Adhyaya 230

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं गणपतिप्रियम् । तत्रैव संस्थितं सम्यङ्मया तत्र नियोजितः

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ ဂဏပတိ (Gaṇapati) ချစ်မြတ်နိုးသော ဒေဝတားထံ သွားရမည်။ ထိုဒေဝတားသည် ထိုနေရာ၌ သင့်လျော်စွာ တည်ရှိနေပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ငါက ခန့်အပ်ထားသူ ဖြစ်၏။

Verse 2

गङ्गाया दक्षिणे देवि क्षेत्ररक्षणतत्परः । माघे कृष्णचतुर्दश्यां यस्तं पूजयते नरः

အို ဒေဝီ၊ ဂင်္ဂါမြစ်၏ တောင်ဘက်၌ က္ෂೇತ್ರသန့်ရှင်းကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် အမြဲတမ်းအာရုံစိုက်နေသော အရှင်တစ်ပါးရှိ၏။ မာဃလ၏ ကృష్ణ-စတုဒသီနေ့တွင် ထိုအရှင်ကို ပူဇော်သော လူသည်…

Verse 3

दिव्यमोदकनैवेद्यैः पुष्पधूपादिभिः क्रमात् । न तस्य जायते विघ्नं यावत्क्षेत्रे वसत्यसौ

ဒိဗ္ဗမောဒကများကို နైవేద్యအဖြစ် ဆက်ကပ်၍ ပန်း၊ နံ့သာ၊ မီးခိုးအမွှေး စသည်တို့ကို အစဉ်အလာအတိုင်း ပူဇော်လျှင်၊ ထိုသူသည် ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ နေထိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး အတားအဆီး မဖြစ်ပေါ်။

Verse 230

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गणपतिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌— «ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ» သံဟိတာအတွင်း၊ ခုနစ်မြောက် «ပရဘာသ ခဏ္ဍ» တွင်၊ ပထမပိုင်း «ပရဘာသက္ෂೇತ್ರ မာဟာတ္မ்ய» အတွင်းရှိ «ဂဏပတိ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၂၃၀ သည် ပြီးဆုံး၏။