Adhyaya 299

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । शंखचक्रगदाधारी माधवस्तत्र संस्थितः

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်—ထိုနေရာ၏ တောင်ဘက်၌ မဝေးလှသောအရပ်တွင်၊ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကိုင်ဆောင်သော မာဓဝ သည် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိနေ၏။

Verse 2

एकादश्यां सिते पक्षे सोपवासो जितेन्द्रियः । यस्तं पूजयते भक्त्या गंधपुष्पानुलेपनैः । स याति परमं स्थानमपुनर्भवदायकम्

လင်းပက္ခ၏ ဧကာဒသီနေ့၌ အစာရှောင်၍ အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ကာ၊ အမွှေးနံ့၊ ပန်းနှင့် လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် ဘက္တိဖြင့် ထိုဘုရားကို ပူဇော်သူသည်၊ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကင်းစေသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အနေအထားသို့ ရောက်၏။

Verse 3

अत्र गाथा पुरा गीता ब्रह्मणा लोककर्तृणा । विष्णुकुण्डे नरः स्नात्वा यो वै माधवमर्चयेत् । स यास्यति परं स्थानं यत्र देवो हरिः स्वयम्

ဤနေရာ၌ ကမ္ဘာများကို ဖန်ဆင်းသော ဘြဟ္မာက ရှေးက သီဆိုခဲ့သော ဂါထာတစ်ပုဒ်ရှိသည်—ဗိෂ္ဏုကுண္ဍ၌ ရေချိုးပြီး မာဓဝကို အာရ္ချနာပြုသောသူသည်၊ သခင် ဟရိ ကိုယ်တိုင် နေထိုင်ရာ အမြင့်မြတ်ဆုံး အလောကသို့ အမှန်တကယ် ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 4

एतत्ते सर्वमाख्यातं माहात्म्यं विष्णुदैवतम् । सर्वकामप्रदं नृणां सर्वपातकनाशनम्

ဤအရာအားလုံးကို သင့်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ—ဗိෂ္ဏု၏ ဒေဝတားမဟိမသည် လူတို့၏ ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းပြီး အပြစ်ပေါင်းစုံကို ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 299

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये माधवमाहात्म्यवर्णनंनाम नवनवत्युत्तरद्वि शततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «မာဓဝ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၉၉ သည်၊ သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက္ရှೇತ್ರ-မာဟာတ္မ്യ၌ ပြီးဆုံး၏။