
ဤအধ্যာယတွင် ဣရှ္ဝရက မဟာဒေဝီအား သာသနာရေးအကျဉ်းချုပ် သင်ကြားတော်မူသည်။ ဂိုṣပဒ (Goṣpada) ၏ တောင်ဘက်ရှိ ဝရာဟစ్వာမိ ဘုရားကျောင်းသို့ သွားရမည်ဟု ညွှန်ကြားပြီး ထိုနေရာကို “ပာပ-ပရဏာရှန” ဟူ၍ အပြစ်ဒုစရိုက် ပျောက်ကင်းစေသော သန့်ရှင်းရာအဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် အကျိုးသက်ရောက်မှု အထူးပြင်းထန်သော အချိန်ကို သတ်မှတ်ကာ လပြည့်ဘက် (śukla pakṣa) ၏ ဧကာဒသီနေ့တွင် ပူဇော်ပွဲပြုလုပ်ရန် ဆိုသည်။ ထိုပူဇော်မှုကြောင့် အပြစ်အကုန်လွတ်ကင်းပြီး “ဗိṣṇု-ပဒ” (Viṣṇu-pada) ဟူသော ဗိṣṇု၏ ကယ်တင်ရာအဆင့်သို့ ရောက်နိုင်ကြောင်း ဖလသရုတိအဖြစ် ထင်ရှားစွာ ကြေညာထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वराहं तत्र संस्थितम् । गोष्पदाद्दक्षिणे भागे स्थितं पापप्रणाशनम्
ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ထိုနေရာ၌ တည်ထားသော ဝရာဟ (Varāha) ဘုရားဌာနသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် Goṣpada ၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသော နေရာဖြစ်သည်။
Verse 2
एकादश्यां सिते पक्षे यस्तं पूजयते नरः । स मुक्तः पातकैः सर्वैर्गच्छेद्विष्णुपदं महत्
လင်းသောပက္ခ၌ ဧကာဒသီနေ့တွင် ထိုဘုရားကို ပူဇော်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ဗိဿနု၏ မြင့်မြတ်သော နေရာသို့ ရောက်လိမ့်မည်။
Verse 262
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वराहस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော စံဟိတာတွင်၊ သတ္တမသော ပရဘာသ ခဏ္ဍ၌၊ ပရဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မယအတွင်း၊ «ဝရာဟသွာမိ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းသည် အခန်း ၂၆၂ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။