Adhyaya 249

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं वै संगमेश्वरम् । गोलक्षमिति विख्यातं सर्वपातकनाशनम्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်—“ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ဂိုလက္ခ ဟု ကျော်ကြားသော၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူသည့် သံဂမေရှွရ ဘုရားထံ သွားရမည်။”

Verse 2

तस्यैव पश्चिमे भागे सर्वकामफलप्रदम् । ऋषिरुद्दालकोनाम पुरा ह्यासीन्महातपाः

ထိုနေရာ၏ အနောက်ဘက်ဒေသ၌ ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူသော အရပ်တွင်၊ ရှေးက ဥဒ္ဒာလက အမည်ရှိ ရှိတော်မူသော မဟာတပသီ တစ်ပါး နေထိုင်ခဲ့၏။

Verse 3

स पुरा संगमं प्राप्य सर्वपापप्रणाशनम् । सरस्वत्याश्च पिंगायास्तपस्तेपे सुरेश्वरि

ရှေးကာလ၌ သူသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော သန့်ရှင်းသည့် ဆုံရာသို့ ရောက်ပြီး၊ နတ်ဘုရားတို့၏ မိဖုရားရေ၊ စရஸဝတီနှင့် ပင်္ဂါ မြစ်တို့ ဆုံရာ၌ တပသကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။

Verse 4

ततस्तपस्यतस्तस्य तपो रौद्रं महात्मनः । पुरतो ह्युत्थितं लिंगं भक्त्या युक्तस्य सुन्दरि

ထိုမဟာစိတ်ရှိသူသည် ကြမ်းတမ်းသော တပသျာကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးနေစဉ်၊ အလှသမီးရေ၊ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် သူ့ရှေ့တွင် လိင်္ဂတော်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 5

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । उद्दालक महाबाहो शृणुष्वैतद्वचो मम

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ကိုယ်ခန္ဓာမရှိသော အသံတစ်သံက ပြော၏—“အုဒ္ဒာလက မဟာဗာဟုရေ၊ ငါ၏စကားကို နားထောင်လော့”။

Verse 6

अद्यप्रभृति वासोऽत्र मम नित्यं भविष्यति । यस्मादत्र समुत्पन्नं संगमे लिंगमुत्तमम् । संगमेश्वरमित्येव नाम चास्य भवि ष्यति

“ယနေ့မှစ၍ ငါ၏နေထိုင်ရာသည် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤဆုံရာ၌ အမြတ်ဆုံး လိင်္ဂတော် ပေါ်ထွန်းလာသောကြောင့် ၎င်း၏နာမည်လည်း ‘သံဂမေရှ္ဝရ’ ဟူ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်”။

Verse 7

येत्र स्नानं नराः कृत्वा संगमे लोकविश्रुते । संगमेश्वरमीक्षन्ते ते यांति परमां गतिम्

လောကတွင် ကျော်ကြားသော ဆုံရာ၌ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးပြီး သံဂမေရှ္ဝရကို မြင်တွေ့သော လူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 8

ईश्वर उवाच । ततस्तं पूजयामास दिवारात्रमतंद्रितः । ततो देहावसानेऽसौ गतो यत्र महेश्वरः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏—“ထို့နောက် သူသည် မပင်ပန်းမနားဘဲ နေ့ညမပြတ် ထိုလိင်္ဂတော်ကို ပူဇော်လေ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်ခန္ဓာဆုံးသွားသောအခါ မဟေရှ္ဝရရှိရာ အလောကသို့ သွားရောက်လေ၏”။

Verse 249

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संगमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပ္ရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပ္ရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ്യ၌ «သင်္ဂမေရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၂၄၉ ပြီးဆုံး၏။