Adhyaya 25

Verse 1

ईश्वर उवाच । स गन्धर्वस्तदा देवि आरिराधयिषुर्भवम् । सोमवारव्रतंनाम पप्रच्छ मुनिसत्तमम्

ဣရှ္ဝရက ပြောသည်– «ဒေဝီရေ၊ ထိုအခါ ဂန္ဓဗ္ဗသည် ဘဝ (ရှီဝ) ကို ပျော်ရွှင်စေလို၍ ‘ဆိုမဝါရ-ဝရတ’ ဟု ခေါ်သော ဝရတအကြောင်းကို မုနိအထွတ်အမြတ်ထံ မေးမြန်း하였다»။

Verse 2

गन्धर्व उवाच । कथं सोमव्रतं कार्यं विधानं तस्य कीदृशम् । कस्मिन्काले च तत्कार्यं सर्वं विस्तरतो वद

ဂန္ဓဗ္ဗက ပြောသည်။ «ဆိုမဝရတ (တနင်္လာနေ့) ကို ဘယ်လို ဆောင်ရွက်ရမလဲ။ ထုံးတမ်းနည်းလမ်းက ဘယ်လိုရှိသလဲ။ ဘယ်အချိန်မှာ စတင်လုပ်ရမလဲ။ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ»။

Verse 3

गोशृंग उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ सर्वसत्त्वोपकारकम् । यन्न कस्यचिदाख्यातं तदद्य कथयामि ते

ဂိုရှೃင်္ဂက ပြောသည်။ «ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ မဟာပညာရှိရေ—ဤအရာသည် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် အကျိုးပြုသည်။ မည်သူမဆိုကို မလွယ်ကူစွာ မပြောခဲ့သည့်အရာကို ယနေ့ သင့်အား ငါ ပြောမည်»။

Verse 4

सर्वरोगहरं दिव्यं सर्वसिद्धिप्रदायकम् । सोमवारव्रतंनाम सर्वकामफलप्रदम्

ဆိုမဝါရဝရတ (တနင်္လာနေ့ အစာရှောင်ပွဲ) ဟူသော ဓမ္မဝရတသည် ဒိဗ္ဗဖြစ်၍ ရောဂါအားလုံးကို ဖယ်ရှားကာ စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးသနားပြီး လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ချီးမြှင့်သည်။

Verse 5

सर्वकालिकमादेयं वर्णानां शुभकारकम् । नारी नरैः सदा कार्यं दृष्ट्वादृष्ट्वा फलोदयम्

ဤဝရတသည် အချိန်မရွေး လက်ခံဆောင်ရွက်နိုင်၍ လူအတန်းအစားအားလုံးအတွက် မင်္ဂလာဖြစ်စေသည်။ မိန်းမ၊ ယောက်ျားတို့သည် အမြဲတမ်း ဆောင်ရွက်သင့်ပြီး ဤဘဝတွင် မြင်ရသောအကျိုးနှင့် နောက်ဘဝ၌ မမြင်ရသောအကျိုးတို့ကို ပေါ်ထွန်းစေသည်။

Verse 6

ब्रह्मविष्ण्वादिभिर्देवैः कृतमेतन्महाव्रतम् । पुनस्तु सोमराजेन दक्षशापहतेन च

ဤမဟာဝရတကို ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿနု စသော ဒေဝတားတို့က ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ နောက်တဖန် ဒက္ခ၏ ကျိန်စာကြောင့် ထိခိုက်ခဲ့သော ဆိုမရာဇာ (လမင်း) ကလည်း ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 7

आराधितोऽनेन शंभुः शंभुध्यानपरेण तु । ततस्तुष्टो महादेवः सोमराजस्य भक्तितः

ဤဝတ်ပြုကျင့်စဉ်ဖြင့် စောမသည် သမ္ဘု (Śambhu) ကို သမ္ဘုကို စိတ်တည်၍ ဓ്യာနပြုကာ ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော ဘက္တိကြောင့် မဟာဒေဝသည် လမင်းဘုရင်၏ သဒ္ဓါကို နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 8

तेनोक्तं यदि तुष्टोऽसि प्रतिष्ठास्थो निरंतरम्

ထို့နောက် သူက ဆိုသည်—“သင်နှစ်သက်တော်မူလျှင် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း တည်မြဲစွာ မပြတ်တောက်ဘဲ နေတော်မူပါ။”

Verse 9

यावच्चंद्रश्च सूर्यश्च यावत्तिष्ठंति भूधराः । तावन्मे स्थापितं लिंगमुमया सह तिष्ठतु

“လနှင့် နေ တည်ရှိသမျှ၊ တောင်တန်းများ ရပ်တည်သမျှ—ထိုအချိန်တိုင်အောင် ငါတည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂသည် ဥမာ (Umā) နှင့်အတူ ဤနေရာ၌ တည်နေပါစေ။”

Verse 10

स्थापितं तु तदा तेन प्रार्थयित्वा महेश्वरम् । आत्मनामांकितं कृत्वा ततो रोगैर्व्यमुच्यत

ထို့နောက် မဟေရှ္ဝရ (Maheśvara) ထံ ဆုတောင်းပြီးနောက်၊ သူသည် ထိုလိင်္ဂကို တည်ထောင်ကာ မိမိအမည်ကို ထင်ရှားစွာ ရေးထိုး하였다။ ထို့နောက် သူသည် ရောဂါအပေါင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

Verse 11

ततः शुद्धशरीरोऽसौ गगनस्थो विराजते

ထို့နောက် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်သွားပြီး ကောင်းကင်၌ တောက်ပစွာ ထင်ရှားလျက် ရှိနေသည်။

Verse 12

तदाप्रभृति ये केचित्कुर्वंति भुवि मानवाः । तेऽपि तत्पदमायांति विमलांगाश्च सोमवत्

ထိုအချိန်မှစ၍ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူတို့အနက် ဤဝ్రတကို ကျင့်သုံးသူ မည်သူမဆို ထိုတူညီသော အဆင့်သို့ ရောက်ကြပြီး၊ ကိုယ်အင်္ဂါများ သန့်ရှင်းကာ စောမ (စန္ဒြ) ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 13

अथ किं बहुनोक्तेन विधानं तस्य कीर्त्तये । यस्मिन्कस्मिंश्च मासे वा शुक्ले सोमस्य वासरे

အများကြီးပြောနေခြင်းက ဘာအကျိုးရှိမလဲ။ ၎င်း၏ မှန်ကန်သော နည်းလမ်းကို ငါကြေညာမည်—မည်သည့်လမဆို၊ လဆန်းပိုင်း၌ စောမ၏နေ့ဖြစ်သော တနင်္လာနေ့တွင်…

Verse 14

दंतकाष्ठं पुरा ब्राह्मे कृत्वा स्नानं समाचरेत् । स्वधर्मविहितं कर्म कृत्वा स्थाने मनोरमे

မင်္ဂလာရှိသော ဘြာဟ္မမုဟူရ္တ၌ အရင်ဆုံး သွားတံ (ဒန္တကာဋ္ဌ) ကို သုံးပြီးနောက် စနစ်တကျ ရေချိုးရမည်။ ထိုစိတ်ပျော်ဖွယ် သန့်ရှင်းသော နေရာ၌ မိမိဓမ္မအတိုင်း ချမှတ်ထားသော ကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 15

सुसमे भूतले शुद्धे न्यस्य कुम्भं सुशोभितम् । चूतपल्लवविन्यस्ते चंदनेन सुचित्रिते

သန့်ရှင်း၍ ပြေပြစ်သော မြေပြင်ပေါ်တွင် အလှဆင်ထားသော ရေကုံဘ (ကလရှ) ကို တင်ထားပြီး၊ မန်ဂိုရွက်များကို စီစဉ်တင်ကာ စန္ဒနာလိမ်း၍ လှပစွာ အလှဆင်ရမည်။

Verse 16

श्वेतवस्त्रपरीधाने सर्वाभरणभूषिते । आदौ पात्रे तु संन्यस्य आधारसहितं शिवम्

အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ အလှဆင်ပစ္စည်း အားလုံးဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ အရင်ဆုံး ပူဇော်ပാത്രအတွင်း၌ အာဓာရ (အထောက်အကူ/အခြေခံ) နှင့်အတူ သီဝ (Śiva) ကို တင်ထားရမည်။

Verse 17

अष्टमूर्त्यष्टकं दिक्षु सोमनाथं सशक्तिकम् । उमया सहितं तत्र श्वेतपुष्पैश्च पूजयेत्

အရပ်ဒిశများ၌ အष्टမূर्ति ရှစ်ပါး၏ အစုကို ပူဇော်၍ ထို့နောက် ဥမာနှင့်အတူရှိသော သက္တိတော်နှင့်တကွ သောမနာထ (Somnātha) ကို အဖြူရောင်ပန်းများဖြင့် ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ရမည်။

Verse 18

विविधं भक्ष्यभोज्यं च फलं वै बीजपूर कम् । अनेनैव तु मंत्रेण सर्वं तत्रैव कारयेत्

အမျိုးမျိုးသော စားဖွယ်သောက်ဖွယ်နှင့် ဟင်းလျာများ၊ သစ်သီးများကိုလည်း (ဘီဇပူရ—citron အပါအဝင်) ပြင်ဆင်ပူဇော်ရမည်။ ဤမန်တရတော်တည်းဖြင့် ထိုနေရာ၌ပင် အလှူအတန်းနှင့် ကိစ္စအားလုံးကို ဆောင်ရွက်စေရာ၏။

Verse 19

ॐ नमः पंचवक्त्राय दशबाहुत्रिनेत्रिणे । श्वेतं वृषभमारूढ श्वेताभरणभूषित

အိုံ နမಃ—မျက်နှာငါးပါးရှိတော်မူ၍ လက်တစ်ဆယ်၊ မျက်စိသုံးပါးရှိတော်မူသော အရှင်တော်အား နမस्कार။ အဖြူရောင် နွားတော်ပေါ် စီးတော်မူသော အရှင်၊ အဖြူရောင် အလင်္ကာများဖြင့် တန်ဆာဆင်တော်မူသော အရှင်။

Verse 20

उमादेहार्द्धसंयुक्त नमस्ते सर्वमूर्तये । अनेनैव तु मंत्रेण पूजां होमं च कारयेत्

ဥမာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်နှင့် ပေါင်းစည်းတော်မူသော အရှင်၊ အရာအားလုံး၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမस्कार။ ဤမန်တရတော်တည်းဖြင့် ပူဇော်ပွဲနှင့် ဟೋမ (မီးပူဇော်) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 21

कृत्वैवं च दिने रात्रौ पश्यंश्चैवं स्वपेन्नरः । दर्भशय्या समारूढो ध्यायन्सोमेश्वरं हरम्

ဤသို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် နေ့ညမပြတ် လူသည် ဤဝတ္တရားကို ထိန်းသိမ်းရမည်—ဤသို့ပင် ကြည့်ရှု၍ ဤသို့ပင် အိပ်စက်ကာ—ဒರ್ಭမြက်ခင်းအိပ်ရာပေါ် လဲလျောင်း၍ သောမေရှွရ (Someśvara) ဟရိ (ရှီဝ) ကို ဓ్యာနပြုရမည်။

Verse 22

एवं कृतेऽष्टादशानां कुष्ठानां नाशनं भवेत् । द्वितीये सोमवारे तु करंजं दन्तधावनम्

ဤနည်းအတိုင်း ပြုလုပ်လျှင် ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါ) အမျိုးအစား ၁၈ မျိုး ပျောက်ကင်းသွားမည်။ ထို့နောက် ဒုတိယ တနင်္လာနေ့တွင် karañja ကို သွားသန့်စင်ရန် အသုံးပြုရမည်။

Verse 23

देवं संपूजयेत्सूक्ष्मं ज्येष्ठाशक्तिसमन्वितम् । शतपत्रैः पूजयित्वा मधु प्राश्य यथाविधि

Jyeṣṭhā-Śakti နှင့် ပြည့်စုံသော သေးငယ်နူးညံ့သည့် ဒေဝတော်ကို စိတ်နှလုံးအပြည့်ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ရာပွင့်ပါသော ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ပြီးနောက် စည်းကမ်းအတိုင်း ပျားရည်ကို သောက်သုံးရမည်။

Verse 24

नारंगं तत्र दत्त्वा तु शेषं पूर्ववदाचरेत् । एवं कृते द्वितीये तु गोलक्षफलमाप्नुयात्

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ လိမ္မော်သီးကို ပူဇော်ပြီး ကျန်ရှိသော အကျင့်အထုံးများကို ယခင်ကဲ့သို့ပင် ဆက်လက်ကျင့်သုံးရမည်။ ဒုတိယ တနင်္လာနေ့ အကျင့်တွင် ဤသို့ပြုလျှင် နွားတစ်သိန်း လှူဒါန်းသကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ကို ရရှိမည်။

Verse 25

सोमवारे तृतीये तु अपामार्गसमुद्भवम् । दंतकाष्ठादिकं कृत्वा त्रिनेत्रं च प्रपूजयेत्

တတိယ တနင်္လာနေ့တွင် apāmārga မှ ထွက်သော သွားတံနှင့် ဆက်စပ်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သုံးမျက်စိရှင်ကို လေးစားစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 26

फलं च दाडिमं दद्याज्जातीपुष्पैश्च पूजयेत् । रजन्यामंगुरं प्राश्य सिद्धियुक्तं तु पूजयेत्

သလဲသီးကို ပူဇော်၍ jāti (စံပယ်) ပန်းများဖြင့်လည်း ပူဇော်ရမည်။ ညအချိန်တွင် aṅgura (စပျစ်သီး/စပျစ်ခြောက်) ကို စားပြီးနောက် siddhi (ဝိညာဉ်ရေး အစွမ်း) နှင့် ပြည့်စုံသော ဘုရားရှင်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 27

चतुर्थे सोमवारे तु काष्ठमौदुम्बरं स्मृतम् । पूजयेत्तत्र गौरीशं सूक्ष्मया सहितं तथा

စတုတ္ထမြောက် တနင်္လာနေ့တွင် သတ်မှတ်ထားသော သစ်သားမှာ ဥဒုမ္ဗရ သစ်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ဂေါရီဣရှ (ရှီဝ) ကို သုက္ခမာ ဒေဝီနှင့်အတူ ထိုနည်းတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 28

नारिकेलफलं दद्याद्दमनेन प्रपूजयेत् । शर्करां प्राशयेद्रात्रौ जागरं चैव कारयेत्

နာရိကေလသီး (အုန်းသီး) ကို ပူဇော်၍ ဒမန (ဒူရ္ဝာ/ဒမန မြက်) ဖြင့်လည်း ပူဇော်ရမည်။ ညတွင် သကြားကို စားသုံးပြီး ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုး) ကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 29

पञ्चमे सोमवारे तु पूजयेच्च गणाधिपम् । विभूत्या सहितं देवं कुन्दपुष्पैः प्रपूजयेत्

ပဉ္စမမြောက် တနင်္လာနေ့တွင် ဂဏာဓိပ (ဂဏများ၏ အရှင်) ကို ပူဇော်ရမည်။ ဗိဘူတိ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) နှင့်အတူ ထိုဒေဝကို ကုန္ဒ ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 30

आश्वत्थं दन्तकाष्ठं च अर्घ्यं वै द्राक्षया तथा । मोचं च प्राशयेद्रात्रावश्वमेधफलं लभेत्

အရှ္ဝတ္ထ သွားတိုက်တံ (သစ်တံ) ကို အသုံးပြု၍ စပျစ်သီးနှင့်အတူ အर्घ्य ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ညတွင် မောစ (ငှက်ပျော/ပလန်တိန်) ကို စားသုံးလျှင် အရှ္ဝမေဓ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်နှင့် တူသော အကျိုးကို ရမည်။

Verse 31

षष्ठे सोमस्य वारे तु सुरूपं नाम पूजयेत् । कर्पूरं प्राशयेत्तत्र भक्त्या परमया युतः

ဆဋ္ဌမမြောက် တနင်္လာနေ့တွင် ဆုရူပ အမည်ရှိသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံလျက် ကမ္ဖော် (camphor) ကို စားသုံးရမည်။

Verse 32

सप्तमे सोमवारे तु दन्तकाष्ठं च मल्लिका । सर्वज्ञं पूजयेत्तत्र दीप्तया सहितं तथा

တနင်္လာနေ့ ခုနစ်မြောက်တွင် သွားတိုက်တံ (ဒန္တကာဋ္ဌ) နှင့် မလ္လိကာ (စံပယ်) ပန်းတို့ဖြင့် ထိုနေရာ၌ အလုံးစုံသိတော်မူသော သရဝဇ္ဉ (Sarvajña) ကို တောက်ပသော ဒိပ္တာ ဒေဝီနှင့်အတူ ထိုနည်းတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 33

जम्बीरं च फलं दद्याज्जातीपुष्पैश्च पूजयेत् । लवङ्गं प्राशयेत्तत्र तस्यानन्तफलं भवेत्

ဂျမ္ဘီရ (သံပုရာ/စစ်ထရွန်) သီးကို ပူဇော်လှူဒါန်း၍ ဇာတီ (စံပယ်) ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ လဝင်္ဂ (လေးညှင်း) ကို စားသုံးရမည်; ထိုသူအတွက် အကျိုးပွားသည် အဆုံးမရှိ ဖြစ်လာမည်။

Verse 34

अष्टमे सोमवारे तु अमोघायुतमीश्वरम् । कदलीफलकेनार्घ्यं मरुबकेन पूजयेत् । रात्रौ तु प्राशयेद्दुग्धमग्निष्टोमफलं लभेत्

တနင်္လာနေ့ ရှစ်မြောက်တွင် အမိုဃာယုတ-ဣရှ္ဝရ (Amoghāyuta-īśvara) သခင်ကို ပူဇော်ရမည်။ ကဒလီ (ငှက်ပျော) သီးဖြင့် အရ္ဃျ (arghya) ကို ဆက်ကပ်၍ မရုဗက (marubaka) ဖြင့် ပူဇော်ပွဲ ပြုရမည်။ ညအခါ နို့ကိုသာ သောက်စားရမည်; ထိုသို့ပြုလျှင် အဂ္နိဋ္ဌိုမ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးတူ ပုဏ္ဏကို ရရှိမည်။

Verse 35

गंगास्नाने कृते सम्यक्कोटिधा यत्फलं स्मृतम् । दशहेमसहस्राणां कुरुक्षेत्रे रवेर्ग्रहे

ဂင်္ဂါမြစ်၌ စနစ်တကျ ရေချိုးကာ ကုဋိဆတင် အကျိုးပွားသည်ဟု ရိုးရာအရ မှတ်သားထားသော ပုဏ္ဏတရားနှင့်—ကူရုက္ခေတ္တ၌ နေကြတ်ချိန်တွင် ရွှေတစ်သောင်းကို လှူဒါန်းခြင်းမှ ရသော ပုဏ္ဏတရားနှင့်—

Verse 36

ब्राह्मणे वेदविदुषे यद्दत्त्वा फल माप्नुयात् । तत्पुण्यं कोटिगुणितमस्मिन्नाचरिते व्रते

ဝေဒကို သိမြင်တတ်သော ဘြာဟ္မဏ (brāhmaṇa) ထံသို့ လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ရနိုင်သော အကျိုးပွားမည်သမျှ—ဤဝရတ (vrata) ကို ကျင့်သုံးလျှင် ထိုပုဏ္ဏတရားသည် ကုဋိဂုဏ်ဖြင့် မြှင့်တင်ကာ တိုးပွားလာမည်။

Verse 37

गजानां तु शते दत्ते लक्षे च रथवाजिनाम् । तत्फलं कोटिगुणितं सोमवारव्रते कृते

ဆင်တစ်ရာနှင့် ရထားနှင့် မြင်းတစ်သိန်းကို လှူဒါန်း၍ ရသော အကျိုးပင်လျှင်၊ တနင်္လာနေ့ ဗြတကို ကျင့်လျှင် ထိုအကျိုးသည် ကောဋိဆတိုး မြှင့်တင်လာသည်။

Verse 38

गुग्गुलोर्धूपनं कृत्वा कोटिशो यत्फलं लभेत् । तत्पुण्यं तु भवेत्तस्य सोमवारव्रते कृते

ဂုဂ္ဂုလု အမွှေးနံ့ကို ကောဋိကြိမ် မီးရှို့ပူဇော်လျှင် ရနိုင်သော အကျိုးမည်သို့ရှိသနည်း၊ တနင်္လာနေ့ ဗြတကို ကျင့်လျှင် ထိုပုဏ္ဏာပင် သူ၏အဖြစ် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာသည်။

Verse 39

सर्वैश्वर्यसमायुक्तः शिवतुल्यपराक्रमः । रुद्रलोके वसेत्तावद्ब्रह्मणः प्रलयावधि

အရာရာသော စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ပြည့်စုံ၍၊ ရှိဝနှင့်တူသော သတ္တိဗလရှိသူသည်၊ ဗြဟ္မာ၏ ပရလယအဆုံးအထိ ရုဒ္ဒရလောက၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 40

संप्राप्ते नवमे वारे कुर्यादुद्यापनं शुभम् । यथा भवति गन्धर्व तथा वक्ष्यामि तेऽधुना

တနင်္လာနေ့ ကိုးကြိမ်မြောက် ရောက်လာသောအခါ မင်္ဂလာရှိသော အဆုံးသတ်ပူဇော်ပွဲ (ဥဒ္ယာပန) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ဂန္ဓဗ္ဗ ဖြစ်လာပုံကို ယခု သင်အား ငါ ပြောမည်။

Verse 41

मंडलं मंडपं कुण्डं पताकाध्वजशोभितम् । तोरणानि च चत्वारि कुण्डं कृत्वा विधानतः

ပဋာကာနှင့် ဓွဇတို့ဖြင့် တင့်တယ်အောင် တန်ဆာဆင်ထားသော မဏ္ဍလ၊ မဏ္ဍပနှင့် ကုဏ္ဍ (မီးကန်) ကို ပြင်ဆင်ရမည်။ စည်းကမ်းအတိုင်း ကုဏ္ဍကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် တိုရဏာ တံခါးပေါက် လေးခုကို တည်ဆောက်ရမည်။

Verse 42

मध्ये वेदिः प्रकर्त्तव्या चतुरस्रा सुशोभना । निष्पाद्य मंडलं तत्र मध्ये पद्मं प्रकल्पयेत्

အလယ်၌ လှပသော စတုရန်းပုံ ဝေဒီ (ပူဇော်ပလ္လင်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ မဏ္ဍလကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် အလယ်တွင် ကြာပန်းပုံစံကို စီမံတင်ဆက်ရမည်။

Verse 43

कलशानष्टदिग्भागे सहिरण्यान्पृथक्पृथक् । स्थापयित्वा तु शक्तिस्ता वामाद्याः पूर्वतः क्रमात्

ဦးတည်ရာ အရှစ်မျက်နှာ၌ ကလသ (ရေခွက်/ရေကန်) များကို တစ်လုံးစီ သီးသန့်ထား၍ ရွှေပါအောင် စီမံတင်ထားရမည်။ ထို့နောက် ဝာမာမှ စ၍ ထိုရှက္တိများကို အရှေ့ဘက်မှ စတင်ကာ အစဉ်လိုက် စီစဉ်ရမည်။

Verse 44

कर्णिकायां तु पद्मस्य श्रीसोमेशं महाप्रभम् । प्रतिमारूपसंपन्नं हेमजं शक्तिसंयुतम्

ကြာပန်း၏ အလယ်က ကဏ္ဏိကာ၌ တောက်ပမြင့်မြတ်သော သခင် «သရီ ဆိုမေရှ» ကို တင်သွင်း၍ စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ရမည်။ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပုံတော်အင်္ဂါပြည့်စုံ၍ ဒေဝီယ သက္တိနှင့် ယှဉ်တွဲတော်မူ၏။

Verse 45

रुक्मशय्यासमारूढं मनोन्मन्या समन्वितम् । हेमपात्रादिके पात्रे मधुना परिपूरिते

ရွှေခင်းအိပ်ရာပေါ်၌ ထိုင်တော်မူသော အရှင်ကို ပူဇော်ရမည်၊ အမြင့်ဆုံး သမาธိအခြေအနေ «မနောန်မနီ» နှင့် ယှဉ်တွဲတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ရွှေခွက်နှင့် သင့်လျော်သော အခြားပုံးများတွင် ပျားရည်ကို ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်၍ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 46

रुक्मशय्यासमाच्छन्ने तत्रस्थं पूजयेत्क्रमात् । अनंतादिशिखंड्यंतैर्नामभिः क्रमशोऽर्चयेत्

ရွှေခင်းအိပ်ရာကို သင့်တော်စွာ ခင်းကျင်းပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိတော်မူသော သခင်ကို အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် «အနန္တ» မှ စ၍ «သိခဏ္ဍင်» အထိ အမည်များကို အစဉ်လိုက် ရွတ်ဆိုကာ အရ္ချနာပြုရမည်။

Verse 47

गन्धस्रग्धूपदीपैश्च नैवेद्यैश्च पृथग्विधैः । वस्त्रालंकारतांबूलच्छत्रचामरदर्प्पणम्

နံ့သာ၊ ပန်းကုံး၊ မီးခိုး၊ မီးအလင်းတို့နှင့် အမျိုးမျိုးသော နైవေဒျ (အာဟာရပူဇာ) တို့ဖြင့်လည်းကောင်း; အဝတ်အစား၊ အလင်္ကာ၊ ကွမ်း၊ ထီး၊ ချာမရ (ယက်ပန်) နှင့် မှန်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း—ဤသို့ အမျိုးမျိုးသော ဥပစာရများဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ပူဇာဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 48

दीपघंटावितानं च पर्यंकं च सतू लिकम् । सोमेश्वरं समुद्दिश्य देयं पौराणिके गुरौ

မီးတိုင် (မီးခုံ)၊ ခေါင်းလောင်း၊ မိုးကာ (ဝိတான) နှင့် ခေါင်းအုံးပါသော အိပ်ရာ—ဤတို့ကို သောမေရှွရ (Someśvara) အား ဥဒ္ဒိသ၍ ပုရာဏသင်ကြားသူ ဂုရုထံ ပေးလှူရမည်။

Verse 49

भूषयित्वा तथाऽचार्य्यं होमं तत्रैव कारयेत् । बलिकर्मावसाने च रात्रौ तत्रैव जागृयात्

အာချာရျကို သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြု၍ အလှဆင်ပြီးနောက် ထိုနေရာတည်းမှာပင် ဟောမ (မီးပူဇာ) ကို ပြုလုပ်စေရာမည်။ ထို့ပြင် ဘလိ (bali) အခမ်းအနား ပြီးဆုံးသည့်အခါ ညလုံးလုံး ထိုနေရာတည်းမှာပင် ဂျာဂရဏ (နိုးကြားစောင့်ကြည့်) ရမည်။

Verse 50

पञ्चगव्यं ततः पीत्वा ध्यायेत्सोमेश्वरं हृदि । प्रभाते तु ततः स्नात्वा ध्यायेत्तं च विधानतः

ထို့နောက် ပဉ္စဂဗျ (pañcagavya) ကို သောက်ပြီး နှလုံးအတွင်း၌ သောမေရှွရ (Someśvara) ကို ဓ్యာနပြုရမည်။ မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ရေချိုးပြီးနောက် စည်းကမ်းတကျ ထပ်မံ ဓ്യာနပြုရမည်။

Verse 51

ततो भक्त्या च गंधर्व क्षीरखण्डादिनिर्म्मितम् । भक्ष्यभोज्यैरनेकैश्च भोजयेद्ब्राह्मणानथ

ထို့နောက်၊ ဟေ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ သဒ္ဓါဖြင့် နို့နှင့် သကြားတို့ဖြင့် ပြုလုပ်သော ချိုပွဲများ စသဖြင့်၊ စားသောက်ဖွယ် အမျိုးမျိုးတို့နှင့်အတူ နောက်တစ်ဖန် ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးရမည်။

Verse 52

वस्त्रयुग्मं ततो दत्त्वा गां च दत्त्वा विसर्जयेत्

ထို့နောက် အဝတ်အစားနှစ်ထည်ကို လှူဒါန်း၍ နွားတစ်ကောင်ကိုလည်း လှူပြီးနောက် ဝရတပွဲကို အဆုံးသတ်ကာ စည်းကမ်းတရားအတိုင်း လွတ်မြောက်ကြောင်း ကြေညာရမည်။

Verse 53

एवं चीर्णव्रतः सम्यग्लभते पुण्यमक्षयम् । धनधान्यसमृद्धात्मा पुत्रदारसमन्वितः

ဤသို့ ဝရတကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးသူသည် မပျက်မယွင်းသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ ပြည့်စုံကာ သားသမီးနှင့် ဇနီးမယားပါဝင်၍ ပြည့်ဝလေသည်။

Verse 54

न कुले जायते तस्य दरिद्रो दुःखितोऽपिवा । अपुत्रो लभते पुत्रान्वन्ध्या पुत्रवती भवेत्

ထိုသူ၏ မျိုးရိုးအတွင်း ဆင်းရဲခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းဒုက္ခ မပေါ်ပေါက်။ ကလေးမရှိသူသည် သားကို ရရှိပြီး မမွေးနိုင်သူမိန်းမပင်လျှင် သားသမီးရှိသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 55

काकवंध्या तु या नारी मृतवत्सा च दुर्भगा । कन्याप्रसूश्च या कार्यमाभिरेतद्विशेषतः

သို့ရာတွင် ‘ကာကဝန္ဓျာ’ ဟုခေါ်သော (အကြိမ်ကြိမ် ကိုယ်ဝန်ပျက်သူ) မိန်းမ၊ သားသမီးသေဆုံးတတ်သူ၊ ကံမကောင်းသူ၊ သမီးသာမွေးသူတို့သည် ဤဝိဓိကို အထူးသဖြင့် ဆောင်ရွက်သင့်၏။

Verse 56

एवं कृते विधाने तु देहपाते शिवं व्रजेत् । कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च । भुंक्तेऽसौ विपुलान्भो गान्यावदाभूतसंप्लवम्

ဤနည်းအတိုင်း ဝိဓိကို ပြုလုပ်လျှင် ကိုယ်ခန္ဓာကျဆုံးချိန်၌ သီဝသို့ ရောက်၏။ ကလ္ပကုဋိထောင်များနှင့် ကလ္ပကုဋိရာများတိုင်အောင် စကြဝဠာပျက်ကွက်သည့်အထိ အလွန်ကျယ်ပြန့်သော သုခဘောဂများကို ခံစားရ၏။

Verse 57

इति ते कथितं सर्वं सोमवारव्रतं क्रमात् । गच्छ शीघ्रं महाभाग यत्र सोमेश्वरः स्थितः

ဤသို့ အစဉ်အလာအတိုင်း တနင်္လာနေ့ ဝရတကို အကုန်လုံး သင့်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ မဟာကံကောင်းသူရေ၊ သောမေရှွရ ဘုရား တည်ရှိရာသို့ အမြန်သွားလော့။

Verse 58

ईश्वर उवाच । इत्युक्तः सच गन्धर्वः पुत्र्या सह वरानने । सर्वोपहारसंयुक्तः प्रभासक्षेत्रमाश्रितः

ဣရှွရ မိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော ဂန္ဓဗ္ဗသည် မျက်နှာလှသော သမီးနှင့်အတူ ပူဇော်သကာ အားလုံးကို ယူဆောင်ကာ ပရဘာသ က్షೇತ್ರသို့ ထွက်ခွာ၍ အားကိုးဝင်ရောက်하였다။

Verse 59

तत्र सोमेश्वरं दृष्ट्वा आनन्दाश्रुपरिप्लुतः । यात्राक्रमेण संपूज्य चक्रे सोमव्रतं क्रमात्

အဲဒီမှာ သောမေရှွရကို မြင်လျှင် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ မျက်ရည်များဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားသည်။ ယာထရာ အစဉ်အလာအတိုင်း ပူဇော်ကာ ထို့နောက် ဆိုမ (တနင်္လာ) ဝရတကို အဆင့်ဆင့် ကျင့်ဆောင်하였다။

Verse 69

पुत्र्या सह महाभागस्तस्य तुष्टो महेश्वरः । सर्वरोगविनाशं च सर्वकामसमृद्धिदम् । ददौ गन्धर्वराज्यं च भक्तिं चैवात्मनस्तथा

သမီးနှင့်အတူ ထိုမဟာကံကောင်းသူကို မဟေရှွရသည် ကျေနပ်တော်မူ၍ ရောဂါအားလုံး ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံခြင်းကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ အုပ်စိုးခွင့်နှင့် မိမိအပေါ် သဒ္ဓါဘက္တိကိုလည်း ချီးမြှင့်တော်မူ၏။