Adhyaya 271

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव संनिकृष्टे तु लिंगं ज्वालेश्वरं स्मृतम् । शरः पाशुपतो यत्र ज्वलन्वै त्रिपुरारिणा

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်—ထိုနေရာအနီး၌ «ဇွာလေဣရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်သော လင်္ဂရှိ၏။ ထရီပုရ၏ ရန်သူက ပစ်လွှတ်သော မီးလောင်တောက်ပသည့် ပါရှုပတ မြားသည် ထိုနေရာ၌ တောက်လောင်ခဲ့သဖြင့်။

Verse 2

पातितो यत्प्रदेशे तु तेन ज्वालेश्वरः स्मृतः । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते सर्वपातकैः

ထိုဒေသ၌ ကျရောက်ခဲ့သောကြောင့် «ဇွာလေဣရှ္ဝရ» ဟု မှတ်မိကြသည်။ ဒေဝီမယ်တော်၊ ထိုကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူသည် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 271

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशातिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ज्वालेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်တစ်ထောင် (၈၁,၀၀၀) ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍနှင့် ပရဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မယ၌၊ «ဇွာလေရှွရ၏ မဟာဂုဏ်တော် ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၂၇၁ သည် ပြီးဆုံး၏။