Adhyaya 229

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गंगां त्रिपथगामिनीम् । अनरकेशतो देवि ऐशान्यां दिशि संस्थिताम्

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ သုံးလမ်းစီးဆင်းသော ဂင်္ဂါမြစ်သို့ သွားရမည်။ ဒေဝီရေ၊ အနရကေရှမှ အရှေ့မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။

Verse 2

स्वयंभूतां धरामध्यादानीतां विष्णुना पुरा । यादवानां तु मुक्त्यर्थं सर्वपापोपशान्तये

သူမသည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော သန့်ရှင်းမြစ်ဖြစ်၍၊ ရှေးကာလ၌ ဗိဿဏုက မြေကြီးအလယ်မှ ဆောင်ယူလာခဲ့သည်။ ယာဒဝတို့၏ မုက္ခတိအတွက်နှင့် အပြစ်အားလုံးကို ငြိမ်းစေခြင်းအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 3

यस्तत्र कुरुते स्नानं कथंचित्पुण्यसंचयात् । श्राद्धं चैव विधानेन न स शोचेत्कृताकृते

ထိုနေရာ၌ မည်သူမဆို ကုသိုလ်စုဆောင်းမှုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကြောင့် မည်သို့မဆို ရေချိုးကာ၊ စည်းကမ်းအတိုင်း သြာဒ္ဓ (Śrāddha) ကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ပြုခဲ့သမျှ သို့မဟုတ် မပြုခဲ့သမျှအပေါ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမနေတော့။

Verse 4

ब्रह्माण्डं सकलं दत्त्वा यत्पुण्यफलमाप्नुयात् । तत्पुण्यं प्राप्नुयाद्देवि कार्तिक्यां जाह्नवीजले

အို ဒေဝီ၊ စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို လှူဒါန်းလျှင် ရနိုင်သော ကုသိုလ်အကျိုးတရားကိုပင်၊ ကာတိက (Kārtika) လတွင် ဂျာဟ္နဝီ (Jāhnavī) ရေထဲ၌ ရေချိုး/ကర్మပြုခြင်းဖြင့် ထိုတူညီသော ကုသိုလ်ကို ရနိုင်၏။

Verse 5

कलौ युगे तु संप्राप्ते दुर्ल्लभं तत्र दर्शनम् । किं पुनः स्नानदानं तु प्रभासे जाह्नवीजले

ကလိယုဂ (Kali-yuga) ရောက်လာသောအခါ ထိုသန့်ရှင်းသော အရှိန်အဝါကို မြင်ရခြင်းတောင် ရခဲလှ၏—ထို့ပြင် ပရဘာသ (Prabhāsa) ရှိ ဂျာဟ္နဝီ (Jāhnavī) ရေတွင် ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းကို ဆိုရမည်ဆိုလျှင် ဘယ်လောက်ပို၍ ရခဲမလဲ။

Verse 229

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंगामाहात्म्यवर्णनंनामैकोनत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ဂင်္ဂါ (Gaṅgā) ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၂၉ သည်၊ «ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်းရှိ «သရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ သတ္တမ «ပရဘာသခဏ္ဍ» ထဲက ပထမ «ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ» တွင် ပြီးဆုံး၏။