Adhyaya 252

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं त्रैलोक्यविश्रुतम् । तत्र शंकरनाथेति प्रसिद्धं पापनाशनम्

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော လိင်္ဂသို့ သွားသင့်သည်။ ထိုနေရာ၌ ‘ရှင်ကရနာထ’ ဟု ထင်ရှားပြီး အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးတော်မူသည်။”

Verse 2

स्थापितं भानुना देवि कृत्वा तत्र महत्तपः । तमर्चयित्वा देवेशं सोपवासो महेश्वरम्

“ဒေဝီရေ၊ ထိုနေရာ၌ မဟာတပစ်ကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့သော ဘာနု (နေမင်း) က ထိုလိင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အစာရှောင်၍ ဒေဝတို့၏ အရှင် မဟေဿဝရကို ပူဇော်ပြီးနောက်…”

Verse 3

ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र श्राद्धं कुर्याज्जितेन्द्रियः । शक्त्या हिरण्यं वासांसि विप्रे दद्यात्समाहितः । स याति परमं स्थानं नात्र कार्या विचारणा

“ထိုနေရာ၌ အင်ဒြိယတို့ကို ထိန်းချုပ်၍ ဗြာဟ္မဏတို့ကို အစာကျွေးကာ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ရွှေနှင့် အဝတ်အစားတို့ကို လှူဒါန်းသင့်သည်။ ထိုသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အဘောဒ်သို့ ရောက်၏—ဤအပေါ် သံသယမလို။”

Verse 252

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शङ्करनाथमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ «ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ သတ္တမ ပ္ရဘာသခဏ္ဍ (စာအုပ် ၇)၊ ပထမ ပ္ရဘာသက்னေတ်ရမဟာတ္မ្យ၌ «ရှင်ကရနာထ မဟာတ္မ្យ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၂၅၂ ပြီးဆုံး၏။