Adhyaya 248

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पूर्वोक्तं ब्रह्मपूजितम् । सरस्वत्यास्तटे संस्थं पर्णादित्यस्य पश्चिमे

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီ၊ ယခင်က ဖော်ပြခဲ့ပြီး ဘြဟ္မာက ပူဇော်ခဲ့သော သန့်ရှင်းရာနေရာသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် စရஸဝတီမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ပဏ္ဏာဒိတျယ၏ အနောက်ဘက်၌ ဖြစ်သည်။

Verse 2

तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः प्रिये । सृजतो ब्रह्मणः पूर्वं भूतग्रामं चतुर्विधम्

၎င်း၏ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို ငါဟောပြမည်—ချစ်သူရေ၊ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နားထောင်လော့။ ယခင်က ဘြဟ္မာသည် သတ္တဝါအစုအဖွဲ့ လေးမျိုးကို ဖန်ဆင်းနေစဉ်…

Verse 3

उत्पन्नाद्भुतरूपाढ्या नारी कमललोचना । कंबुग्रीवा सुकेशांता बिंबोष्ठी तनुमध्यमा

အံ့ဩဖွယ်အလှတရားဖြင့် ပြည့်စုံသော မိန်းမတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာ၏—ကြာပန်းမျက်လုံး၊ ခရုလည်ပင်း၊ ဆံပင်လှပ၊ ဘിംဘသီးကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်း၊ ခါးသေးသွယ်။

Verse 4

गंभीरनाभिः सुश्रोणी पीनश्रोणिपयोधरा । पूर्णचन्द्रमुखी सा तु गूढगुल्फा सितानना

နာဗီနက်၍ တင်ပါးလှပ၊ တင်ပါးနှင့် ရင်သားပြည့်ဝ၏။ မျက်နှာသည် လပြည့်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။ ခြေခလယ်လည်း သေသပ်ကောင်းမွန်၍ မျက်နှာရောင်ဝင်းစင်၏။

Verse 5

न देवी न च गन्धर्वी नासुरी न च पन्नगी । यादृग्रूपा वरारोहा तादृशी सा व्यजायत

သူမသည် ဒေဝီမဟုတ်၊ ဂန္ဓဗ္ဗမိန်းကလေးမဟုတ်၊ အသူရီမဟုတ်၊ နဂါးမိန်းမလည်း မဟုတ်။ အလွန်အမင်းလှပသည့် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မည်သို့မဆို စိတ်ကူးနိုင်သမျှ—ထိုသို့သော မြင့်မြတ်သည့် မိန်းမတစ်ဦးအဖြစ် သူမ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 6

तां दृष्ट्वा रूपसंपन्नां ब्रह्मा कामवशोऽभवत् । अथ तां प्रार्थयामास रत्यर्थं वरवर्णिनि

အလှတရားပြည့်စုံသော သူမကို မြင်သော် ဘြဟ္မာသည် ကာမ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သွား၏။ ထို့နောက် အရောင်လှပသော မိန်းမရေ၊ ရတိအတွက် ပေါင်းဆုံခြင်းကို လိုလားကာ သူမကို တောင်းပန်လေ၏။

Verse 7

अथ प्रार्थयतस्तस्य न्यपतत्पंचमं शिरः । खररूपं महादेवि तेन पापेन तत्क्षणात्

သူသည် အလွန်တောင်းပန်နေစဉ်၌ သူ၏ ပဉ္စမခေါင်းသည် ပြုတ်ကျသွား၏။ အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုခေါင်းသည် မြည်းပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်သွားပြီး ထိုအပြစ်၏ အကျိုးကြောင့် ချက်ချင်းပင် ဖြစ်၏။

Verse 8

ततो ज्ञात्वा महत्पापं दुहितुः कामसंभवम् । घृणया परया युक्तः प्रभासं क्षेत्रमागतः

ထို့နောက် မိမိသမီးအပေါ် ကာမလိုလားမှုမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်ကြီးကို သိမြင်၍၊ အလွန်နောင်တနှင့် ပြည့်ဝကာ ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 9

न कायस्य यतः शुद्धिर्विना तीर्थावगाहनात् । स स्नातः सलिले पुण्ये सरस्वत्या वरानने

သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ မျောဝင်ရေချိုးခြင်း မရှိလျှင် ကိုယ်ခန္ဓာသည် မသန့်စင်နိုင်။ ထို့ကြောင့် အို မျက်နှာလှသူ၊ သူသည် သရஸဝတီ၏ ကုသိုလ်ရေတွင် ရေချိုးလေ၏။

Verse 10

लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः । ततो विकल्मषो भूत्वा जगाम स्वगृहं पुनः

သူသည် ဒေဝဒေဝဖြစ်သော ရှူလင် (သီဝ) အတွက် လင်္ဂကို တည်ထောင်လေ၏။ ထို့နောက် အညစ်အကြေးကင်းစင်သွား၍ မိမိအိမ်ရာသို့ ပြန်သွားလေ၏။

Verse 11

स्नात्वा सारस्वते तोये यस्तल्लिंगं प्रपश्यति । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

သရஸဝတီရေတွင် ရေချိုးပြီး ထိုလင်္ဂကို မြင်သူမည်သူမဆို အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ ဗြဟ္မာလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရ၏။

Verse 12

चैत्रे शुक्लचतुर्दश्यां यस्तं पश्यति मानवः । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

ချိုက်ထရလတွင် လင်းပက္ခ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့၌ ထိုလင်္ဂကို မြင်သူသည် မဟေရှွရဘုရား တည်ရှိရာ အမြင့်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်၏။

Verse 248

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ (၈၁,၀၀၀ ဂါထာပါဝင်သော) သံဟိတာ၌၊ သတ္တမစာအုပ် ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ្យ၌ «ဗြဟ္မေရှွရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ၂၄၈ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။