Adhyaya 297

Verse 1

देव्युवाच । देवदेव जगन्नाथ संसारार्णवतारक । सविस्तरं तु मे ब्रूहि ऋषितोयामहोदयम्

ဒေဝီမိန့်တော်မူ၏— အို ဒေဝဒေဝ၊ လောကအရှင်၊ သံသရာပင်လယ်မှ သတ္တဝါတို့ကို ကူးမြောက်စေသော ကယ်တင်ရှင်၊ ရ႑သိတိုယာ၏ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းမှုနှင့် မဟာတန်ခိုးကို အသေးစိတ် မိန့်ကြားပါ။

Verse 2

ऋषितोयेति तन्नाम कथं ख्यातं धरातले । कथं सा पुनरायाता देवदारुवने शुभे

«ရ႑သိတိုယာ» ဟူသော နာမည်သည် မြေပြင်လောက၌ မည်သို့ ကျော်ကြားလာသနည်း။ ထို့ပြင် ကုသိုလ်မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝဒါရုတောသို့ သူမ မည်သို့ ပြန်လည် ရောက်လာသနည်း။

Verse 3

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि सावधाना वचो मम । माहात्म्यमृषितोयायाः सर्वपातकनाशनम्

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူ၏— နားထောင်လော့ ဒေဝီ၊ ငါပြောမည်၊ ငါ၏စကားကို သတိထားလော့။ ရ႑သိတိုယာ၏ မဟာတန်ခိုးသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 4

देवदारुवने पुण्य ऋषयस्तपसा युताः । निवसंति वरारोहे शतशोथ सहस्रशः

သန့်ရှင်းသော ဒေဝဒါရုတော၌ တပသ်အာဏာနှင့် ပြည့်စုံသော ရှင်ရသီတို့ နေထိုင်ကြသည်၊ အို ခါးလှမိန်းမ၊ ရာချီသာမက ထောင်ချီပင် ရှိ၏။

Verse 6

ते सर्वे चिंतयामासुः समेत्य च परस्परम् । सरस्वती महापुण्या शिरस्याधाय वाडवम्

သူတို့အားလုံး အချင်းချင်း စုဝေးကာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြ၏။ အလွန်ပုဏ္ဏသီလမြင့်မြတ်သော သရஸဝတီသည် ဗာဍဝမီးကို ခေါင်းပေါ်တင်ဆောင်ထားသဖြင့် ထိုအကြောင်းကို စိတ်ပူကာ စဉ်းစားကြ၏။

Verse 7

प्रभासं चिरकालेन क्षेत्रं चैव गमिष्यति । वापीकूपतडागादि मुक्त्वा सागरगामिनीम्

အချိန်ကြာလာသော် ပရဘာသ က్షೇತ್ರသို့လည်း သွားရောက်မည်။ ရေတွင်း၊ အဆင့်ရေတွင်း၊ ကန်ရေ စသည့်အရာတို့ကို ချန်ထားကာ ပင်လယ်သို့ စီးဆင်းသွားသော မြစ်တစ်စင်း ဖြစ်လာမည်။

Verse 8

नाह्लादं कुरुते चेतः स्नानदानजपेषु च । ब्रह्माणं प्रार्थयिष्यामो गत्वा ब्रह्मनिकेतनम्

ယခုအခါ ရေချိုးခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ မန္တရားရွတ်ဆိုခြင်းတို့၌ပင် စိတ်မပျော်ရွှင်တော့။ ဗြဟ္မာ၏ နိကေတနသို့ သွားကာ ဆုတောင်းပန်ကြား၍ အညွှန်းအကူအညီကို တောင်းခံကြစို့။

Verse 9

ईश्वर उवाच । एवं निमन्त्र्य ते सर्वे ऋषयस्तपसोज्ज्वलाः । गतास्ते ब्रह्मलोकं तु द्रष्टुं देवं पितामहम् । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैर्ब्रह्माणं कमलोद्भवम्

ဣရှ္ဝရက ပြော၏—ထိုသို့ အချင်းချင်း ဖိတ်ခေါ်တိုင်ပင်ပြီးနောက် တပသဖြင့် တောက်ပသော ရှင်ရသီတို့အားလုံးသည် ဘုရားပိတామဟကို မြင်တွေ့ရန် ဗြဟ္မလောကသို့ သွားကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ကြာပန်းမှ ပေါ်ထွန်းသော ဗြဟ္မာကို မျိုးစုံသော စတုတ္ထရများဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 10

ऋषय ऊचुः । नमः प्रणवरूपाय विश्व कर्त्रे नमोनमः । तथा विश्वस्य रक्षित्रे नमोऽस्तु परमात्मने

ရှင်ရသီတို့က ဆို၏—ပရဏဝ (အိုမ်) အဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမස්ကာရ။ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်အား နမိုနမဟ။ ထို့အတူ ကမ္ဘာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူသော အရှင်၊ ပရမအတ္မာအား နမောအસ્તુ။

Verse 11

तथा तस्यैव संहर्त्रे नमो ब्रह्मस्वरूपिणे । पितामह नमस्तुभ्यं सुरज्येष्ठ नमोऽस्तु ते

ထိုအတိုင်းပင် ထိုကမ္ဘာလောကကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပယ်ဖျက်သူအား နမောတင်ပါ၏—ဗြဟ္မသဘောတရားဖြစ်တော်မူသူအား နမောတင်ပါ၏။ အို ပိတာမဟာ၊ သင့်အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏; အို ဒေဝတို့အနက် အကြီးမြတ်ဆုံး၊ သင့်အား နမောရှိပါစေ။

Verse 12

चतुर्वक्त्र नमस्तुभ्यं पद्मयोने नमोऽस्तु ते । विरंचये नमस्तुभ्यं विधये वेधसे नमः

အို မျက်နှာလေးပါးရှင်၊ သင့်အား နမောတင်ပါ၏; အို ကြာပန်းမှ မွေးဖွားတော်မူသူ၊ သင့်အား နမောရှိပါစေ။ အို ဝိရဉ္စိ၊ သင့်အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏; ဝိဓာတೃ၊ ဝေဓသ တို့အားလည်း နမောပါ၏။

Verse 13

चिदानन्द नमस्तुभ्यं हिरण्यगर्भ ते नमः । हंसवाहन ते नित्यं पद्मासन नमोऽस्तुते

အို အသိဉာဏ်နှင့် အာနန္ဒ၏ ရုပ်သဘောဖြစ်တော်မူသူ၊ သင့်အား နမောတင်ပါ၏; အို ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ၊ သင့်အား နမောတင်ပါ၏။ အို ဟံသာစီးတော်မူသူ၊ အို ကြာပန်းထိုင်တော်မူသူ—အမြဲတမ်း သင့်အား နမောရှိပါစေ။

Verse 14

एवं संस्तुवतां तेषामृषीणामूर्ध्वरेतसाम् । उवाच परमप्रीतो ब्रह्मा लोक पितामहः

ထိုသို့ သံယောဇဉ်ကင်းစင်၍ သီလတရားမြင့်မားသော ရှင်ရသီတို့က ထိုနည်းဖြင့် ချီးမွမ်းကြသော် ဗြဟ္မာ—လောကတို့၏ ပိတာမဟာ—အလွန်ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 15

स्वागतं वै द्विजश्रेष्ठा युष्माकं कृतवानहम् । स्तोत्रेणानेन दिव्येन वृणुध्वं वरमुत्तमम्

ကြိုဆိုပါ၏၊ ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်တို့၊ သင်တို့၏ လာရောက်ခြင်းကို ငါက ဂုဏ်ပြုလက်ခံပြီ။ ဤ ဒေဝီယ စတုတ္ထရသီတော်ဖြင့် အထူးမြတ်သော ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်ကြလော့။

Verse 16

ऋषय ऊचुः । अभिषेकाय नो देव नदी पापप्रणाशिनी । विलोक्यते सुरश्रेष्ठ देहि नो वरमुत्तमम्

ရသီတို့က လျှောက်ကြားသည်– အို ဘုရားသခင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အဘိသေက သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်ရန် အပြစ်ပျောက်ကင်းစေသော မြစ်တစ်စင်းကို တောင်းခံပါသည်။ အို ဒေဝတားတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ အမြင့်မြတ်သော ကောင်းချီးကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးသနားပါ။

Verse 17

ईश्वर उवाच । इत्युक्तस्तैस्तदा ब्रह्मा मुनिभिस्तपसोज्ज्वलैः । वीक्षांचक्रे तदा सर्वा मूर्तिमत्यश्च निम्नगाः

ဣရှ္ဝရက မိန့်သည်– ထိုသို့ တပဿာအလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပသော မုနိတို့က လျှောက်ကြားသဖြင့်၊ ထိုအခါ ဘြဟ္မာသည် အောက်သို့ စီးဆင်းသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိ မြစ်များအားလုံးကို စူးစမ်းကြည့်ရှု하였다။

Verse 18

गङ्गा च यमुना चैव तथा देवी सरस्वती । चन्द्रभागा च रेवा च शरयूर्गंडकी तथा

ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် ယမုနာမြစ်၊ ထို့အပြင် ဒေဝီ စရஸဝတီ; ထို့နောက် ခန္ဒြဘာဂါ၊ ရေဝါ (နರ್ಮဒါ)၊ ရှရယု နှင့် ဂဏ္ဍကီ တို့လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြသည်။

Verse 19

तापी चैव वरारोहे तथा गोदावरी नदी । कावेरी चन्द्रपुत्री च शिप्रा चर्मण्वती तथा

ထို့အပြင် တာပီမြစ်လည်း ရှိ၍၊ အို ခါးတင်လှပသော မိန်းမရေ၊ ဂోదာဝရီမြစ်လည်း ရှိသည်။ ကာဝေရီ၊ ခန္ဒြပုတ္တရီ၊ ရှိပရာ နှင့် ချာမဏ္ဝတီ တို့လည်း အားလုံး ပေါ်ထွန်းနေကြသည်။

Verse 20

सिन्धुश्च वेदिका चैव नदाः सर्वे वरानने । मूर्तिमत्यः स्थिताः सर्वाः पवित्राः पापनाशिनी

စင်ဓုမြစ်နှင့် ဝေဒိကာမြစ်လည်း ရှိသည်။ အို မျက်နှာလှပသော မိန်းမရေ၊ အမှန်တကယ် မြစ်အားလုံးသည် ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်နေကြပြီး၊ အားလုံးသည် သန့်ရှင်း၍ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 21

दृष्ट्वा पितामहः सर्वा गत्वरा धरणीं प्रति । देवदारुवने रम्ये प्रभासे क्षेत्र उत्तमे । कमण्डलौ कृता दृष्टिर्विविशुस्ताः कमण्डलुम्

အားလုံးကို မြင်ပြီးနောက် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) သည် မြေကြီးဘက်သို့ စိတ်ကို လှည့်တော်မူ၏။ ပရဘာသရှိ ဒေဝဒါရုတောရမ်းမြိုင်သော တောအုပ်၌၊ အမြင့်မြတ်သော က్షೇತ್ರ၌၊ ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) ပေါ်သို့ မျက်စိတော်တင်ရာ၊ ထိုမြစ်များသည် ကမဏ္ဍလုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

Verse 22

।ब्रह्मोवाच । धृताः सर्वा महापुण्या नद्यो ब्रह्मकमण्डलौ । प्रविष्टाः पृथिवीं यांतु ऋषीणामनुकम्पया

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– “အလွန်ပုဏ္ဏာကြီးသော မြစ်များအားလုံးကို ဗြဟ္မာ၏ ကမဏ္ဍလုအတွင်း၌ ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ထိုအတွင်းသို့ ဝင်ပြီးနောက်၊ ရှိသီများကို ကရုဏာဖြင့် မြေကြီးသို့ ထွက်သွားစေကြလော့။”

Verse 23

प्रहिणोमि यद्येकां च ह्यन्या रुष्यति मे द्विजाः । तस्मात्सर्वाः प्रमोक्ष्यामि कमण्डलुकृतालयाः

“တစ်စင်းတည်းကိုသာ လွှတ်လိုက်လျှင် အခြားများက ငါ့အပေါ် မကျေနပ်နိုင်ကြသည်၊ အို ဒွိဇာတို့။ ထို့ကြောင့် ကမဏ္ဍလုကို နေရာအိမ်အဖြစ် ပြုထားသော သူတို့အားလုံးကို ငါ လွှတ်မည်။”

Verse 24

ईश्वर उवाच । ततो ब्रह्मा मुमोचाऽथ तत्रस्थाश्च महापगाः । मुक्त्वा ब्रह्मा मुनीन्सर्वान्प्रोवाचेदं पुनःपुनः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် ဗြဟ္မာသည် သူတို့ကို လွှတ်တော်မူရာ၊ ထိုနေရာရှိ အင်အားကြီးသော မြစ်ကြီးများသည် ထွက်စီးလာကြ၏။ ဗြဟ္မာသည် ရှိသီအားလုံးကို စိတ်ချမ်းသာစေပြီး၊ ဤစကားကို ထပ်တလဲလဲ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 25

ऋषिभिः प्रार्थ्यमानेन नद्यो मुक्ता मया यतः । तोयरूपा महावेगा अभिषेकाय सत्वराः

“ရှိသီများက တောင်းပန်ကြသဖြင့် ငါသည် ဤမြစ်များကို လွှတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ရေရূপကို ယူကာ စီးအားကြီး၍ လျင်မြန်စွာ အဘိသေက (သန့်စင်အပ်နှံ) အတွက် အမြန်သွားကြသည်။”

Verse 26

ऋषितोयेति नाम्ना सा भविष्यति धरातले । ऋषीणां वल्लभा देवी सर्वपातकनाशिनी

ဤမြေပေါ်တွင် သူမကို «ရိသိတိုယာ» ဟူသောနာမဖြင့် သိကြလိမ့်မည်။ ရှင်ရသီတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ မြစ်ဒေဝီသည် အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 27

ईश्वर उवाच । एवं देवि समायाता देवदारुवने नदी । ऋषितोयेति विख्याता पवित्रा च वरानने

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ပင်၊ ဒေဝီရေ၊ မြစ်သည် ဒေဝဒါရုတောသို့ ရောက်လာ၏။ «ရိသိတိုယာ» ဟူ၍ ကျော်ကြားလာပြီး၊ မျက်နှာလှသောသူမ၊ သန့်ရှင်းမြတ်စွာ ဖြစ်၏။

Verse 28

तूर्यदुंदुभिनिर्घोषैर्वेदमङ्गलनिःस्वनैः । समुद्रं प्रापिता देवी ऋषिभिर्वेदपारगैः

တူရိယာနှင့် ဒုန္ဒုဘိတို့၏ မြည်ဟည်းသံများ၊ ဝေဒမင်္ဂလ သံတော်များကြားတွင်၊ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ရှင်ရသီတို့က ဒေဝီကို အခမ်းအနားဖြင့် သမုဒ္ဒရာသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

Verse 29

सर्वत्र सुलभा देवी त्रिषु स्थानेषु दुर्लभा । महोदये महातीर्थे मूलचंडीशसन्निधौ

ဒေဝီသည် နေရာတိုင်းတွင် လွယ်ကူစွာ ရောက်နိုင်သော်လည်း၊ ဤနေရာသုံးခုတွင်တော့ ထူးခြားစွာ ရခဲသည်—မဟောဒယ၌၊ မဟာတီရ္ထ၌၊ နှင့် မူလချဏ္ဍီဣရှ၏ အနီး၌။

Verse 30

समुद्रेण समेता तु यत्र सा पूर्ववाहिनी । यत्रर्षितोया लभ्येत तत्र किं मृग्यते परम्

သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆုံရာ၌ သူမသည် အရှေ့သို့ စီးဆင်း၏။ «ရိသိတိုယာ» ကို ရနိုင်ရာအရပ်၌၊ ထိုထက် မြင့်မြတ်သော ရည်မှန်းချက်ကို ဘာကြောင့် ထပ်ရှာရမည်နည်း။

Verse 31

मनुष्यास्ते सदा धन्यास्तत्तोयं तु पिबंति ये । अस्थीनि यत्र लीयंते षण्मासाभ्यन्तरेण तु

ထိုသန့်ရှင်းသောရေကို သောက်သုံးသူတို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ အရိုးများပင် ခြောက်လအတွင်း ပျော်လျော်သွားသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 32

प्रातःकाले वहेद्गंगा सायं च यमुना तथा

မနက်ခင်း၌ ဂင်္ဂါအဖြစ် စီးဆင်း၍၊ ညနေခင်း၌လည်း ယမုနာအဖြစ် ထိုနည်းတူ စီးဆင်းသည်။

Verse 33

नदीसहस्रसंयुक्ता मध्याह्ने तु सरस्वती । अपराह्णे वहेद्रेवा सायाह्ने सूर्यपुत्रिका

နေ့လယ်၌ မြစ်တစ်ထောင်နှင့် ပေါင်းစည်းသော သရಸ್ವတီ ဖြစ်၏။ နေ့လယ်နောက်ပိုင်း၌ ရေဝါအဖြစ် စီးဆင်း၍၊ ညနေနှောင်းပိုင်း၌ စူရျပုတြိကာ ဖြစ်လာသည်။

Verse 34

एवं जानन्नरो यस्तु तत्र स्नान विचक्षणः । आचरेद्विधिना श्राद्धं स तस्याः फलभाग्भवेत्

ဤအကြောင်းကို သိရှိထားသော ပညာရှိသူသည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ စည်းကမ်းအတိုင်း ရှရဒ္ဓကို ကျင့်ဆောင်လျှင် ထိုအကျိုးပွား၏ ပြည့်စုံသော फल ကို မျှဝေခံစားသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 35

एवं संक्षेपतः प्रोक्तमृषितोयामहोदयम् । सर्वपापहरं नृणां सर्वकामफलप्रदम्

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် မဟောဒယ၌ရှိသော ဥဿိတောယာ၏ မဟာဂုဏ်ကို ဆိုပြခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လူတို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှား၍ တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။

Verse 85

तेषां निवसतां तत्र बहुकालो गतः प्रिये । पुत्रपौत्रैः प्रवृद्धास्ते दारुकं व्याप्य संस्थिताः

ချစ်သူရေ၊ သူတို့သည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လာသဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွား၏။ သားမြေးများဖြင့် တိုးတက်繁盛ကာ ဒာရုကဒေသတစ်ဝန်း ပျံ့နှံ့နေထိုင်ကြ၏။

Verse 297

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य ऋषितोयामाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက္ခေတ်ရ မာဟာတ္မယ၌ “ဋ္ဌသိတိုယာ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၉၇ သည် ပြီးဆုံး၏။