Adhyaya 225

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततोगच्छेन्महादेवि देवं चाऽनरकेश्वरम् । तस्मादुत्तरदिग्भागे सर्वपातकनाशनम् । तन्माहात्म्यं प्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमनाः प्रिये

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အနရကေရှွရ ဘုရားသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်တွင် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော သန့်ရှင်းရာဌာန ရှိသည်။ ယခု ငါသည် ထို၏ မဟိမကို ကြေညာမည်—ချစ်သူရေ၊ စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် နားထောင်လော့»။

Verse 2

मथुरानाम विख्याता नगरी धरणीतले । तत्र विप्रोऽभवत्पूर्वं देवशर्मेति विश्रुतः । अगस्त्यगोत्रो विद्वान्वै स तु दारिद्र्यपीडितः

မြေပြင်ပေါ်တွင် မထူရာ ဟူသော နာမည်ကြီးမြို့တစ်မြို့ ရှိ၏။ ထိုနေရာတွင် ယခင်က ဒေဝရှර්မန် ဟု ကျော်ကြားသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ အဂஸ္တျ ဂိုထ္ရမှ ပညာရှိဖြစ်သော်လည်း ဆင်းရဲခက်ခဲမှုကြောင့် ပင်ပန်းနေရ၏။

Verse 3

अथापरोऽभवत्तत्र तादृग्रूपवयोऽन्वितः । तन्नाम गोत्रो देवेशि ब्राह्मणो वेदपारगः

ထို့နောက် ထိုနေရာတွင် အခြား ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးလည်း ရှိလာ၏။ သူသည် ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် အသက်အရွယ်တူတူတူတူ ဖြစ်ပြီး၊ အို ဒေဝတို့၏ မိခင်ရေ၊ နာမည်နှင့် ဂိုထ္ရပါ တူညီကာ ဝေဒများကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ဝေဒပာရဂ ဖြစ်၏။

Verse 4

अथ प्राह यमो दूतं रौद्रमूर्धशिरोरुहम् । गच्छ भो मथुरां शीघ्रं देवशर्माणमानय

ထို့နောက် ယမမင်းသည် ခေါင်းနှင့် ဆံပင်ကြမ်းတမ်းကြောက်မက်ဖွယ်ရှိသော မိမိ၏ တမန်ကို မိန့်တော်မူသည်။ «ဟေ့၊ မထူရာသို့ အမြန်သွား၍ ဒေဝရှර්မန်ကို ခေါ်လာ» ဟုဆို၏။

Verse 5

अथागत्य ततो दूतो गृहीत्वा तत्र वै गतः । तं दृष्ट्वाथ यमो नत्वा प्राह दूतं क्रुधान्वितः

ထို့နောက် တမန်သည် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကာ (သူ့ကို) ဖမ်းယူပြီး ပြန်လာ၏။ သူ့ကို မြင်သောအခါ ယမမင်းသည် ဂုဏ်ပြု၍ ဦးညွှတ်ကာ၊ ထို့နောက် ဒေါသပြင်းထန်လျက် တမန်ကို မိန့်ဆို၏။

Verse 6

नायमानेतुमादिष्टो देवशर्मां मया तव । अन्योस्ति देवशर्मा यस्त मानय गतायुषम् । एनं विप्रं च दीर्घायुं नय तत्राविलंबितम्

«ဤသူသည် ငါက မင်းကို ခေါ်လာရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော ဒေဝရှർമ မဟုတ်။ ဒေဝရှർമ အခြားတစ်ဦးရှိသေးသည်—အသက်ကာလ ပြည့်စုံပြီးသူကိုသာ ခေါ်လာ။ သို့သော် ဤဗြာဟ္မဏသည် အသက်ရှည်သူဖြစ်သဖြင့် ထိုနေရာသို့ အလျင်အမြန် ပြန်ပို့လော့»။

Verse 7

ईश्वर उवाच । अथाब्रवीद्ब्राह्मणो वै नाहं यास्ये गृहं विभो । दारिद्र्येणातिनिर्विण्णो यावज्जीवं सुरेश्वर । इहैव क्षपयिष्यामि शेषमायुस्तवांतिके

ဣရှွရက ပြောတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏက ဆို၏—«အို အရှင်ကြီး၊ ကျွန်ုပ် အိမ်သို့ မသွားပါ။ ဆင်းရဲမွဲတေမှုကြောင့် တစ်သက်လုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့ရသည်၊ အို နတ်တို့၏ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ ကျန်ရှိသမျှ အသက်ကာလကို ဤနေရာ၌ပင် သင်၏ အနီး၌ ကုန်ဆုံးမည်»။

Verse 8

यम उवाच । अकाले नात्र चायाति कश्चिद्ब्राह्मणसत्तम । मुहूर्तमपि नो जीवेत्पूर्णकालेन वै भुवि

ယမက ပြော၏—«အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ အချိန်မတိုင်မီ ဤနေရာသို့ မည်သူမျှ မလာနိုင်။ အမှန်တကယ်ပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် သတ်မှတ်ထားသော အသက်ကာလ ပြည့်စုံသည့်အခါကို ကျော်လွန်၍ မုဟူရ္တ တစ်ခဏတောင် မည်သည့်သတ္တဝါမျှ မရှင်နိုင်»။

Verse 9

अत एव हि मे नाम धर्मराजेति विश्रुतम्

«ထို့ကြောင့်ပင် ငါ၏နာမသည် ဓမ္မရာဇ—ဓမ္မ၏ ဘုရင်ဟူ၍ ကျော်ကြားလာသည်»။

Verse 10

न मे सुहृन्न मे द्वेष्यः कश्चिदस्ति धरातले । विद्धः शरशतेनापि नाऽकाले म्रियते यतः

«မြေပြင်ပေါ်တွင် ငါ့အတွက် မိတ်ဆွေမရှိ၊ ရန်သူမရှိ။ အကြောင်းမှာ လူတစ်ယောက်ကို မြားတစ်ရာဖြင့် ထိုးဖောက်ထားသော်လည်း သတ်မှတ်ချိန်မတိုင်မီ မသေကြောင်းပင်»။

Verse 11

कुशाग्रेणापि विद्धः सन्काले पूर्णे न जीवति । तस्माद्गच्छ द्विजश्रेष्ठ यावद्गात्रं न दह्यते

ကုသမြက်ဖျားဖြင့် အနည်းငယ် ထိုးမိရုံမျှဖြင့် သက်တမ်းကုန်ဆုံးသောအခါ အသက်မရှင်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် အို ပုဏ္ဏားမြတ်၊ သင်၏ခန္ဓာကိုယ် မလောင်ကျွမ်းမီ ထွက်သွားလော့။

Verse 12

अथाब्रवीद्ब्राह्मणोऽसौ यदि प्रेषयसे प्रभो । प्रश्नमेकं मया पृष्टो यथावद्वक्तुमर्हसि

ထိုအခါ ပုဏ္ဏားက 'အို အရှင်၊ အကယ်၍ သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်ပါက ကျွန်ုပ်မေးသော မေးခွန်းတစ်ခုကို ကောင်းမွန်စွာ ဖြေကြားသင့်ပါသည်' ဟု လျှောက်ထားလေ၏။

Verse 13

न वृथा जायते देव साधूनां दर्शनं क्वचित् । युष्माकं च विशेषेण तस्मादेतद्ब्रवीम्यहम्

အို နတ်မင်း၊ သူတော်ကောင်းတို့ကို ဖူးမြော်ရခြင်းသည် အကျိုးမဲ့မဖြစ်စဖူးပါ။ အထူးသဖြင့် သင့်ကိစ္စတွင် ပို၍မှန်ကန်ပါသည်၊ ထို့ကြောင့် ဤစကားကို သင့်အား ငါဆိုပါ၏။

Verse 14

एते ये नरका रौद्रा दृश्यन्ते च सुदारुणाः । कर्मणा केन कं गच्छेन्मानवो नरकं यम

ယမမင်း၊ တွေ့မြင်နေရသော ဤငရဲတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အလွန်ဆိုးရွားလှပါသည်၊ လူသားသည် မည်သည့်ကံကြောင့် မည်သည့်ငရဲသို့ ရောက်ရပါသနည်း။

Verse 15

कति संख्याः स्युरेते च नरकाः किंप्रमाणतः । एतत्सर्वं सुरश्रेष्ठ यथावद्वक्तुमर्हसि

ဤငရဲတို့သည် အရေအတွက်အားဖြင့် ဘယ်မျှရှိသနည်း၊ ၎င်းတို့၏ အတိုင်းအတာ သို့မဟုတ် ပမာဏသည် ဘယ်မျှရှိသနည်း။ နတ်တို့တွင် အမြတ်ဆုံးသော အရှင်၊ ဤအရာအားလုံးကို မှန်ကန်စွာ ရှင်းပြတော်မူပါ။

Verse 16

यम उवाच । शृणु देव प्रवक्ष्यामि यावन्तो नरकाः स्थिताः । कर्मणा येन गच्छेत मानवो द्विजसत्तम । एकविंशत्समाख्याता नरका मम मन्दिरे

ယမမင်းက မိန့်တော်မူသည် — «နားထောင်လော့၊ အရှင်မြတ်; လူသည် မည်သည့်ကံကြောင့် မည်သည့်နရကသို့ သွားရသည်ကို၊ နရကတို့၏ အရေအတွက်နှင့်တကွ ငါပြောမည်၊ ဗြာဟ္မဏအမြတ်တော်။ ငါ၏ နေရာ၌ နရကသည် နှစ်ဆယ့်တစ်ပါးဟု ကြေညာထားသည်»။

Verse 17

यानेतान्प्रेक्षसे विप्र यंत्र मध्ये व्यवस्थितान् । पीड्यमानान्किंकरैर्मे कृतघ्नान्पा पसंयुतान्

«အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင်မြင်နေရသူတို့သည် ဒုက္ခပေးသည့် ယန္တရားများအတွင်း ထားရှိခံရသူများဖြစ်၍၊ ငါ၏ အစေခံတို့က နှိပ်စက်နေကြသည်။ ထိုသူတို့သည် ကျေးဇူးမသိသူများ၊ အပြစ်နှင့်ချည်နှောင်ထားသူများ ဖြစ်သည်»။

Verse 18

लोहास्यवायसा येषां नेत्रोद्धारं प्रकुर्वते । एतैर्निरीक्षितान्येव कलत्राणि दुरात्मभिः

အခြားသူ၏ ဇနီးများကို အပြစ်ပြုလိုစိတ်ဖြင့် မျက်စိချလိုက်သော လူဆိုးတို့၏ မျက်လုံးကို သံနှုတ်ရှိသော ကျီးများက ပြန်လည်အပြစ်ဒဏ်အဖြစ် ဆုတ်ဖြုတ်ယူကြသည်။

Verse 19

परेषां द्विजशार्दूल सरागैः पापि भिः सदा । कुम्भीपाकगतानेतानथ पश्यसि पापिनः

အို ဗြာဟ္မဏတို့အတွင်း ကျားတော်၊ ယခု သင်မြင်နေရသူ အပြစ်သားတို့သည် ကာမရာဂနှင့် အပြစ်လုပ်ခြင်းကို အမြဲကပ်လျက်ရှိ၍ ‘ကုမ္ဘီပါက’ ဟုခေါ်သော နရကသို့ ကျရောက်နေကြသည်။

Verse 20

कूटसाक्ष्यरता ह्येते कटुवाङ्निरतास्तथा । एते लोहमयास्तम्भान्संतप्तान्पावकप्र भान्

ဤသူတို့သည် မုသားသက်သေပြခြင်းကို နှစ်သက်သူများ၊ ကြမ်းတမ်းသော စကားကို မပြတ်ပြောသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မီးကဲ့သို့ တောက်လောင်ပူပြင်းသော သံတိုင်များကို ဖက်ကပ်စေခံရသည်။

Verse 21

आलिंगंति दुरात्मानः परदाररतास्तु ये । एते वैतरणीमध्ये पूयशोणितसंकुले

သူတစ်ပါး၏ မယားကို စွဲလမ်းနှစ်သက်သော စိတ်ဆိုးသူတို့သည် ဒုက္ခဖြင့် အတင်းအကျပ် ဖက်ကပ်စေခံရ၍၊ ချွဲနှင့် သွေးဖြင့် ပြည့်နှက်သော ဝိုင်တရာဏီ မြစ်အလယ်၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 22

ये तिष्ठंति द्विजश्रेष्ठ सर्वे विश्वासघातकाः । असिपत्रवने घोरे भिद्यन्ते ये तु खण्डशः । ते नष्टाः स्वामिनं त्यक्त्वा संग्रामे समुपस्थिते

အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သူတို့ အားလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အစိပတ္တရ တောအတွင်း၌ အပိုင်းပိုင်း ခွဲခြမ်းခံရ၏။ ထို့အတူ စစ်ပွဲ စတင်ပြီးနောက် မိမိသခင်/ခေါင်းဆောင်ကို စွန့်ပစ်သူတို့လည်း ပျက်စီးကြ၏။

Verse 23

अंगारराशीन्वै दीप्तान्ये गाहन्ते नराधमाः । स्वामिद्रोहरता ह्येते तथा हेतुप्रवादकाः

မီးတောက်လောင်သော မီးခဲတောင်များထဲသို့ ခုန်ဆင်းဝင်ရသော လူယုတ်မာတို့သည် မိမိသခင်ကို သစ္စာဖောက်ရန် စွဲလမ်းသူများနှင့်၊ အကြောင်းပြချက်အတုများ တီထွင်ကာ အပြစ်တင်စကား ပြောဆိုသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 24

लोहशंकुभिराकीर्णमाक्रमन्ति नराधमाः । क्रन्दमाना द्विजश्रेष्ठ उपानद्दानवर्जिताः

အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ လူယုတ်မာတို့သည် အော်ဟစ်ငိုကြွေးလျက် သံချွန်များဖြင့် ပြည့်နှက်သော မြေပြင်ကို နင်းလျှောက်စေခံရ၏—ဖိနပ်ကို ဒါနအဖြစ် မပေးလှူဘဲ တားဆီးထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 25

अधोमुखा निबद्धा ये वृक्षाग्रे पावकोपरि । ब्रह्महत्यान्विताः सर्व एते चैव नराधमाः

မီးပေါ်၌ရှိသော သစ်ပင်ထိပ်ဖျားတွင် ခေါင်းအောက်ချ၍ ချည်နှောင်ထားခံရသူတို့—ဤလူယုတ်မာအားလုံးသည် ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ် (ဗြဟ္မဟတ္တျာ) ဖြင့် မဲညစ်နေကြ၏။

Verse 26

मशकैर्मत्कुणैः काकैर्ये भक्ष्यंते विहंगमैः । व्रतभंगरता ह्येते व्रतिना चैव हिंसकाः

ခြင်၊ အိပ်ရာပိုး၊ ကျီးနှင့် အခြားငှက်တို့က ကိုက်စားခံရသူတို့သည် သစ္စာဝတ် (ဗြတ) ကိုဖောက်ဖျက်ခြင်းကို နှစ်သက်၍ ဝတ်ထမ်းသူတို့ကို ထိခိုက်အကြမ်းဖက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 27

कुठारकण्ठिता ह्येते भूयः संति तथाविधाः । गोहन्तारो दुरात्मानो देवब्राह्मणानिंदका

ဤသူတို့သည် လည်ပင်းပေါ်တွင် ပုဆိန်တင်ထားသကဲ့သို့ ခံရပြီး ထိုမျိုးတူသူများ များစွာရှိသည်—စိတ်ဆိုးယုတ်၍ နွားသတ်သူ၊ နတ်များနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 28

ये भक्ष्यंते शृगालैश्च वृकैर्लोहमयैर्मुखैः । परस्वानां च हर्तारः परस्त्रीणां च हर्तृकाः । आत्ममांसानि ये पापा भक्षयंति बुभुक्षिताः

သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို ခိုးယူသူ၊ သူတစ်ပါး၏ မယားကို လုယူသူ အပြစ်သားတို့ကို သံကဲ့သို့ ပါးစပ်ရှိသော မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေတို့က ကိုက်စားကြသည်။ ဆာလောင်မှုကြောင့် မိမိအသားကို မိမိစားရအောင် ခံရသည်။

Verse 29

न दत्तमन्नमेतैस्तु कदाचिद्वै द्विजोत्तम । रुधिरं ये पिबंत्येते वसापूयपरिप्लुतम् । ब्राह्मणानां विनाशाय गवामेते सदा स्थिताः

အို ဒွိဇိုတ္တမ၊ ဤသူတို့သည် အလှူအဖြစ် အစာကို မည်သည့်အခါမျှ မပေးခဲ့ကြ။ အဆီနှင့် ပြည်ညစ်လွှမ်းနေသော သွေးကို သောက်ရအောင် ခံရသည်—ဗြာဟ္မဏများနှင့် နွားများကို ဖျက်ဆီးရန် အမြဲတမ်း ရည်ရွယ်နေသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 30

कूटशाल्मलिबद्धाश्च तीक्ष्णकण्टकपीडिताः । छिद्रान्वेषणसंयुक्ताः परेषां नित्यसंस्थिताः

ဆူးထူသော ရှာလ္မလီပင်များတွင် ချည်နှောင်ခံရ၍ ဆူးချွန်များက နှိပ်စက်ကြသည်။ သူတစ်ပါး၏ အပြစ်အနာအဆာကို ရှာဖွေခြင်း၌ အမြဲတမ်း ပါဝင်နေပြီး အခြားသူတို့၏ အားနည်းချက်ပေါ်တွင်သာ စွဲမြဲနေကြသည်။

Verse 31

क्रकचेन तु छिद्यन्ते य इमे द्विजसत्तम । अभक्ष्यनिरता ह्येते स्वधर्मस्य विदूषकाः

ဖွားမြင်ခြင်းနှစ်ကြိမ်ရှိသော အိုမြတ်သောပုဂ္ဂိုလ်၊ တားမြစ်ထားသော အစာကို စားသောက်ခြင်း၌ မွေ့လျော်၍ မိမိတို့၏ တရားဓမ္မကို ဖျက်ဆီးသောသူတို့သည် လွှတို့ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံရကုန်၏။

Verse 32

कन्याविक्रयकर्त्तारः कन्यानां जीवभंजकाः । पुरीषमध्यगा ह्येते पच्यंते मम किंकरैः

အပျိုကညာတို့ကို ရောင်းစားသောသူ၊ အပျိုကညာတို့၏ ဘဝကို ဖျက်ဆီးသောသူတို့သည် ငါ၏ တမန်တော်တို့၏ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရ၍ မစင်ဘုံ၌ ချက်ပြုတ်ခြင်း ခံရကုန်၏။

Verse 33

संदेशैर्दारुणैर्जिह्वा येषामुत्पाट्यते मुहुः । वाग्लोपनिरता ह्येते मृषावादपरायणाः

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမိန့်တို့ဖြင့် သူတို့၏ လျှာတို့ကို အကြိမ်ကြိမ် ဆွဲနှုတ်ခံရ၏။ ဤသူတို့ကား စကားကို ဖျက်ဆီးခြင်း၌ မွေ့လျော်၍ မုသားကို ပြောဆိုသော သူတို့တည်း။

Verse 34

ये शीतेन प्रबाध्यंते वेप माना मुहुर्मुहुः । देवस्वानां च हर्तारो ब्राह्मणानां विशेषतः

ပြင်းထန်သော အအေးဒဏ်ကြောင့် နှိပ်စက်ခံရ၍ အကြိမ်ကြိမ် တုန်လှုပ်နေသော သူတို့ကား ဘုရားကျောင်းပိုင် ပစ္စည်းများကို ခိုးယူသောသူ၊ အထူးသဖြင့် ဗြာహ్మణတို့၏ ဥစ္စာကို လုယက်သော သူတို့တည်း။

Verse 35

तेषां शिरसि निक्षिप्तो भूरिभारो द्विजोत्तम । अतोऽमी ब्राह्मणश्रेष्ठ पूत्का रयन्ति भैरवम्

ဖွားမြင်ခြင်းနှစ်ကြိမ်ရှိသော အိုမြတ်သောပုဂ္ဂိုလ်၊ ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို သူတို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်၌ တင်ထား၏။ ထို့ကြောင့် အိုမြတ်သော ဗြာహ్మణ၊ သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝေဒနာဖြင့် အော်ဟစ်ကြကုန်၏။

Verse 36

यम उवाच । एवमेतत्समाख्यातं तव सर्वं द्विजोत्तम । नरकाणां स्वरूपं तु कर्मणां वै यथाक्रमम्

ယမမင်းက မိန့်တော်မူသည်။ ဤသို့ပင် အရာအားလုံးကို သင့်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ၊ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ—နရကတို့၏ သဘောသဏ္ဌာန်နှင့် ထိုသို့ရောက်စေသော ကံအလုပ်များကို အစဉ်လိုက်။

Verse 37

गच्छ शीघ्रं महाभाग यावत्कायो न दह्यते

အမြန်သွားလော့၊ မဟာဘဂါရေ—သင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို သင်္ချိုင်းမီးက မလောင်ကျွမ်းမီ။

Verse 38

ब्राह्मण उवाच । कथय त्वं सुरश्रेष्ठ मम सर्वं समाहितः । न गच्छेत्कर्मणा येन नरकं मानवः क्वचित्

ဗြာဟ္မဏက မေးလျှောက်သည်။ အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ကျွန်ုပ်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စကားတော်ကို နားထောင်လျက်ရှိ၏။ မည်သို့သော အကျင့်အကြံကြောင့် လူသည် မိမိကံကြောင့် မည်သည့်အခါမျှ နရကသို့ မကျရောက်နိုင်သနည်း။

Verse 39

सतां सप्तपदं मैत्रमित्याहुर्बुद्धिकोविदाः । मित्रतां च पुरस्कृत्य समासाद्वक्तुमर्हसि

ပညာရှိတို့က ဆိုကြသည်မှာ သဒ္ဓါရှိသူတို့အကြား ‘ခြေလှမ်းခုနစ်လှမ်း’ ဖြင့် မိတ်သဟာယကို တည်မြဲစေသည်ဟု။ ထို့ကြောင့် ထိုမိတ်ဘောင်ကို ဂုဏ်ပြုလျက် ကျွန်ုပ်အား ယုံကြည်စွာ မိန့်ကြားပေးသင့်ပါသည်။

Verse 40

यम उवाच । प्रभासं क्षेत्रमासाद्या नरकेश्वरमुत्तमम् । यः पश्यति नरो भक्त्या नरकं स न पश्यति

ယမမင်းက မိန့်တော်မူသည်။ ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်ပြီး နရကေရှ္ဝရ အမြင့်မြတ်ကို ဘက္တိဖြင့် ဖူးမြင်သူသည် နရကကို မမြင်ရတော့၊ နရကမြင်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 41

स्थापितं यन्मया लिंगं शिवभक्त्या युतेन च । एतद्गुह्यं मया प्रोक्तं तव प्रीत्यै द्विजोत्तम

ရှီဝဘုရားကို ဘက်တီးယုံကြည်မှုနှင့်အတူ ငါတည်ထောင်ခဲ့သော လိင်္ဂကို—ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သင်နှစ်သက်စေရန် ငါဖော်ပြလိုက်သည်၊ အမြတ်ဆုံး ဒွိဇာ။

Verse 42

गोपनीयं प्रयत्नेन मम वाक्यादसंशयम् । एवमुक्तस्तदा विप्रः स्वयमेवावनिं ययौ

ငါ၏စကားအတိုင်း သံသယမရှိဘဲ အလွန်ကြိုးစား၍ လျှို့ဝှက်ထားရမည်။ ထိုသို့ညွှန်ကြားခံရသော ဗိပ္ပရားသည် ထိုအခါ ကိုယ်တိုင်ပင် မြေပြင်သို့ ပြန်သွားလေ၏။

Verse 43

लब्ध्वा कलेवरं सोऽथ विस्मयं परमं गतः । तत्स्मृत्वा वचनं सर्वं धर्मराजस्य धीमतः

ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ရရှိသော် ထူးကဲသော အံ့ဩမှုကြီးသို့ ရောက်လေ၏။ ထို့နောက် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဓမ္မရာဇာ၏ စကားအားလုံးကို မှတ်မိလေ၏။

Verse 44

गत्वा तत्र स नित्यं वै पूजयामास तं प्रभुम् । यावज्जीवं वरारोहे ततः सिद्धिं परां गतः

ထိုနေရာသို့ သွား၍ အသက်ရှိသမျှကာလပတ်လုံး ထိုအရှင်ကို နေ့စဉ်ပူဇော်လေ၏။ ထို့နောက် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရောက်လေ၏။

Verse 45

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन भक्त्या तमवलोकयन् । अपि पातकयुक्तोऽपि न याति नरके नरः

ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးစားမှုဖြင့် ဘက်တီးယုံကြည်မှုနှင့်အတူ ထိုအရှင်ကို ကြည့်ရှုလျှင်—အပြစ်များနှင့်ပင် တွဲလျက်ရှိသူတောင် နရကသို့ မသွားရ။

Verse 46

आश्वयुक्कृष्णपक्षे तु चतुर्दश्यां विधानतः । यस्तत्र कुरुते श्राद्धं सोऽश्वमेधफलं लभेत्

အာရှွယုဇလ၏ ကృష్ణပက္ခ၌ စတုဒ္ဒသီနေ့တွင် စည်းကမ်းတကျ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်သူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။

Verse 47

कृष्णाजिनं तत्र देयं ब्राह्मणे वेदपारगे । यावत्तिलानां संख्यानं तावत्स्वर्गे महीयते

ထိုနေရာ၌ ဝေဒပညာကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏအား ကృష్ణာဇိန (အနက်ရောင် သမင်အရေ) ကို လှူဒါန်းရမည်။ နှမ်းစေ့ရေတွက်သမျှ အရေအတွက်အတိုင်း ထိုသူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ထိုမျှကာလ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။