Adhyaya 234

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । दशाश्वमेधिकंनाम महापातकनाशनम्

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်— ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ လောကသုံးပါးတွင် ကျော်ကြားသော တီရ္ထတော် «ဒသအශ්ဝမေဓိက» သို့ သွားရမည်၊ အကြီးမားသော အပြစ်တို့ကို ဖျက်ဆီးပေးသောနေရာတော် ဖြစ်၏။

Verse 2

वाजिमेधः पुरा चेष्टं दशभिस्तत्र भामिनि । भरतेन समागत्य मत्वा क्षेत्रमनुत्तमम्

အလှတရားရှိသူရေ၊ ရှေးကာလ၌ ထိုနေရာတွင် ဘရတ မင်းကြီးသည် ထိုကွင်းကို အထူးမြတ်သော သန့်ရှင်းရာကွင်းဟု သိမြင်ကာ လာရောက်ပြီး အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞ ဆယ်ကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့၏။

Verse 3

तत्र तृप्तः सहस्राक्षः सोमनाथेन भामिनि । कृपणाः खानपानैश्च दक्षिणाभिर्द्विजातयः

အလှတရားရှိသူရေ၊ ထိုနေရာတွင် သဟသ္ရာက္ခ (အိန္ဒြ) သည် စောမနာထ၏ ကရုဏာဖြင့် စိတ်ကျေနပ်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် ဒွိဇာတ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့သည် အစာအဟာရ၊ သောက်စရာနှင့် ဒက္ခိဏာ အလှူတော်တို့ဖြင့် ပျော်ရွှင်ကျေနပ်ခဲ့ကြ၏။

Verse 4

अथोचुस्त्रिदशाः सर्वे सुप्रीता भरतं नृपम् । तुष्टास्तव महाबाहो यज्ञैः संतर्पिता वयम् । वरं वृणीष्व राजेंद्र यत्ते मनसि वर्त्तते

ထို့နောက် သုံးဆယ်သတ္တဝါတော်များ (ဒေဝတား) အားလုံး အလွန်ပျော်ရွှင်ကာ ဘရတ မင်းကြီးအား ဆိုကြသည်— “မဟာဗာဟုရေ၊ သင်၏ ယဇ్ఞတို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ အားရကျေနပ်၍ အာဟာရပြည့်ဝပြီ။ ရာဇိန္ဒြရေ၊ သင်၏ စိတ်တွင်ရှိသမျှ အလိုတော်အတိုင်း ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ပါ။”

Verse 5

राजोवाच । अत्रागत्य नरो भक्त्या यः स्नानं कुरुते नरः । दशानामश्वमेधानां स प्राप्नोतु फलं शुभम्

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်— “ဤနေရာသို့ လာရောက်၍ ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးသူ မည်သူမဆို၊ အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞ ဆယ်ကြိမ်၏ မင်္ဂလာဖလကို ရရှိပါစေ။”

Verse 6

देवा ऊचुः । दशानामश्वमेधानां श्रद्धया फलमाप्स्यति । दशाश्वमेधिकंनाम तीर्थमेतन्महीतले । ख्यातिं यास्यति राजेंद्र नात्र कार्या विचारणा

ဒေဝတားတို့ မိန့်ကြားသည်။ «ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် အရှွမေဓယဇ္ဉာ ဆယ်ကြိမ်၏ အကျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိမည်။ ဤမြေပြင်ပေါ်ရှိ တီရ္ထသည် “ဒသအရှွမေဓိက” ဟူ၍ ခေါ်ကြမည်။ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဤနေရာသည် နာမည်ကျော်ကြားမည်—သံသယ မလို»။

Verse 7

ईश्वर उवाच । ततः प्रभृति तत्तीर्थं प्रख्यातं धरणीतले । दशाश्वमेधिकमिति सर्वपापप्रणाशनम्

ဣရှွရ မိန့်တော်မူသည်။ «ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတီရ္ထသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် “ဒသအရှွမေဓိက” ဟူ၍ နာမည်ကျော်ကြားလာပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသောနေရာ ဖြစ်၏»။

Verse 8

ऐंद्रवारुणमाश्रित्य गोमुखादाऽश्वमेधिकम् । अत्रांतरे महादेवि शिवक्षेत्रं विदुर्बुधाः

အိန္ဒြနှင့် ဝရုဏနှင့် ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းဒေသအနီး၊ ဂိုမုခ (Gomukha) မှ အရှွမေဓိက တီရ္ထအထိ အကြားဒေသကို၊ အို မဟာဒေဝီ၊ ပညာရှိတို့သည် ရှိဝ၏ သန့်ရှင်းကွင်း (Śiva-kṣetra) ဟု သိကြသည်။

Verse 9

सर्वपापहरं दिव्यं स्वर्गसोपानसंनिभम् । सपादकोटितीर्थानां स्थानं तत्परिकीर्तितम

ထိုနေရာသည် ဒိဗ္ဗဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးကာ ကောင်းကင်သို့ တက်ရာ လှေကားကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် “စပာဒကိုဋိ” (တီရ္ထ တစ်ကိုဋိနှင့် လေးပုံတစ်ပုံ) တို့၏ အဓိကနေရာဟု ကျော်ကြားသည်။

Verse 10

प्राणत्यागे कृते तत्र शिवलोके च मोदते । तिर्यग्योनिगताः पापा कीटपक्षिमृगादयः

ထိုနေရာ၌ အသက်စွန့်လျှင် ရှိဝလောက၌ ပျော်ရွှင်မည်။ ထို့ပြင် တိရစ္ဆာန်ယိုးနီ၌ မွေးဖွားသော အပြစ်ရှိသူများ—ပိုးကောင်၊ ငှက်၊ တောတိရစ္ဆာန် စသည်တို့ပင်—ထိုနေရာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မြင့်တင်ခံရသည်။

Verse 11

तेऽपि यांति परं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः । तिलोदकप्रदानेन मातृकाः पैतृकास्तथा

သူတို့လည်း မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ဘုရားရှိရာ အမြင့်မြတ်သော နေရာသို့ ရောက်ကြသည်။ နှမ်းနှင့်ရေ (tilodaka) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းခြင်းကြောင့် မိခင်ဘက်နှင့် ဖခင်ဘက် ဘိုးဘွားများလည်း အကျိုးရရှိကြသည်။

Verse 12

पितरस्तस्य तृप्यंति यावदाभूतसंप्लवम् । तत्रेष्टा ब्रह्मणा पूर्वमसंख्याता मखोत्तमाः

သူ၏ ဘိုးဘွားများသည် ကမ္ဘာလောက ပျက်ကွက်သည့် အဆုံးကာလ (cosmic dissolution) အထိ စိတ်ကျေနပ်တော်မူကြသည်။ အတိတ်ကာလ၌ ထိုနေရာတွင် ဘြဟ္မာဘုရားက အကောင်းဆုံး ယဇ်ပူဇော်ပွဲများကို ရေတွက်မရအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 13

शक्रश्च देवराजत्वे तत्रेष्ट्वा समवाप्तवान् । कार्त्तवीर्येण तत्रैव कृतं यज्ञशतं पुरा

သက္ကရာ (Śakra/Indra) သည်လည်း ထိုနေရာတွင် ယဇ်ပူဇော်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားတို့၏ မင်းအဖြစ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ရှေးခေတ်က ကာရ္တ္တဝီရျ (Kārttavīrya) သည် ထိုနေရာတည်းမှာပင် ယဇ်ပူဇော်ပွဲ တစ်ရာကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 14

एवं तत्प्रवरं स्थानं क्षेत्रगर्भांतिकं प्रिये । मृतानां तत्र जंतूनामपुनर्भवदायकम्

ထို့ကြောင့် ချစ်သူရေ၊ ထိုနေရာသည် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ နှလုံးသားနီးပါးတွင် တည်ရှိသော အထူးမြတ်ဆုံး နေရာဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ သေဆုံးသော သတ္တဝါတို့အား ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမှ လွတ်မြောက်မှုကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 15

वृषोत्सर्गं तु यस्तत्र कुर्याद्वै भावितात्मवान् । यावंति वृषरोमाणि तावत्स्वर्गे महीयते

စိတ်ကို ထိန်းသိမ်း၍ သဒ္ဓါပြည့်ဝသူ မည်သူမဆို ထိုနေရာ၌ ဝೃಷောတ္စರ್ಗ (နွားထီးလွှတ်ပွဲ) ကို ပြုလုပ်ပါက—နွားထီး၏ အမွှေးအရေအတွက် များသလောက် ထိုမျှကာလ အကောင်းမြတ်သော ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 234

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये दशाश्वमेधमाहत्म्यवर्णनंनाम चतुस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပရဘာသက்னေတရ မာဟာတ္မ្យ အတွင်းရှိ «ဒသာအශ්ဝမေဓ မဟာတ္မ್ಯ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရ အခန်း ၂၃၄ ကို အရှစ်တစ်ထောင်ကဗျာ စံဟိတာ၌ ပြီးဆုံးသည်။