာပုဏ္ဏ တီရ္ထ၌ သူတို့၏ အခြေအနေတောင် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုကြောင့် ပြောင်းလဲသွားသည်။

Verse 14

दत्तैः षोडशभिः श्राद्धैर्वृषोत्सर्गे कृते पुनः । विधिवद्भोजितैर्विप्रैर्भवेन्मुक्तिर्न संशयः

ရှောဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲ ၁၆ ကြိမ်ကို စည်းကမ်းတကျ ပေးလှူပြီး၊ ဝೃષોત్సರ್ಗ (နွားထီးလွှတ်ပွဲ) ကို ထပ်မံ ပြုလုပ်ကာ၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဓမ္မနည်းအတိုင်း ကျွေးမွေးလျှင်—မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်သည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 15

एवमुक्त्वा सुराः सर्वे गतवंतस्त्रिविष्टपम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် နတ်တော်အားလုံးသည် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 16

संगालेश्वरमाहात्म्यं संक्षेपात्कथितं तव । श्रुतं हरति पापानि दुःखशोकांस्तथैव च

သင့်အား စင်္ဂါလေရှွရ၏ မဟာတန်ခိုးကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြပြီးပြီ။ ထိုကို ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် အပြစ်များကို ဖျက်သိမ်းကာ ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းမှုကိုလည်း ပယ်ရှားသည်။

Verse 300

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संगालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌၊ «စင်္ဂါလေရှွရ မဟာတန်ခိုးဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် သုံးရာမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။