
ဣရှွရသည် ဒေဝီအား ဟိရဏ္ယာ-တီရ၌ တည်ရှိသော ဝိစိတ္ရေရှွရ ဟူသော မြတ်နိုးဖွယ် သီလဝတ္ထုသို့ သွားရန် ညွှန်ကြားသည်။ ထိုသီလဝတ္ထုသည် မဟာပာတက (အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်) များကို ဖျက်ဆီးပေးနိုင်သော နေရာဟု ချီးမြှောက်ထားပြီး ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರ ဘုရားဖူးသဘောတရားအတွင်း အထူးအရေးပါသည်။ အခန်းတွင် ထိုသီလဝတ္ထု၏ မူလကို ဝိစိတ္ရ ဟူသော ယမမင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော စာရေးတစ်ဦးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော တပဿာကို ကျင့်သဖြင့် မဟာရော်ဒြ (ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်) လင်္ဂတစ်ပါးကို ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဖလသြရုတိတွင် ထင်ရှားစွာ ကတိပြုထားသည်မှာ ထိုလင်္ဂကို ဒർശနပြုသူသည် ယမမင်း၏ လောကကို မမြင်ရတော့ဟု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒർശနသည် ကာကွယ်ရေးနှင့် ကယ်တင်ရေး အကျိုးရှိသော လုပ်ရပ်အဖြစ် ပရဘာသ-က்ஷेत्र ဘုရားဖူးကျင့်ဝတ်တွင် ထင်ဟပ်နေသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम् । हिरण्यातीरनिलयं महापातकनाशनम्
ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်—“ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ဟိရဏ္ယာမြစ်ကမ်း၌ နေထိုင်၍ မဟာအပြစ်တို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အမြတ်ဆုံး ဝိစိတ္ရေရှ္ဝရ ထံသို့ သွားရမည်။”
Verse 2
विचित्रेण महादेवि लेखकेन यमस्य च । तपः कृत्वा महारौद्रं लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम्
မဟာဒေဝီရေ၊ ယမ၏ စာရေး ဝိစိတ္ရ သည် တပသ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော (မဟာရော်ဒြ) လင်္ဂကို ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ခဲ့သည်။
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवो देवि यमलोकं न पश्यति
ဒေဝီရေ၊ ဝိစိတ္ရေရှ္ဝရကို မြင်တွေ့ပြီးသူသည် ယမလောကကို မမြင်ရတော့ပေ။
Verse 244
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ្យ အပိုင်း၌ «ဝိစိတ္ရေရှွရ မဟာတ္မ្យ အကြောင်းဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၄၄ ပြီးဆုံး၏။