Adhyaya 282

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततः श्रुत्वा च शर्यातिर्वलभीस्थान संस्थितः । वयस्थं च्यवनं श्रुत्वा आनन्दोद्गतमानसः

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ဝလဘီမြို့၌ နေထိုင်သော ရှရျာတိ မင်းကြီးသည် ချျဝန ရှင်ရသီသည် နုပျိုလာကြောင်း ကြားသိ၍ စိတ်နှလုံး အာနန္ဒဖြင့် မြင့်တက်လေ၏။

Verse 2

प्रहृष्टः सेनया सार्द्धं स प्रायाद्भार्गवाश्रमम् । च्यवनं च सुकन्यां च हृष्टां देव सुतामिव

ဝမ်းမြောက်လွန်စွာဖြင့် မင်းကြီးသည် စစ်တပ်နှင့်အတူ ဘာရ္ဂဝ အာရှရမ်သို့ ထွက်ခွာသွားပြီး ချျဝနနှင့် သုကန်ယာကို မြင်တွေ့လေ၏—နတ်သမီး၏ သမီးတော်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ရွှင်လန်းနေသည်။

Verse 3

गतो महीपः शर्यातिः कृत्स्नानंदमहोदधिः । ऋषिणा सत्कृतस्तेन सभार्यः पृथिवीपतिः । तत्रोपविष्टः कल्याणीः कथाश्चक्रे महामनाः

အာနန္ဒအပြည့်အစုံ၏ သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့သော ရှရျာတိ မင်းကြီးသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုရသီက လေးစားစွာ ကြိုဆိုကာ မင်းကြီးသည် မိဖုရားနှင့်အတူ ထိုင်လျက်၊ ထိုနေရာ၌ စိတ်ကြီးမြတ်သော မင်းကြီးသည် မင်္ဂလာနှင့် မြှင့်တင်သော စကားများကို ပြောလေ၏။

Verse 4

अथैनं भार्गवो देवि ह्युवाच परिसांत्वयन् । याजयिष्यामि राजंस्त्वां संभारानुपकल्पय

ထို့နောက် ဘာရ္ဂဝ ရသီသည်၊ ဒေဝီရေ၊ သက်သာစေသည့် စကားဖြင့် မင်းကြီးအား မိန့်ကြားလေ၏—“အို မင်းကြီး၊ သင်၏ ယဇ္ဉကို ငါက ဦးဆောင်ကျင်းပပေးမည်၊ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်လော့။”

Verse 5

ततः परमसंहृष्टः शर्यातिः पृथिवीपतिः । च्यवनस्य महादेवि तद्वाक्यं प्रत्यपूजयत्

ထို့နောက် မြေကြီး၏ အရှင် ရှရျာတိ မင်းကြီးသည်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ အလွန်ဝမ်းမြောက်လျက် ချျဝန၏ စကားကို လေးစားစွာ လက်ခံကာ ချီးမြှောက်လေ၏။

Verse 6

प्रशस्तेऽहनि याज्ञीये सर्वकामसमृद्धिमत् । कारयामास शर्यातिर्यज्ञायतनमुत्तमम्

ယဇ္ဉပြုရန် သင့်တော်သော မင်္ဂလာနေ့၌ ရှရယာတီသည် ဆန္ဒအလုံးစုံ ပြည့်စုံစေသော အလွန်မြတ်သော ယဇ္ဉမဏ္ဍပကို ဆောက်လုပ်စေ하였다။

Verse 7

तत्रैव च्यवनो देवि याजयामास भार्गवम् । अद्भुतानि च तत्रासन्यानि तानि महेश्वरि

အဲဒီနေရာတင်ပဲ၊ ဒေဝီမယ်တော်၊ ဘာရ္ဂဝ မဟာဋ္ဌာန ရှင်ချျဝနသည် ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်စေခဲ့ပြီး၊ မဟေရှဝရီမယ်တော်၊ အံ့ဩဖွယ် အဖြစ်အပျက်များစွာလည်း ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

Verse 8

अगृह्णाच्च्यवनः सोममश्विनोर्देवयोस्तदा । तमिन्द्रो वारयामास मा गृहाण तयोर्ग्रहम्

ထို့နောက် ချျဝနသည် ဒေဝတအရှွင်နှစ်ပါးအတွက် ဆိုမရသကို ယူခဲ့သည်။ အင်ဒြာသည် “သူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အဝေစုကို မယူနှင့်” ဟုဆိုကာ တားဆီး하였다။

Verse 9

इन्द्र उवाच । उभावेतौ न सोमार्हौ नासत्याविति मे मतिः । भिषजौ देवतानां हि कर्मणा तेन गर्हितौ

အင်ဒြာက ပြောသည်— “ကျွန်ုပ်အမြင်အရ ဤနှစ်ပါး၊ နာသတ်ယာတို့သည် ဆိုမရသကို ခံယူထိုက်သူ မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ဒေဝတများ၏ ဆရာဝန်များဖြစ်၍ ထိုအလုပ်ကြောင့် အပြစ်တင်ခံရသူများဟု သတ်မှတ်ကြသည်။”

Verse 10

च्यवन उवाच । माऽवमंस्था महात्मानौ रूपद्रविणवर्चसौ । यौ चक्रतुश्च मामद्य वृंदारकमिवाजरम्

ချျဝနက ပြောသည်— “အလွန်မြတ်သော စိတ်ဓာတ်ရှိသူ နှစ်ပါးကို မထီမဲ့မြင် မပြုပါနှင့်။ သူတို့သည် အလှအပ၊ ဥစ္စာဓနနှင့် တောက်ပမှုတို့ဖြင့် ရောင်ပြန်လင်းလက်သူများဖြစ်သည်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်ကို ဒေဝတတစ်ပါးကဲ့သို့ နုပျို၍ မအိုမင်းအောင် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သူတို့ပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 11

समत्वेनान्यदेवानां कथं वै नेक्षते भवान् । अश्विनावपि देवेन्द्र देवौ विद्धि परंतप

«အခြားဒေဝတားတို့နှင့် တန်းတူအဖြစ် မမြင်မိသနည်း။ ဒေဝတို့၏အရှင်တော်၊ အရှင်အင်္ဒြာ၊ ရန်သူနှိမ်နင်းသူ၊ အရှွင်နှစ်ပါးလည်း ဒေဝတားဖြစ်ကြောင်း သိပါ»။

Verse 12

इन्द्र उवाच । चिकित्सकौ कर्मकरौ कामरूपसमन्वितौ । लोके चरंतौ मर्त्यानां कथं सोममिहार्हतः

အင်္ဒြာမိန့်တော်မူသည်– «သူတို့သည် ဆေးကုသသူများ၊ အလုပ်အကိုင်လုပ်သူများသာ၊ စိတ်ကြိုက်ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းနိုင်၍ လူသားတို့အကြား လောက၌ လှည့်လည်နေကြသည်—ဤနေရာ၌ ဆိုမကို မည်သို့ ထိုက်တန်မည်နည်း»။

Verse 13

ईश्वर उवाच । एतदेव यदा वाक्यमाम्रेडयति वासवः । अनादृत्य ततः शक्रं ग्रहं जग्राह भार्गवः

ဣရှွရမိန့်တော်မူသည်– ဝါသဝ (အင်္ဒြာ) သည် ထိုစကားကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောနေစဉ်၊ ထိုနောက် သက္ကရာကို မလေးစားဘဲ ဘာရ္ဂဝ (စဝန) သည် ဆိုမပူဇာအပိုင်း (ခွက်/ဝေစု) ကို ဆုပ်ကိုင်ယူလိုက်သည်။

Verse 14

ग्रहीष्यंतं ततः सोममश्विनोः सत्तमं तदा । समीक्ष्य बलभिद्देव इदं वचनमब्रवीत्

ထို့နောက် အရှွင်နှစ်ပါးအတွက် ဆိုမကို ယူမည်ဟု မြင်သော်၊ ဘလဘိဒ် (အင်္ဒြာ) ဒေဝတော်က ဤစကားကို မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 15

आभ्यामर्थाय सोमं त्वं ग्रहीष्यसि यदि स्वयम् । वज्रं ते प्रहरिष्यामि घोररूपमनुत्तमम्

«အရှွင်နှစ်ပါးအတွက် ဆိုမကို သင်ကိုယ်တိုင် ယူမည်ဆိုလျှင်၊ ငါသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်၍ မယှဉ်နိုင်သော ငါ့ဝဇ္ရဖြင့် သင့်ကို ထိုးခတ်မည်»။

Verse 16

एवमुक्तः स्वयमिन्द्रमभिवीक्ष्य स भार्गवः । जग्राह विधिवत्सोममश्विभ्यामुत्तमं ग्रहम्

ဤသို့ဆိုလျက် ဘာရ္ဂဝ (ချျဝန) သည် အိန္ဒြာကို တည့်တည့်ကြည့်၍ ဝိဓိတော်အတိုင်း အရှွင်နှစ်ပါးအတွက် အကောင်းဆုံး ဂြဟ ဖြစ်သော ဆိုမရည်ကို ယူဆောင်하였다။

Verse 17

ततोऽस्मै प्राहरत्कोपाद्वज्रमिंद्रः शचीपतिः । तस्य प्रहरतो बाहुं स्तंभयामास भार्गवः

ထို့နောက် ရှချီ၏အရှင် အိန္ဒြာသည် ဒေါသဖြင့် ဝဇ္ရကို ပစ်ခတ်၍ တိုက်ခိုက်လေ၏။ သို့သော် ဘာရ္ဂဝသည် တိုက်ခိုက်နေသော လက်မောင်းကို တောင့်တင်းအောင် တားဆီးလိုက်သည်။

Verse 18

स्तंभयित्वाथ च्यवनो जुहुवे मन्त्रतोऽनलम् । कृत्यार्थी सुमहातेजा देवं हिंसितुमुद्यतः

ထို့နောက် ချျဝနသည် သူ့ကို တောင့်တင်းစေပြီးနောက် မန္တရဖြင့် အဂ္နိကို ဟောမပြုလေ၏။ ကೃတျယာကို ရှာဖွေလို၍ တေဇောဓာတ်ကြီးမားကာ နတ်ကို ထိခိုက်စေလိုသည့် စိတ်ဖြင့် ထကြွလာသည်။

Verse 19

तत्र कृत्योद्भवो यज्ञे मुनेस्तस्य तपोबलात् । मदोनाम महावीर्यो महाकायो महासुरः

ထိုယဇ္ဉ၌ မုနိ၏ တပေါဗလကြောင့် ကṛတျယာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော သတ္တဝါတစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းသည် မဟာဝီရ၊ မဟာကာယ မဟာအဆုရ ဖြစ်၍ «မဒ» ဟု အမည်ရသည်။

Verse 20

शरीरं यस्य निर्देष्टुमशक्यं च सुरासुरैः । तस्य प्रमाणं वपुषा न तुल्यमिह विद्यते

သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် နတ်နှင့် အဆုရတို့ပင် အတိုင်းအတာကို မသတ်မှတ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမား၏။ ရုပ်သဏ္ဌာန်အရွယ်အစား၌ ဤလောကတွင် သူနှင့် တူညီသူ မရှိ။

Verse 21

तस्यास्यं चाभवेद्घोरं दंष्ट्रा दुर्दर्शनं महत् । हनुरेकः स्थितस्तस्य भूमावेको दिवं गतः

သူ၏ပါးစပ်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ ကြီးမားသော ကြောက်စရာ သွားစွယ်များရှိကာ မြင်ရခက်လောက်အောင် ဆိုးရွား၏။ မေးရိုးနှစ်ဖက်အနက် တစ်ဖက်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တည်၍ တစ်ဖက်သည် ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်၏။

Verse 22

चतस्रश्चापि ता दंष्ट्रा योजनानां शतंशतम् । इतरे त्वस्य दशना बभूबुर्दशयोजनाः

ထိုသွားစွယ်လေးချောင်းသည် တစ်ချောင်းစီ ယောဇနာ တစ်ရာတစ်ရာအထိ ရှည်လျား၏။ အခြားသွားများသည် တစ်ချောင်းစီ ယောဇနာ ဆယ်အထိ ရှည်၏။

Verse 23

प्राकारसदृशाकारा मूलाग्रसमदर्शनाः । नाम्ना पर्वतसंकाशाश्चायुतायुतयोजनाः

ထိုသွားများသည် ကာရံတံတိုင်းကဲ့သို့ အရုပ်အဆင်းရှိ၍ အမြစ်မှ အဖျားတိုင်အောင် တူညီစွာ မြင်ရ၏။ နာမအားဖြင့် “တောင်တန်းသဏ္ဌာန်” ဟုခေါ်ကာ ယောဇနာ သောင်းသောင်းပေါင်းများစွာအထိ ရှည်လျား၏။

Verse 24

नेत्रे रविशशिप्रख्ये भ्रुवावंतकसन्निभे । लेलिहज्जिह्वया वक्त्रं विद्युच्चलितलोलया । व्यात्ताननो घोरदृष्टिर्ग्रसन्निव जगद्बलात्

သူ၏မျက်လုံးတို့သည် နေ၊ လကဲ့သို့ တောက်လောင်၍ မျက်ခုံးတို့သည် တောင်ထိပ်များကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလှန်လှောနေသော လျှာဖြင့် လျက်လျက် ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အကြည့်ဖြင့် အင်အားကြောင့် ကမ္ဘာလောကကို မျိုချမည့်သကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 25

स भक्षयिष्यन्संक्रुद्धः शतक्रतुमुपाद्रवत् । महता घोरनादेन लोकाञ्छब्देन छादयन्

သူသည် မျိုချမည်ဟု စိတ်ထက်သန်ကာ ဒေါသထွက်လျက်၊ သတကရတု (အိန္ဒြာ) ထံသို့ ပြေးဝင်လာ၏။ ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံဖြင့် လောကများကို အသံဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလေ၏။

Verse 282

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनेश्वरमाहात्म्ये च्यवनेन नासत्ययज्ञभागप्रतिरोधकवज्र मोचनोद्यतशक्रनाशाय कृत्योद्भवमदनामकमहाऽसुरोत्पादनवृत्तान्तवर्णनंनाम द्व्यशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်တစ်ထောင် (၈၁,၀၀၀) ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ்ய၊ ချျဝနေရှ္ဝရမဟာတ္မ្យ၌ အခန်း ၂၈၂ ပြီးဆုံးသည်။ အခန်းခေါင်းစဉ်မှာ «အရှွင်တို့၏ ယဇ్ఞအပိုင်းကို တားဆီးသော ဝဇ္ရကို လွှတ်ရန် ထကြွလာသည့် သက္ကရ (အိန္ဒြ) ကို ဖျက်ဆီးရန် ချျဝနာက ကೃတ்யာကို ဖန်တီး၍ ‘မဒ’ ဟုခေါ်သော မဟာအသူရ ပေါ်ပေါက်လာသည့် အကြောင်းအရာ» ဟူ၍ ဖြစ်သည်။