Adhyaya 243

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेत्रपालं महाप्रभम् । ईशाने संस्थितं देवं मंत्रमालाविभूषितम्

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်– «ထို့နောက်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ သန့်ရှင်းသော က్షေတ্ৰပာလ (နယ်မြေကာကွယ်ရှင်) အလွန်တန်ခိုးတောက်ပသော ဘုရားထံ သွားရမည်။ ထိုဒေဝသည် အရှေ့မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိ၍ မန္တရမാലာဖြင့် အလှဆင်ထား၏»။

Verse 2

हिरण्यातटमाश्रित्य रक्षार्थं समुपस्थितम् । तत्रैव हीरकं क्षेत्रं तस्मिन्रक्षां करोति सः

ဟိရဏ္ယာ (မြစ်/ကမ်း) ၏ ကမ်းပါးကို အားထား၍ ကာကွယ်ရေးအတွက် ထိုနေရာ၌ပင် တည်ရှိနေ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် ဟီရက နယ်မြေရှိပြီး၊ ထိုအရပ်၌ သူသည် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ဆောင်ရွက်၏။

Verse 3

कृष्णपक्षे त्रयोदश्यां तत्र तं पूजयेन्नरः । गंधपुष्पोपहारैश्च तथा बलि निवेदनैः

ကృష్ణပက္ခ၏ တရယောဒသီ (လဆန်းမဟုတ်၊ လဆုတ် ၁၃ ရက်) တွင် လူသည် ထိုနေရာ၌ သူ့ကို ပူဇော်ရမည်။ အနံ့သာ၊ ပန်းပွင့် အလှူပစ္စည်းများနှင့်တကွ၊ ဘလိ (ပူဇော်အစာ) ကိုလည်း နိဗေဒနာပြု၍ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 4

एवं संपूजितो देवः सर्वकामप्रदो भवेत्

ဤသို့ ရိုသေစွာ ပူဇော်လျှင် ထိုဘုရားသည် ဆန္ဒရှိသမျှ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ပေးတော်မူသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 243

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मंत्रावलिक्षेत्रपालमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှင်မြတ်သော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ်ရ မာဟာတ္မ்ய၌ «မန္တရာဝလီ က္ရှေတရပါလ မဟာတ္မ្យ၏ ဂုဏ်တော်ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၄၃ ပြီးဆုံး၏။