
ဤအဓ್ಯಾಯသည် အီရှ္ဝရ (Īśvara) က ဒေဝီအား ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರ (Prabhāsa-kṣetra) တွင် တည်ရှိပြီး အတည်ပြုထားသော လိင်္ဂ ၅ ပါးအကြောင်းကို တိုတောင်းသော်လည်း သဘောတရားအရ အရေးကြီးစွာ ဟောကြားသည့် သင်ကြားချက်ဖြစ်သည်။ ထိုလိင်္ဂ ၅ ပါးကို မဟာစိတ်ရှိသော ပाण्डဝ (Pāṇḍavas) များက ပရတိဋ္ဌာ (pratiṣṭhita) ပြု၍ တည်ထောင်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြကာ ဘုရားကျောင်းစုကို မဟာကဗျာဇာတ်ကြောင်း၏ သန့်ရှင်းသော အမွေအနှစ်နှင့် ချိတ်ဆက်ပေးသည်။ ထို့နောက် အကျိုးဖော်ပြချက် (phalaśruti) အဖြစ်၊ ယုံကြည်မြတ်နိုးသော ဘက္တိ (bhakti) ဖြင့် ထိုလိင်္ဂများကို ပူဇော်သူသည် အပြစ် (pātaka) များမှ လွတ်မြောက်မည်ဟု တိုက်ရိုက်ဆိုသည်။ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ အတည်ပြုထားသော သန့်ရှင်းရာနေရာ၌ ဘက္တိပါဝင်သည့် လိင်္ဂပူဇော်မှု၏ ကယ်တင်နိုင်စွမ်းကို ဦးတည်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव पूजयेद्देवि पंच लिंगानि भावितः । प्रतिष्ठितानि देवेशि पांडवैश्च महात्मभिः
ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်—“ထိုနေရာ၌ပင်၊ ဒေဝီရေ၊ ယုံကြည်သဒ္ဓါရှိသော ယာထရာသူသည် လင်္ဂါငါးပါးကို ပူဇော်ရမည်။ ဒေဝတို့၏ မိခင်ရေ—ထိုလင်္ဂါတို့ကို မဟာအတ္တမ ပာဏ္ဍဝတို့က တည်ထောင်ထားသည်။”
Verse 2
यस्तान्पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्
ထိုလင်္ဂါတို့ကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သူသည် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်မည်။
Verse 233
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पांडवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာတွင်၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ്യ အပိုင်းအတွင်း၊ “ပာဏ္ဍဝေရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်းသည် အခန်း ၂၃၃ အဖြစ် ပြီးဆုံးသည်။