Adhyaya 290

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कुबेरस्थानमुत्तमम् । यत्र सिद्धः पुरा देवि कुबेरो धनदोऽभवत्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ ကုဗေရ၏ အထူးမြတ်သော နေရာတော်သို့ သွားရမည်။ အို ဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ ရှေးက ကုဗေရသည် စိဒ္ဓိပြည့်စုံ၍ ဓနဒ (ဥစ္စာပေးသူ) အဖြစ် ရောက်ရှိခဲ့သည်။

Verse 2

ब्राह्मणश्चौररूपेण तत्र स्थानेऽवसत्पुरा । स च मे भक्तियोगेन पुरा वै धनदः कृतः

ရှေးက ထိုနေရာ၌ ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် သူခိုးပုံစံဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သည်။ ထိုသူသည် ငါ့အပေါ် ဘက္တိယောဂဖြင့် ဆည်းကပ်သဖြင့် ယခင်ကပင် ဓနဒ (ဥစ္စာပေးသူ) အဖြစ် ပြောင်းလဲခံခဲ့ရသည်။

Verse 3

देव्युवाच । कथं स ब्राह्मणो भूत्वा चौररूपो नराधमः । तन्मे कथय देवेश धनदः स यथाऽभवत्

ဒေဝီက မေးလေ၏ — ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးဖြစ်သူသည် ခိုးသူအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လူယုတ်မာဖြစ်သွားပြီးနောက် “ဓနဒ” ဟူ၍ မည်သို့ ဖြစ်လာသနည်း။ ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ ထိုအကြောင်းကို ကျွန်မအား ပြောပြပါ။

Verse 4

ईश्वर उवाच । तस्मिन्नर्थे महादेवि यद्वृत्तं चौत्तमेंऽतरे । कथयिष्यामि तत्सर्वं शिवमाहात्म्यसूचकम्

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူ၏ — မဟာဒေဝီ၊ ထိုအကြောင်းနှင့် ထိုအလွန်ကောင်းမြတ်သောကာလအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ငါ အကုန်လုံး ပြောပြမည်။ ဤသည်မှာ ရှိဝ၏ မဟာဂုဏ်ကို ညွှန်ပြသော အကြောင်းအရာဖြစ်၏။

Verse 5

कश्चिदासीद्द्विजो देवि देवशर्मेति विश्रुतः । प्रभासक्षेत्रनिलयो न्यंकुमत्यास्तटेऽवसत्

ဒေဝီရေ၊ အတိတ်ကာလ၌ “ဒေဝရှర్మာ” ဟူ၍ နာမည်ကျော်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ရှိခဲ့၏။ သူသည် ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ နေထိုင်ကာ နျင်္ကုမတီ မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် အိမ်တည်ခဲ့၏။

Verse 6

पुत्रक्षेत्रकलत्रादिव्यापारैकरतः सदा । विहायाथ स गार्हस्थ्यं धनार्थं लोभ मोहितः । प्रचचार महीमेतां सग्रामनगरांतराम्

သူသည် သားသမီး၊ လယ်ယာမြေ၊ ဇနီးနှင့် အခြားကိစ္စရပ်များတွင်သာ အမြဲတမ်း မူးမောလျက်ရှိ၏။ ထို့နောက် ဂೃಹಸ್ಥဓမ္မကို စွန့်လွှတ်ကာ ငွေကြေးအလို လောဘကြောင့် မောဟဖြစ်သွား၍ ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရွာမြို့အနှံ့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့၏။

Verse 7

भार्या तस्य विलोलाक्षी तस्य गेहाद्विनिर्गता । स्वच्छंदचारिणी नित्यं नित्यं चानंगमोहिता

သူ၏ ဇနီးသည် မျက်လုံးမတည်ငြိမ်သူ ဖြစ်၍ သူ၏ အိမ်မှ ထွက်ခွာသွား၏။ ကိုယ်စိတ်လိုရာ လျှောက်လှမ်းနေထိုင်ကာ ကာမရာဂ၏ မောဟတွင် အမြဲတမ်း ထပ်ခါထပ်ခါ ဖမ်းဆီးခံနေရ၏။

Verse 8

तस्यां कदाचित्पुत्रस्तु शूद्राज्जातो विधेर्वशात् । दुष्टात्माऽतीव निर्मुक्तो नाम्ना दुःसह इत्यतः

ထိုမိန်းမထံမှ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှုဒ္ဒရမှ မွေးဖွားသော သားတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာ၏၊ ကံကြမ္မာ၏ အင်အားကြောင့် ဖြစ်သည်။ စိတ်ဆိုးယုတ်၍ အလွန်မထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့် ထို့ကြောင့် «ဒုဿဟ» (ခံမရသူ) ဟု အမည်ပေးကြ၏။

Verse 9

सोऽथ कालेन महता नामकर्मप्रवर्तितः । व्यसनोपहतः पापस्त्यक्तो बन्धुजनैस्तथा

ထို့နောက် အချိန်အတော်ကြာသွားသဖြင့် သူ၏အမည်နှင့် အကျင့်အလုပ်တို့အတိုင်း ဖြစ်လာ၏။ အကျင့်ဆိုးများကြောင့် ထိခိုက်ကျဆုံးကာ အပြစ်သားဖြစ်၍ မိမိဆွေမျိုးသားချင်းတို့ကလည်း စွန့်ပစ်ကြ၏။

Verse 10

पूजोपकरणं द्रव्यं स कस्मिंश्चिच्छिवालये । बहुदोषामुखे दृष्ट्वा हर्तुकामोऽविशत्ततः

ရှီဝဘုရားကျောင်းတစ်ခုတွင် ပူဇော်ရန် အသုံးအဆောင်နှင့် ပစ္စည်းများကို အပြင်ပေါ်တွင် ထားရှိထားသည်ကို သူမြင်၏၊ အပြစ်အနာအဆာများစွာ ခံရလွယ်ကူနေသည်။ ထိုအရာတို့ကို ခိုးယူလိုသဖြင့် သူသည် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 11

यावद्दीपो गतप्रायो वर्त्तिच्छेदोऽभवत्किल । तावत्तेन दशा दत्ता द्रव्यान्वेषणकारणात्

မီးအိမ်သည် မီးလျော့လျော့နီးပါးဖြစ်၍ မီးကြိုးကို ဖြတ်လိုက်သည့်အခါ၊ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ထိုးနှက်ခံကျဆုံးသွား၏—တန်ဖိုးရှိပစ္စည်းများကို ရှာဖွေနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 12

प्रबुद्धश्चोत्थितस्तत्र देवपूजाकरो नरः । कोऽयं कोयमिति प्रोच्चैर्व्याहरत्परिघायुधः

ထိုနေရာတွင် နတ်ဘုရားကို ပူဇော်ဆောင်ရွက်သူ လူသည် နိုးထလာ၍ ချက်ချင်းထရပ်၏။ လက်နက်အဖြစ် တုတ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ «ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်သူလဲ» ဟု အသံကျယ်ကျယ် အော်ဟစ်၏။

Verse 13

स च प्राणभयान्नष्टः शूद्रजश्चापि मूढधीः । विनिन्दन्नात्मनो जन्म कर्म चापि सुदुःखित

အသက်ဘေးကြောက်ရွံ့၍ သူသည် ထွက်ပြေးသွား၏။ ရှူဒြာမျိုးမှ မွေးဖွား၍ ဉာဏ်မိုက်သူဖြစ်ကာ မိမိ၏ မွေးဖွားမှုနှင့် ကံကမ္မကို အပြစ်တင်လျက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေ၏။

Verse 14

पुरपालैर्हतोऽवन्यां मृतः कालादभूच्च सः । गंधारविषये राजा ख्यातो नाम्ना सुदुर्मुखः

တောအရပ်၌ မြို့စောင့်များက သတ်ဖြတ်သဖြင့် သူသည် အချိန်တန်သေဆုံး၏။ ထို့နောက် ဂန္ဓာရဒေသ၌ ဘုရင်ဖြစ်လာကာ “စုဒုർമုခ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြား၏။

Verse 15

गीतवाद्यरतस्तत्र वेश्यासु निरतो भृशम् । प्रजोपद्रवकृन्मूर्खः सर्वधर्मबहिष्कृतः

အဲဒီမှာ သူသည် သီချင်းနှင့် တီးဝိုင်းကို စွဲလမ်းကာ ပြည့်တန်ဆာမိန်းမများနှင့် အလွန်ပင် မူးယစ်နေ၏။ ပြည်သူကို နှိပ်စက်သော မိုက်မဲသူဖြစ်၍ ဓမ္မအားလုံးမှ ပယ်ချခံရ၏။

Verse 16

किन्त्वर्चयन्सदैवासौ लिंगं राज्यक्रमागतम् । पुष्पस्रग्धूपनैवेद्यगंधादिभिरमन्त्रवत्

သို့သော်လည်း သူသည် မင်းဆက်အလိုက် ဆက်ခံလာသော လိင်္ဂကို အမြဲပူဇော်လျက် ပန်း၊ ပန်းကုံး၊ နံ့သာမီး၊ နေဝေဒျ (အစားပူဇော်)၊ အနံ့သာတို့ဖြင့်—မန်တရမပါဘဲပင်—ဆက်ကပ်၏။

Verse 17

मुख्येषु च सदा काले देवतायतनेषु च । दद्यात्स बहुलान्दीपान्वर्तिभिश्च समुज्ज्वलान्

ထို့ပြင် အရေးကြီးသော အချိန်ကာလများတွင် နတ်ဘုရားတို့၏ ဘုရားကျောင်းများ၌ မီးတိုင်များစွာကို လှူဒါန်းကာ မီးဖျာများဖြင့် တောက်ပစွာ လင်းလက်စေ၏။

Verse 18

कदाचिन्मृगयासक्तो बभ्राम स च वीर्यवान् । प्रभास क्षेत्रमागात्य पूर्वसंस्कारभावितः

တစ်ခါတစ်ရံ အမဲလိုက်ခြင်း၌ စိတ်ကပ်လျက်ရှိသော အင်အားကြီးသတ္တိရှိသူသည် လှည့်လည်သွားလာကာ ယခင်ကံအထင်အမြင် (သံစ్కာရ) ၏ အားဖြင့် ဆွဲဆောင်ခံရ၍ ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 19

परैरभिहतो युद्धे न्यंकुमत्यास्तटे शुभे । शिवपूजाविधानेन विध्वस्ताशेषपातकः

ညင်ကူမတီ မြစ်၏ မင်္ဂလာရှိသော ကမ်းပါးပေါ်တွင် စစ်ပွဲ၌ အခြားသူတို့၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် လဲကျသော်လည်း၊ ရှိဝဘုရားကို မှန်ကန်သော ပူဇော်နည်းဖြင့် ကျင့်သုံးရာမှ အပြစ်အကုန်လုံး ပျက်စီးသွား하였다။

Verse 20

ततो विश्रवसश्चासौ पुत्रोऽभूद्भुवि विश्रुतः । यः स एव महातेजाः सर्वयज्ञाधिपो बली

ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဗိශ්ရဝသ၏ နာမည်ကြီးသော သားတော်အဖြစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုသူသည် အင်အားကြီး၍ တေဇောဓာတ်တောက်ပကာ ယဇ္ဉာအားလုံး၏ အဓိပတိ ဖြစ်သူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 21

कुबेर इति धर्मात्मा श्रुतशीलसमन्वितः । लिंगं प्रतिष्ठयामास न्यंकुमत्याश्च पूर्वतः

ဓမ္မတရားကို လိုက်နာသော ထိုသူသည် ပညာသင်ယူမှုနှင့် ကောင်းမွန်သော အကျင့်သီလတို့နှင့် ပြည့်စုံ၍ «ကူဘေရ» ဟု ကျော်ကြားကာ၊ ညင်ကူမတီ၏ အရှေ့ဘက်တွင် လင်္ဂကို တည်ထောင်ပူဇော်하였다။

Verse 22

कौबेरात्पश्चिमे भागे सोमनाथेति विश्रुतम् । संपूज्य च यथेशानं न्यंकुमत्यास्तटे शुभे । स्तोत्रेणानेन चास्तौषीद्भक्त्या तं सर्वकामदम्

ကောဘေရ၏ အနောက်ဘက်တွင် «ဆိုမနာထ» ဟု ကျော်ကြားသော သန့်ရှင်းရာဌာန ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ညင်ကူမတီ၏ မင်္ဂလာရှိသော ကမ်းပါးပေါ်တွင်၊ သင့်လျော်သကဲ့သို့ ဣရှာနကို ကောင်းစွာ ပူဇော်ပြီး၊ ဆန္ဒအားလုံး ပေးသနားတော်မူသော အရှင်ကို ဤစတုတ္ထရဖြင့် ဘက္တိဖြင့် ချီးမွမ်း하였다။

Verse 23

मूर्तिः क्वापि महेश्वरस्य महती यज्ञस्य मूलोदया तुम्बी तुंगफलावती च शतशो ब्रह्माण्डकोटिस्तथा । यन्मानं न पितामहो न च हरिर्ब्रह्माण्डमध्यस्थितो जानात्यन्यसुरेषु का च गणना सा संततं वोऽवतात्

တစ်နေရာရာ၌ မဟေရှဝရ၏ အလွန်ကြီးမားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်တော် တည်ရှိ၏—ယဇ్ఞ၏ မူလအရင်းမြစ်ဖြစ်၍ မြင့်မားသော သီးပွင့်များဖြင့် လေးလံသော ဖရုံနွယ်ကဲ့သို့၊ ထို့ပြင် ကမ္ဘာအစုအဝေး ကောဋိပေါင်းများစွာကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုအတိုင်းအတာကို ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) မသိ၊ ကမ္ဘာအလယ်၌ နေထိုင်သော ဟရီ (ဗိဿနု) လည်း မသိ—အခြားဒေဝတားတို့က မည်သို့ ရေတွက်နိုင်မည်နည်း။ ထိုအမြင့်မြတ်သော ရုပ်တော်သည် သင်တို့ကို အစဉ်ကာကွယ်ပါစေ။

Verse 24

नमाम्यहं देवमजं पुराणमु पेन्द्रमिन्द्रावरराजजुष्टम् । शशांकसूर्याग्निसमाननेत्रं वृषेन्द्रचिह्नं प्रलयादिहेतुम्

မမွေးဖွားသော အဇ၊ ရှေးဦးပုရాణဒေဝကို ငါ ဦးညွှတ်ပူဇော်၏—အုပေန္ဒြ (ဗိဿနု) နှင့် ဒေဝရာဇ အိန္ဒြတို့ပင် ကြည်ညိုရာ၊ လ၏၊ နေ၏၊ မီး၏ တူညီသော မျက်စိသုံးပါးရှိရာ၊ နွားသင်္ကေတကို ဆောင်ရာ၊ ပျက်သုဉ်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်၍ အစပြုခြင်းတို့၏ အရင်းမြစ်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 25

सर्वेश्वरैकत्रिबलैकबन्धुं योगाधिगम्यं जगतोऽधिवासम् । तं विस्मयाधारमनंतशक्तिं ज्ञानोद्भवं धैर्यगुणाधिकं च

သုံးလောက၏ တစ်ဦးတည်းသော အရှင်၊ တစ်ဦးတည်းသော ခိုလှုံရာနှင့် ဆွေမျိုးတော်ဖြစ်သူကို ငါ ဦးညွှတ်၏။ ယောဂဖြင့်သာ သိမြင်နိုင်သူ၊ စကြဝဠာ၏ အတွင်းနေရာအဖြစ် တည်ရှိသူ။ အံ့ဩဖွယ်၏ အခြေခံ၊ အနန္တသက္တိရှိသူ၊ သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်မှ ပေါ်ထွန်းသူ၊ တည်ကြည်မှုဂုဏ်ဖြင့် ပြည့်ဝသူကို ငါ နမಸ್ಕာရပြု၏။

Verse 26

पिनाकपाशांकुशशूलहस्तं कपर्दिनं मेघसमानघोषम् । सकालकण्ठं स्फटिकावभासं नमामि शंभुं भुवनैकनाथम्

ပိနာကဓနု၊ ပာရှ (ကြိုးချည်)၊ အင်ကူရှ (ချွန်တံ) နှင့် သူလ (သုံးခွ) ကို လက်တော်၌ ကိုင်ဆောင်သော၊ ဇဋာဆံတော်ရှိသော ကပရ္ဒိန်၊ မိုးတိမ်ကဲ့သို့ ဂုဏ်သံကြီးသော၊ ကာလ၏ အမှတ်တံဆိပ်ရှိသော လည်ချောင်းတော်နှင့် စဖတိကကဲ့သို့ ကြည်လင်တောက်ပသော ရောင်ခြည်တော်ရှိသော—ဘုဝနတစ်လောက၏ အရှင် သမ္ဘုကို ငါ နမস্কာရပြု၏။

Verse 27

कपालिनं मालिनमादिदेवं जटाधरं भीमभुजंगहारम् । प्रभासितारं च सहस्रमूर्तिं सहस्रशीर्षं पुरुषं विशिष्टम्

ခေါင်းခွံကို ဆောင်သော ကပာလိန်၊ ပန်းမော်လီကို ဆင်သော မာလိန်၊ ရှေးဦးဒေဝ အာဒိဒေဝ၊ ဇဋာဆံတော်ကို ဆောင်သော၊ ကြောက်မက်ဖွယ် မြွေကို လည်ဆွဲအဖြစ် ဝတ်ဆင်သော၊ အလင်းပေးသူ—ရုပ်ပေါင်းတစ်ထောင်၊ ခေါင်းပေါင်းတစ်ထောင်ရှိသော—ထူးမြတ်သော ပရုရှ (အမြင့်မြတ်ပုဂ္ဂိုလ်) ကို ငါ နမস্কာရပြု၏။

Verse 28

यदक्षरं निर्गुणमप्रमेयं सज्योतिरेकं प्रवदंति संतः । दूरंगमं वेद्यमनिंद्यवन्द्यं सर्वेषु हृत्स्थं परमं पवित्रम्

ဂုဏ်မဲ့၍ တိုင်းတာမရသော မပျက်မယွင်း အက္ခရာတရားကို သန့်ရှင်းသူတို့က တစ်ပါးတည်းသော အလင်းတော်ဟု ကြေညာကြသည်။ အဝေးသို့လည်း ရောက်နိုင်သော်လည်း သိမြင်နိုင်၍ အပြစ်ကင်း၊ ပူဇော်ထိုက်၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံး၌ တည်နေကာ အမြင့်ဆုံး သန့်စင်စေသော တရားတော်ဖြစ်သည်။

Verse 29

तेजोनिभं बालमृगांकमौलिं नमामि रुद्रं स्फुरदुग्रवक्त्रम् । कालेन्धनं कामदमस्तसंगं धर्मासनस्थं प्रकृतिद्वयस्थम्

အလင်းတောက်ပသကဲ့သို့ ရောင်စဉ်ထွန်းလင်း၍ လငယ်ကို မော်လီအဖြစ် ဆောင်းထားသော ရုဒ္ဒရကို ငါ နမတ်ပြု၏။ အင်အားတောက်လောင်သော ကြမ်းတမ်းမျက်နှာတော်ဖြင့် ထင်ရှား၍ ကာလကို လောင်စာအဖြစ် စားသုံးတော်မူကာ၊ တရားသင့်သော ဆန္ဒကို ပေးတော်မူ၍၊ အလျှောက်ကပ်မှုကင်း၊ ဓမ္မအာသနပေါ်၌ ထိုင်တော်မူပြီး၊ ပရကృతိ၏ နှစ်မျိုးကစားပွဲကို လွန်မြောက်တော်မူ၏။

Verse 30

अतीन्द्रियं विश्वभुजं जितारिं गुणत्रयातीतमजं निरीहम् । तमोमयं वेदमयं चिदंशं प्रजापतीशं पुरुहूतमिन्द्रम् । अनागतैकध्वनिरूपमाद्यं ध्यायंति यं योगविदो यतीन्द्राः

အာရုံများကို လွန်ကဲ၍ စကြဝဠာကို ချုပ်ကိုင်ကာ ရန်သူတို့ကို အနိုင်ယူသူ၊ ဂုဏ်သုံးပါးကို ကျော်လွန်၍ မမွေးဖွား မလုပ်ဆောင်သူ—အမှောင်ကဲ့သို့ အနက်ရှိုင်းသော်လည်း ဝေဒတရားဖြစ်၍ သန့်စင်သော သိမြင်မှု၏ အစိတ်အပိုင်း၊ ပရဇာပတိတို့၏ အရှင်၊ အများက အကြိမ်ကြိမ် အပူဇော်ခေါ်ဆိုသော “အိန္ဒြ”၊ မဖော်ပြနိုင်သော အဝျက်တ၏ မမွေးဖွားသံတစ်သံတည်းဟူသော ရုပ်သဘောရှိသည့် အာဒိတော်—ယောဂပညာရှင် ယတိအထွဋ်အမြတ်တို့က ဓ్యာနပြုကြ၏။

Verse 31

संसारपाशच्छिदुरं विमुक्तः पुनः पुनस्त्वां प्रणमामि देवम्

လောကသံသရာ၏ ချည်နှောင်မှုကို ဖြတ်တောက်ပေးသော သင့်ကြောင့် ငါ လွတ်မြောက်၏။ ထို့ကြောင့် အို ဒေဝ၊ သင့်အား အကြိမ်ကြိမ် နမတ်ပြုပါ၏။

Verse 32

निरूपमास्यं च बलप्रभावं न च स्वभावं परमस्य पुंसः । विज्ञायते विष्णुपितामहाद्यैस्तं वामदेवं प्रणमाम्यचिंत्यम्

အမြင့်ဆုံး ပုရုෂ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ အင်အားနှင့် တန်ခိုးတော်၊ ထို့ပြင် အနှစ်သာရသဘောတရားကိုပင် ဗိဿနု၊ ပိတាមဟ (ဗြဟ္မာ) စသည့်သူတို့ကလည်း ပြည့်စုံစွာ မသိနိုင်ကြ။ ထို အတွေးမမီသော ဝာမဒေဝကို ငါ နမတ်ပြု၏။

Verse 33

शिवं समाराध्य तमुग्रमू्र्त्तिं पपौ समुद्रं भगवानगस्त्यः । लेभे दिलीपोऽप्यखिलांश्च कामांस्तं विश्वयोनिं शरणं प्रपद्ये

ထိုကြမ်းတမ်းသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ သီဝကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ကောင်းမြတ်သော အဂတ်စတျယသည် သမုဒ္ဒရာကိုပင် သောက်သုံးခဲ့သည်။ ဒိလီပ မင်းကြီးလည်း ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိ하였다။ စကြဝဠာ၏ မူလအမြစ်၊ မိခင်ဂರ್ಭတော်ဖြစ်သော ထိုဘုရားထံ ငါ ခိုလှုံပါ၏။

Verse 34

देवेन्द्रवन्द्योद्धर मामनाथं शम्भो कृपाकारुणिकः किल त्वम् । दुःखाऽर्णवे मग्नमुमेश दीनं समुद्धर त्वं भव शंकरोऽसि

အိန္ဒြာတော်တောင် ဂုဏ်ပြုကန်တော့သော သမ္ဘုရေ—အကူအညီမဲ့သော ငါ့ကို မြှောက်တင်ပါ။ အမှန်တကယ် သင်သည် ကရုဏာနှင့် မေတ္တာတော်၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။ ဥမာ၏ အရှင်၊ ဒုက္ခသမုဒ္ဒရာ၌ နစ်မြုပ်နေသော ဆင်းရဲသူ ငါ့ကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ပါ; သင်သည် မင်္ဂလာပေးသော သင်္ကရ ဖြစ်သည်။

Verse 35

संपूजयन्तो दिवि देवसंघा ब्रह्मेन्द्ररुद्रा विहरंति कामम् । तं स्तौमि नौमीह जपामि शर्वं वन्देऽभिवंद्यं शरणं प्रपन्नः

ကောင်းကင်ဘုံ၌ နတ်အစုအဝေးတို့—ဗြဟ္မာ၊ အိန္ဒြာ၊ ရုဒြာတို့—ထိုဘုရားကို ပူဇော်ကန်တော့၍ မိမိတို့ ဆန္ဒအတိုင်း ပျော်ရွှင်လှုပ်ရှားကြသည်။ ထိုရှာဝ (သီဝ) ကို ငါ ချီးမွမ်း၏၊ ဤနေရာ၌ ငါ ဦးညွှတ်၏၊ ဂျပဖြင့် နာမတော်ကို ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆို၏၊ အလွန်အမင်း ဂုဏ်ပြုထိုက်သော ဘုရားထံ ခိုလှုံကာ ပူဇော်၏။

Verse 36

स्तुत्वैवमीशं विरराम यावत्तावत्स रुद्रोऽर्कसहस्रतेजाः । ददौ च तस्मै वरदोंऽधकारिर्वरत्रयं वैश्रवणाय देवः । सख्यं च दिक्पालपदं चतुर्थं धनाधिपत्यं च दिवौकसां च

ဤသို့ အရှင်ကို ချီးမွမ်းပြီး ရပ်နားသည့်အခါ၊ နေရောင်တစ်ထောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ရုဒြာ—အန္ဓကကို သတ်သော၊ အပေးအယူကောင်းချီးပေးတော်မူသော သီဝ—သည် ဝိုင်ශ්ရဝဏ (ကူဗေရ) အား ကောင်းချီးသုံးပါး ပေးတော်မူ၏။ ထိုကောင်းချီးများမှာ မိမိနှင့် မိတ်သဟာယဖြစ်ခြင်း၊ စတုတ္ထအဖြစ် ဒိက္ပာလ (အရပ်ကာကွယ်သူ) အဆင့်ရခြင်း၊ နှင့် ကောင်းကင်သားတို့၏ ဓနကို အုပ်စိုးသော ဓနာဓိပတိ ဖြစ်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 37

यस्मादत्र त्वया सम्यङ्न्यंकुमत्यास्तटे शुभे । आराधितोऽहं विधिवत्कृत्वा मूर्त्तिं महीमयीम्

အကြောင်းမှာ ဤနေရာ၌ နျင်္ကူမတီ မြစ်၏ မင်္ဂလာကမ်းပါးပေါ်တွင် သင်သည် မြေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရုပ်တုကို ဖန်တီးကာ ပုံမှန်ပူဇော်နည်းအတိုင်း ငါ့ကို သေချာစွာ ပူဇော်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 38

तस्मात्तवैव नाम्ना तत्स्थानं ख्यातं भविष्यति । कुबेरनगरेत्येवं मम प्रीतिप्रदायकम्

ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသည် သင်၏နာမတော်ဖြင့်ပင် ကျော်ကြားလာမည်၊ «ကူဗေရနဂရ» ဟူ၍ ခေါ်ကြမည်၊ ထိုအရာသည် ငါ့အတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ပေးစွမ်းမည်။

Verse 39

त्वया प्रतिष्ठितं लिंगमस्मात्स्थानाच्च पश्चिमे । उमानाथस्य विधिवत्सोमनाथेति तत्स्मृतम्

ဤနေရာမှ အနောက်ဘက်၌ သင်က တည်ထောင်ထားသော လင်္ဂသည် ဥမာနာထ (ဥမာ၏ အရှင် ရှိဝ) အတွက် ဓမ္မနည်းတကျ တည်ထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် ထိုလင်္ဂကို «ဆိုမနာထ» ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 40

श्रीपंचम्यां विधानेन यस्तच्च पूजयिष्यति । सप्तपुरुषावधिर्यावत्तस्य लक्ष्मीर्भविष्यति

«သရီပဉ္စမီ» နေ့တွင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ထို (ဆိုမနာထ လင်္ဂ) ကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို၊ လက္ခမီ (စည်းစိမ်ချမ်းသာ) သည် သူနှင့်အတူ မျိုးဆက် ခုနှစ်ဆက်တိုင်အောင် တည်မြဲလိမ့်မည်။

Verse 290

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये कुबेरनगरोत्पत्तिकुबेरस्थापितसोमनाथमाहात्म्यवर्णनंनाम नवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သရီစကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ്യ၌၊ ညန်ကူမတီမဟာတ္မ്യ၌—«ကူဗေရနဂရ ပေါ်ပေါက်လာပုံနှင့် ကူဗေရတည်ထောင်သော ဆိုမနာထ၏ မဟာတန်ခိုးဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရ အခန်း၊ အခန်း ၂၉၀ ပြီးဆုံး၏။