
ဤအဓျာယသည် «ဣရှ္ဝရ ဥဝါစ» ဟူသော အရှင်ဘုရား၏အသံဖြင့် ပြောကြားထားပြီး၊ ဘလဘဒြ၊ သုဘဒြာ နှင့် ကృష్ణ တို့ သုံးပါးကို စိတ်နှလုံးဖြင့် မျက်နှာမူကာ ပူဇော်ရန် ညွှန်ကြားသည်။ ကృష్ణကို အထူးသဖြင့် «အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ» ဟု ချီးမြှောက်ဖော်ပြ၍ သုံးပါး၏ ဓမ္မအာနုဘော်ကို ထင်ရှားစေသည်။ ထို့နောက် ကလ္ပအလိုက် အချိန်ဘောင်အတွင်း သမိုင်းတရားကို ချိတ်ဆက်ကာ၊ ယခင်ကလ္ပတွင် ဟရီသည် ဤနေရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြောင်း၊ ယခုကလ္ပတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့ «ကိုယ်ခန္ဓာစွန့်ခြင်း» ကို မှတ်မိကြောင်း ဆိုသည်။ နာဂရာဒိတျ၏ သနိဓိ၌ ဘလဘဒြ၊ သုဘဒြာ၊ ကൃഷ്ണတို့ကို ပူဇော်သူသည် ကောင်းကင်သို့ သွားရောက်မည့်သူ (svarga-gāmin) ဟု ဖလသရုတိအဖြစ် ကြေညာထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बलभद्रं सुरेश्वरम् । सुभद्रां च तथा कृष्णं सर्वपातकनाशनम्
ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ နတ်တို့၏အရှင် ဘလဘဒြာထံသို့ သွားရမည်။ ထို့အတူ သုဘဒြာနှင့် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းတော်မူသော ကృష్ణကိုလည်း သွားရမည်။
Verse 2
पूर्व कल्पे महादेवि देहमत्रात्यजद्धरिः । अस्मिन्कल्पेपि च पुनर्गात्रोत्सर्गमिति स्मृतम्
မဟာဒေဝီရေ၊ အရင်ကလ္ပတစ်ခုတွင် ဟရီသည် ဤနေရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ပစ်ခဲ့သည်။ ဤကလ္ပတွင်လည်း ထပ်မံ၍ ကိုယ်ခန္ဓာစွန့်ရာနေရာဟု မှတ်သားထားကြသည်။
Verse 3
तत्र ये पूजयिष्यंति नागरादित्यसंनिधौ । बलभद्रं सुभद्रां च कृष्णं ते स्वर्गगामिनः
နာဂရာဒိတျယ၏ အနီး၌ ထိုနေရာတွင် ဘလဘဒြာ၊ သုဘဒြာနှင့် ကൃഷ്ണကို ပူဇော်ကြသူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်ကြ၏။
Verse 240
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलभद्र सुभद्रा कृष्ण माहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာစုစည်းမှုအတွင်း၊ သတ္တမစာအုပ် ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမပိုင်း ပရဘာသက္ခေတ్రమာဟာတ္မ్యంలో «ဘလဘဒြာ၊ သုဘဒြာနှင့် ကൃഷ്ണ၏ မဟာတန်ခိုးဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော နှစ်ရာလေးဆယ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။