Adhyaya 223

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं त्रैलोक्यपूजितम् । गात्रोत्सर्गमिति ख्यातं तस्य दक्षिणतः स्थितम्

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ သုံးလောကလုံးက ပူဇော်ကြသော လိင်္ဂကို သွားရမည်။ ၎င်းကို ‘ဂါထရောတ္စရ္ဂ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး ထိုနေရာ၏ တောင်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။”

Verse 2

यत्र गात्रं परित्यक्तं बलभद्रेण धीमता । अन्यैश्चैव महाभागैर्यादवैस्तत्र संयुगे

ထိုနေရာ၌ ဉာဏ်ပညာပြည့်ဝသော ဘလဘဒ္ဒရသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုကံကြမ္မာဆိုးသော တိုက်ပွဲအတွင်း အခြားသော ဂုဏ်ထူးရှင် ယာဒဝများလည်း ထိုနေရာ၌ပင် ကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသည်။

Verse 3

यत्र ते यादवाः क्षीणा ब्रह्मशापबलाहिना । एतत्पुरुषोत्तमं क्षेत्रं समन्ताद्धनुषां शतम्

ထိုနေရာ၌ ယာဒဝတို့သည် ဗြဟ္မာ၏ ကျိန်စာအင်အားကြောင့် ထိခိုက်ပျက်စီးကုန်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ‘ပုရုရှောတ္တမ’ ဟူသော သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರဖြစ်၍ အရပ်လေးမျက်နှာလုံးတွင် လေးတံတစ်ရာအထိ ကျယ်ဝန်းသည်။

Verse 4

यत्र साक्षात्स्वयं देवि तिष्ठते पुरुषोत्तमः । तदेव वैष्णवं क्षेत्रं कलौ पातकनाशनम्

ဒေဝီရေ၊ ပုရုရှောတ္တမသည် ကိုယ်တိုင် ထင်ရှားစွာ တည်ရှိနေသော နေရာသည် ထိုပင် ဗိုင်ရှ္ဏဝ က္ෂೇತ್ರဖြစ်၍ ကလိယုဂ၌ အပြစ်ဒုစရိုက်တို့ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 5

रहस्यं परमं देवि तीर्थानां प्रवरं हि तत् । पूर्वं कृतयुगे देवि प्रेततीर्थं च संस्मृतम् । कलौ युगे तु संप्राप्ते गात्रोत्सर्गमिति त्वभूत्

အို ဒေဝီ၊ ဤသည်မှာ အလွန်မြင့်မြတ်သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ရပ်ဖြစ်၍ တီရ္ထများအနက် အထွတ်အမြတ်တီရ္ထပင် ဖြစ်သည်။ ကృతယုဂ၌ ယခင်က «ပရေတတီရ္ထ» ဟု မှတ်မိကြသော်လည်း ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ «ဂာထရုတ်စရ္ဂ» ဟု ခေါ်လာကြ၏။

Verse 6

ऋणमोचनपार्श्वे तु मध्ये तु पापमोचनात् । एतन्मध्यं समाश्रित्य मृतः पापैर्विमुच्यते

«ဣဏမောစန» အနီး၌လည်းကောင်း၊ အလယ်ပိုင်း «ပါပမောစန» ဟု ခေါ်သော နယ်မြေ၌လည်းကောင်း—ဤအလယ်ဒေသကို အားကိုး၍ သေဆုံးသူသည် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 7

तस्य किं वर्ण्यते देवि यत्रानन्तफलं महत् । अथमेधसहस्रस्य फलं स्नात्वा ह्यवाप्यते

အို ဒေဝီ၊ အဆုံးမရှိသော မဟာအကျိုးဖလ ရှိရာ ထိုနေရာကို ဘာကို ထပ်၍ ဖော်ပြရမည်နည်း။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ တစ်ထောင်၏ ကုသိုလ်ဖလနှင့် တူညီသော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 8

यत्राश्वत्थं समासाद्य समाधिन्यस्तमानसः । मुमोच दुस्त्यजान्प्राणान्ब्रह्मद्वारेण केशवः

ထိုနေရာ၌ ကေသဝသည် သန့်ရှင်းသော အရှွတ္ထ သစ်ပင်ထံ ချဉ်းကပ်၍ စိတ်ကို သမာဓိ၌ တည်စေကာ၊ «ဗြဟ္မဒွာရ» မှတစ်ဆင့် စွန့်ခွာရန် ခက်ခဲသော အသက်ရှူသက်ကို စွန့်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 9

तत्र नारायणं साक्षाद्बलभद्रं च रुक्मिणीम् । पूजयित्वा विधानेन मुच्यते पातकत्रयात्

ထိုနေရာ၌ နာရာယဏကို တိုက်ရိုက်ပူဇော်ကာ၊ ဘလဘဒ္ဒရနှင့် ရုက္မိဏီတို့ကိုလည်း စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်လျှင်၊ အပြစ်သုံးမျိုးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 10

तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या यः संतर्पयते पितॄन् । प्रेतत्वात्पितरो मुक्ता भवन्ति श्राद्धदायिनः

ထိုနေရာ၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက် ဘိုးဘွားပိတೃတို့အား တရားဝင် ပူဇော်ကျွေးမွေး၍ စိတ်ကျေနပ်စေသူသည် ပိတೃတို့ကို ပရေတအဖြစ်မှ လွတ်မြောက်စေပြီး ရှရဒ္ဓ ပူဇော်ပွဲ၏ လက်ခံထိုက်သူများ ဖြစ်စေသည်။

Verse 11

गोघ्नः सुरापो दुर्मेधा ब्रह्महा गुरुतल्पगः । तत्र स्नात्वा नरः सद्यो विपापः संप्रपद्यते

နွားသတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ဉာဏ်ပျက်သူ၊ ဗြာဟ္မဏသတ်သူ၊ သို့မဟုတ် ဂုရု၏ အိပ်ရာကို ဖောက်ဖျက်သူဖြစ်စေ—ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် ချက်ချင်း အပြစ်ကင်းစင်သို့ ရောက်သည်။

Verse 12

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि वा । अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि यः करोति नरः प्रिये । तत्र स्नात्वा प्रमुच्येत तीर्थे गात्रप्रमोचने

ကလေးဘဝ၊ လူငယ်ဘဝ၊ သက်ကြီးဘဝ၌ဖြစ်စေ—မသိလျက်ဖြစ်စေ သိလျက်ဖြစ်စေ—ချစ်သူရေ၊ လူက ပြုမိသော အပြစ်အကုန်လုံးကို «ဂါတြ-ပ్రమောချန» ဟုခေါ်သော ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် လွတ်မြောက်ရသည်။

Verse 13

तत्र पिण्डप्रदानेन पितॄणां जायते परा । तृप्तिर्वर्षशतं यावदेतदाह पुरा हरिः

ထိုနေရာ၌ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို ပူဇော်ပေးခြင်းကြောင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး စိတ်ကျေနပ်မှုသည် နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် ဖြစ်ပေါ်သည်ဟု ဟရီက ရှေးကာလက ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 14

यः पुनश्चान्नदानं तु तत्र कुर्यात्समाहितः । तस्यान्वयेऽपि देवेशि न प्रेतो जायते नरः

ထို့ပြင် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိုနေရာ၌ အစာဒါန (အစားအစာလှူဒါန်းခြင်း) ကို ပြုသူသည်—ဒေဝတို့၏ မိခင် ဒေဝေရှီရေ—သူ၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ပင် ပရေတအဖြစ် မွေးဖွားသူ မရှိတော့။

Verse 16

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि प्रेततीर्थस्य कारणम् । यच्छ्रुत्वा मानवो भक्त्या मुक्तः स्यात्सर्वकिल्बिषैः

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ နားထောင်ပါ၊ ဒေဝီရေ—ပရေတတီရ္ထ၏ အကြောင်းရင်းကို ငါရှင်းပြမည်။ ယင်းကို ဘက္တိဖြင့် ကြားနာသူသည် အညစ်အကြေးနှင့် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်မည်။

Verse 17

पुराऽसीद्गौतमोनाम महर्षिः शंसितव्रतः । भृगुकल्पात्समायातः क्षेत्रे प्राभासिके शुभे

ရှေးကာလ၌ ဂေါတမ ဟူသော မဟာရိသိတစ်ပါး ရှိခဲ့၏၊ သီလဝရတ၌ ထင်ရှားသူဖြစ်သည်။ သူသည် ဘ္ရိဂု-ကလ္ပမှ ထွက်လာ၍ မင်္ဂလာရှိသော ပရာဘာသ သက္ကရာဇ်ဒေသသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 18

अयने चोत्तरे पुण्ये श्रीसोमेशदिदृक्षया । दृष्ट्वा सोमेश्वरं देवं स्नात्वा तीर्थेषु कृत्स्नशः

ပုဏ္ဏမြောက်သော ဥတ္တရအယန ကာလ၌၊ သီရိဆိုမေသကို ဖူးမြင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့်၊ သူသည် ဆိုမေရှ್ವರ ဒေဝကို ဖူးမြင်ကာ တီရ္ထများ၌ အပြည့်အစုံ ရေချိုးပြီး ကర్మများကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 19

श्रीदेव्युवाच । प्रेततीर्थमिति प्रोक्तं पश्चाद्गात्रविमोचनम् । वद मे देवदेवेश प्रेततीर्थस्य कारणम्

သီရိဒေဝီ မေးလျှောက်သည်။ «အစတွင် ‘ပရေတတီရ္ထ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး နောက်တွင် ‘ဂါတြ-ဝိမောစန’ ဟု ဆိုကြသည်။ ဒေဝတို့၏ ဒေဝရှင်၊ ပရေတတီရ္ထ ဟု ခေါ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို မိန့်ကြားပါ»။

Verse 20

अथासौ ब्राह्मणो देवि यावत्सीमामुपागतः । तावद्विष्णुप्रियं तत्र ददृशे वैष्णवं वनम्

ထို့နောက် အို ဒေဝီ၊ ထိုဗြာဟ္မဏသည် နယ်နိမိတ်သို့ ရောက်သည့်အခါ ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာ၌ ဗိෂ္ဏုအပေါ် ချစ်မြတ်နိုးရာ ဗိုင်ရှ္ဏဝ သစ်တောကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 21

पुरुषोत्तमनामाढ्यं क्षेत्रं च धनुषां शतम् । तस्मिन्क्षेत्रे स चापश्यत्पंच प्रेतान्सुदारुणान्

၎င်းသည် ပုရုသောတ္တမ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားသော ဒေသဖြစ်ပြီး လေးအရှည် တစ်ရာ ကျယ်ဝန်းကာ ထိုနေရာ၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြိတ္တာငါးဦးကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

Verse 22

महावृक्षसमारूढान्महाकायान्महोत्कटान् । ऊर्ध्वकेशाञ्छंकुकर्णान्स्नायुनद्धकलेवरान्

၎င်းတို့သည် သစ်ပင်ကြီးများပေါ်တွင် နားနေကြပြီး ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်၊ ဆံပင်များ ထောင်နေပြီး နားရွက်များမှာ ဆူးကဲ့သို့ ချွန်ထက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို အကြောများဖြင့် တင်းကျပ်စွာ စည်းနှောင်ထားသည်။

Verse 23

विमांसरुधिरान्नग्नानथ कृष्णकलेवरान् । दृष्ट्वाऽसौ भयसंत्रस्तो विनष्टोऽस्मीत्यचिन्तयत्

အသားမရှိ၊ သွေးများပေကျံနေပြီး၊ အဝတ်မပါဘဲ မည်းနက်သော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် ၎င်းတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် 'ငါပျက်စီးပြီ' ဟု တွေးလိုက်သည်။

Verse 24

ध्यात्वाऽह सुचिरं कालं धैर्यमास्थाय यत्नतः । के यूयं विकृताकारा दृष्टाः पूर्वं मया पुरा

အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် အားတင်း၍ သတ္တိမွေးကာ ပြောလိုက်သည်– 'ပုံပျက်ပန်းပျက် ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်ရှိသော သင်တို့သည် မည်သူများနည်း။ လွန်ခဲ့သော ကာလကြာမြင့်စွာက သင်တို့ကို ငါမြင်ဖူးပါသလော။'

Verse 25

न कदाचिद्यथा यूयं किमर्थं क्षेत्रमध्यतः । धावमानाः सुदुःखार्ता एतन्मे कौतुकं महत्

'သင်တို့သည် ဤကဲ့သို့ တစ်ခါမျှ မဖြစ်ဖူးပါ။ အဘယ်ကြောင့် ဤမြင့်မြတ်သော ဒေသအလယ်၌ ကြီးစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားရလျက် ပြေးလွှားနေကြသနည်း။ ဤအရာသည် ငါ့အတွက် အလွန်အံ့သြဖွယ် ဖြစ်ပေသည်။'

Verse 26

प्रेता ऊचुः । वयं प्रेता महाभाग दूरादिह समागताः । श्रुत्वा तीर्थवरं पुण्यं प्रवेशं न लभामहे

ပရေတာတို့က ဆိုသည်– «အို မဟာဂုဏ်ရှိသူ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပရေတာများဖြစ်၍ အဝေးမှ ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။ အလွန်သန့်ရှင်း၍ ကုသိုလ်ကြီးသော တီရ္ထာကို ကြားသိပြီးသော်လည်း ဝင်ခွင့် မရနိုင်ကြပါ»။

Verse 27

गणैरंतर्धानगतैः प्रहारैर्जर्जरीकृताः । लेखको रोहकश्चैव सूचकः शीघ्रगस्तथा

«မမြင်ရသောအနေဖြင့် လှုပ်ရှားနေသည့် ဂဏများ၏ ထိုးနှက်မှုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိခိုက်ပျက်စီးကာ ကြေမွသွားကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အထဲတွင် လေခက (Lekhaka)၊ ရိုဟက (Rohaka)၊ စူစက (Sūcaka) နှင့် ရှီဃ္ရဂ (Śīghraga) တို့လည်း ရှိသည်»။

Verse 28

अहं पर्युषितोनाम पञ्चमः पापकृत्तमः

«ကျွန်ုပ်သည် ပဉ္စမမြောက်သူ၊ ‘ပရျုသိတ’ (Paryuṣita) ဟု အမည်ရပြီး အပြစ်အနာဂတ်ကို ပြုသူတို့အနက် အပြစ်အကြီးဆုံးဖြစ်သည်»။

Verse 29

गौतम उवाच । प्रेतयोनौ प्रवृत्तानां केन नामानि कृत्स्नशः । युष्माकं निर्मितान्येवमेतन्मे कौतुकं महत्

ဂေါတမက မိန့်သည်– «ပရေတာဘဝသို့ ဝင်ရောက်သွားသူတို့အတွက် ဤအမည်များအားလုံးကို အပြည့်အစုံ ဘယ်သူက သတ်မှတ်ပေးသနည်း။ သင်တို့အတွက် ဤသို့ ဖန်တီးထားသည်ကို ငါ အလွန်စိတ်ဝင်စား၍ သိလိုသည်»။

Verse 30

प्रेता ऊचुः । याचमानस्य विप्रस्य लिखत्येष धरातले । नोत्तरं पठते किञ्चित्तेनासौ लेखकः स्मृतः

ပရေတာတို့က ဆိုသည်– «ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး တောင်းယမ်းနေစဉ် ဤသူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေးသားသော်လည်း မည်သည့်အဖြေကိုမျှ မဖတ်ကြားပါ။ ထို့ကြောင့် သူကို ‘လေခက’ (Lekhaka) — ‘ရေးသူ’ ဟု မှတ်သားကြသည်»။

Verse 31

द्वितीयो ब्राह्मणभयात्प्रासादमधिरोहति । ततोऽसौ रोहकाख्योऽभूच्छृणु विप्र तृतीयकम्

ဒုတိယသူသည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ကြောက်ရွံ့၍ မြင့်မားသော မဟာအိမ်တော်ပေါ်သို့ တက်လှမ်း၏။ ထို့ကြောင့် သူကို «ရိုဟက» (တက်သူ) ဟု ခေါ်ကြ၏။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ တတိယအကြောင်းကို နားထောင်လော့။

Verse 32

सूचिता बहवोऽनेन ब्राह्मणा वित्तसंयुताः । राज्ञे पापेन तेनासौ सूचको भुवि विश्रुतः

အပြစ်ရှိသော စိတ်ရည်ဖြင့် သူသည် ငွေကြေးပြည့်စုံသော ဗြာဟ္မဏများ အများအပြားကို မင်းထံသို့ တိုင်ကြားပြောဆို၏။ ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် «စူစက» (တိုင်ကြားသူ) ဟု နာမည်ကြီး၏။

Verse 33

ब्राह्मणैः प्रार्थ्यमानस्तु शीघ्रं धावति नित्यशः । न कदाचिद्ददाति स्म तेनासौ शीघ्रगः स्मृतः

ဗြာဟ္မဏတို့က တောင်းဆိုလာသော်လည်း သူသည် အမြဲတမ်း လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွား၏။ တစ်ခါမျှ မလှူဒါန်းခဲ့သဖြင့် «ရှီဃ္ရဂ» (လျင်မြန်ပြေးသူ) ဟု မှတ်မိကြ၏။

Verse 34

मया कदन्नं दत्तं च पर्युषितं ब्राह्मणोत्तमे । ब्राह्मणेभ्यः सदा दानं मिष्टान्नेन तु पोषणम् । तस्मात्पर्युषितोनाम संजातोऽहं धरातले

အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်၊ ကျွန်ုပ်သည် ကြမ်းတမ်းသော အစာနှင့် အဟောင်းကျန် အစာကိုပင် လှူခဲ့၏။ ဗြာဟ္မဏတို့ကို အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်၍ ချိုမြိန်သော အစာဖြင့် ဒါနပြုကာ ပံ့ပိုးသင့်သော်လည်း၊ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် «ပရျုသိတ» ဟူသော အမည်ဖြင့် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 35

गौतम उवाच । न विना भोजनेनैव वर्तन्ते प्राणिनो भुवि । किमाहारा भवन्तो वै वदध्वं मम कौतुकात्

ဂေါတမက ပြော၏— «မြေပြင်ပေါ်ရှိ သတ္တဝါတို့သည် အစာမရှိဘဲ မတည်တံ့နိုင်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့၏ အာဟာရသည် အဘယ်နည်း။ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကြောင့် ပြောကြလော့»။

Verse 36

प्रेता ऊचुः । प्राप्ते भोजनकाले तु यत्र युद्धं प्रवर्तते । तस्यान्नस्य रसं सर्वं भुंजामो द्विजसत्तम

ပရေတာတို့က ဆိုကြသည်။ “စားသောက်ချိန်ရောက်သော် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားရာနေရာတိုင်း၌ ထိုအစာ၏ အနှစ်သာရ (ရသ) အားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့ စားသုံးယူဆောင်ကြ၏၊ အို ဒွိဇသတ္တမ။”

Verse 37

नानुलिप्ते धरापृष्ठे यत्र भुंजन्ति मानवाः । भ्रष्टशौचा द्विजश्रेष्ठ तदस्माकं तु भोजनम्

လိမ်းသုတ်သန့်စင်မထားသော မြေပြင်ပေါ်တွင် လူတို့ စားသောက်ကြရာ၊ သန့်ရှင်းမှု ပျက်ယွင်းနေသော်—အို ဒွိဇရှ္ရေဋ္ဌ—ထိုအရာပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အစာဖြစ်၏။

Verse 38

अप्रक्षालितपादस्तु यो भुंक्ते दक्षिणामुखः । यो वेष्टितशिरा भुंक्ते प्रेता भुंजन्ति नित्यशः

ခြေထောက်မဆေးဘဲ စားသူ၊ တောင်ဘက်မျက်နှာမူ၍ စားသူ၊ ခေါင်းဖုံး၍ စားသူတို့၏ အစာကို ပရေတာတို့သည် နေ့စဉ်မပြတ် ဝင်ရောက်စားသုံးယူဆောင်ကြ၏။

Verse 39

श्राद्धं संपश्यते श्वा चेन्नारी चैव रजस्वला । अन्त्यजः शूकरश्चान्नं तदस्माकं तु भोजनम्

ရှ္ရာဒ္ဓကို ခွေးမြင်လျှင်၊ သွေးဆင်းကာလရှိသော မိန်းမ၊ အန္တျဇ (အောက်တန်း) သို့မဟုတ် ဝက်က အစာကို မြင်ကာ နီးကပ်လာလျှင်—ထိုအစာသည် ပရေတာတို့၏ အစာဖြစ်သွား၏။

Verse 40

त्यक्त्वा क्रमागतं विप्रं पूजितं प्रपितामहैः । यो दानं ददतेऽन्यस्मै तस्मै चाऽतुष्टचेतसा

ဘိုးဘွားတို့က ပူဇော်ဂုဏ်ပြုထားသော မိသားစုဆက်စပ် ဘြာဟ္မဏကို စွန့်ပစ်၍ အခြားသူထံသို့ ဒါနပေးသူသည် မကျေနပ်သောစိတ်ဖြင့် ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုပူဇော်မှုသည် ရည်ရွယ်သည့် အကျိုးမပေါ်တတ်။

Verse 41

तस्य दानस्य यत्पुण्यं तदस्माकं प्रजायते । यस्मिन्गृहे सदोच्छिष्टं सदा च कलहो भवेत् । वैश्वदेवविहीने तु तत्र भुंजामहे वयम्

ထိုလှူဒါန်းမှုမှ ဖြစ်ပေါ်သော ကုသိုလ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ (ပရေတာ) ထံသို့ ရောက်လာ၏။ အစားအကျန်များ အမြဲကျန်နေပြီး အမြဲအငြင်းပွားမှု ဖြစ်နေသည့်အိမ်၊ ထို့ပြင် ဝိုင်ရှဝဒေဝ ပူဇော်ပွဲကို လျစ်လျူရှုထားသည့်အိမ်၌ ကျွန်ုပ်တို့ ဝင်၍ စားသောက်ကြ၏။

Verse 42

गौतम उवाच । युष्माकं कीदृशे गेहे प्रवेशो न च विद्यते । सत्यं वदत माऽसत्यं सत्यं साधुषु संगतम्

ဂေါတမက ပြော၏—သင်တို့ မဝင်နိုင်သော အိမ်သည် မည်သို့သော အိမ်နည်း။ အမှန်ကိုသာ ပြောကြ၊ မမှန်ကို မပြောကြနှင့်—အမှန်တရားသည် သာဓုသူတော်တို့နှင့် ကိုက်ညီ၏။

Verse 43

प्रेता ऊचुः । वैश्वदेवोद्भवा यत्र धूमवर्तिः प्रदृश्यते । तस्मिन्गेहे न चास्माकं प्रवेशो विद्यते द्विज

ပရေတာတို့က ပြော၏—အို ဒွိဇ၊ ဝိုင်ရှဝဒေဝ ပူဇော်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးခိုးတန်းကို မြင်ရသော အိမ်၌ ကျွန်ုပ်တို့ ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိပါ။

Verse 44

यस्मिन्गृहे प्रभाते तु क्रियते चोपलेपनम् । विद्यते वेद निर्घोषस्तत्रास्माकं न किंचन

မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် မြေပြင်ကို သန့်စင်ရန် လိမ်းသုတ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပြီး ဝေဒသံ (ဝေဒပဋ္ဌာန်းသံ) ကြားရသော အိမ်၌ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အာဏာမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 45

गौतम उवाच । केन कर्मविपाकेन प्रेतत्वं व्रजते नरः । एतन्मे विस्तरेणैव यथावद्वक्तु मर्हथ

ဂေါတမက ပြော၏—မည်သို့သော ကမ္မဝိပါကကြောင့် လူသည် ပရေတာအဖြစ်သို့ ရောက်သနည်း။ ဤအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား အသေးစိတ် ပြည့်စုံမှန်ကန်စွာ ရှင်းပြပေးကြပါ။

Verse 46

प्रेता ऊचुः । मृषाऽपहारिणो ये च ये चोच्छिष्टा व्रजन्ति च । गोब्राह्मणहताश्चैव प्रेतत्वं ते व्रजन्ति हि

ပရေတတို့က ဆိုကြသည်။ လိမ်လည်၍ ခိုးယူသူများ၊ အစာကျန်ကြွင်းကြောင့် မသန့်ရှင်းစွာ လှည့်လည်သူများ၊ နွားနှင့် ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူများ—ထိုသူတို့သည် အမှန်တကယ် ပရေတအဖြစ်သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 47

पैशुन्यनिरता ये च कूटसाक्ष्यरता नराः । न्यायपक्षे न वर्तंते मृताः प्रेता भवंति ते

အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်းကို နှစ်သက်သူများ၊ မမှန်ကန်သော သက်သေခံခြင်းကို နှစ်သက်သူများ၊ တရားမျှတမှုဘက်၌ မရပ်တည်သူများ—သေဆုံးသွားသောအခါ ပရေတဖြစ်ကြသည်။

Verse 48

श्लेष्ममूत्रपुरीषाणि ये क्षिपन्ति सरोवरे । प्रेतत्वं ते समासाद्य विचरंति च मानवाः

သန့်ရှင်းသော ရေကန်ထဲသို့ ချွဲ၊ ဆီး၊ မစင်တို့ကို ပစ်ချသူများသည် ပရေတအဖြစ်သို့ ကျရောက်ကာ ထို့နောက် လှည့်လည်နေကြသည်။

Verse 49

दीयमानं तु विप्राणां गोषु विप्रातुरेषु च । मा देहीति प्रजल्पन्तस्ते च प्रेता भवंति च

ဗြာဟ္မဏတို့အား ဒါနပေးနေစဉ်၊ သို့မဟုတ် နွားများအတွက်၊ သို့မဟုတ် နာမကျန်းသော ဗြာဟ္မဏတို့ကို ထောက်ပံ့ရန် ပေးနေစဉ် ‘မပေးပါနဲ့’ ဟု တားမြစ်ပြောဆိုသူများသည်လည်း ပရေတဖြစ်ကြသည်။

Verse 50

शूद्रान्नेनोदरस्थेन यदि विप्रो म्रियेत वै । प्रेतत्वं यात्यसौ नूनं यद्यपि स्यात्षडंगवित्

ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် ရှုဒြာထံမှ ရရှိသော အစာကို ဝမ်းထဲတွင် ကျန်ရှိနေစဉ် သေဆုံးပါက၊ ဝေဒ၏ အင်္ဂါခြောက်ပါးကို သိကျွမ်းသူဖြစ်သော်လည်း မလွဲမသွေ ပရေတအဖြစ်သို့ ကျရောက်သည်။

Verse 51

यस्त्रीन्हले बलीवर्दान्वाहयेन्मदसंयुतः । अमावास्यां विशेषेण स प्रेतो जायते नरः

အကြင်သူသည် ယစ်မူးလျက် လှည်း၌ နွားလားသုံးကောင်ကို ကпря (ထွန်တုံး) တပ်၏၊ အထူးသဖြင့် လကွယ်နေ့၌ ပြုမူပါက ထိုသူသည် ပြိတ္တာ ဖြစ်ရ၏။

Verse 52

नास्तिको निंदकः क्षुद्रो नित्यनैमित्त्यवर्जितः । ब्राह्मणान्द्वेष्टि यो नूनं स प्रेतो जायते नरः

ဘုရားတရားမယုံကြည်သူ၊ ကုန်းတိုက်သူ၊ စိတ်သဘောထားသေးသိမ်သူ၊ နေ့စဉ်ပြုဖွယ်ကိစ္စများကို စွန့်လွှတ်သူနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို မုန်းတီးသူသည် ဧကန်မုချ ပြိတ္တာ ဖြစ်ရ၏။

Verse 53

विश्वासघातको यस्तु ब्रह्महा स्त्रीवधे रतः । गोघ्नो गुरुघ्रः पितृहा स प्रेतो जायते नरः

သစ္စာဖောက်သူ၊ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ မိန်းမတို့ကို သတ်ဖြတ်ရာ၌ မွေ့လျော်သူ၊ နွားသတ်သူ၊ ဆရာကို သတ်သူနှင့် ဖခင်ကို သတ်သူသည် ပြိတ္တာ ဖြစ်ရ၏။

Verse 54

यस्य नैव प्रदत्तानि एकोद्दिष्टानि षोडश । मृतस्य न वृषोत्सर्गः स प्रेतो जायते नरः

(၁၆) ပါးသော ဧကောဒ္ဒိဋ္ဌ ဆွမ်းတို့ကို မလှူဒါန်းရသေးသူ၊ သေလွန်ပြီးနောက် နွားလားလွှတ်ခြင်း (ဝြိရှောတ္သဂ်) မင်္ဂလာကို မပြုလုပ်ရသေးသူသည် ပြိတ္တာ ဖြစ်ရ၏။

Verse 55

एतद्धि सर्वमाख्यातं यत्पृष्टाः स्म द्विजोत्तम । भूयो ब्रूहि द्विजश्रेष्ठ यश्चास्ति तव संशयः

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) တို့တွင် အမြတ်ဆုံးအို... ဤအရာအလုံးစုံကို ရှင်းလင်းဟောကြားပြီးပြီ။ ဗြာဟ္မဏတို့တွင် အမြတ်ဆုံးအို... သင့်၌ ယုံမှားသံသယ ကျန်ရှိနေသေးလျှင် ထပ်မံမေးမြန်းလော့။

Verse 56

गौतम उवाच । येन कर्मविपाकेनन प्रेतो जायते नरः । तन्मे वदत निःशेषं कौतुकं मेऽत्र विद्यते

ဂေါတမက ပြောသည်။ «မည်သည့် ကမ္မဝိပါကကြောင့် လူသည် ပရေတာ မဖြစ်သနည်း။ အကုန်အစင် ပြောပြပါ၊ ဤအကြောင်းကို ကျွန်ုပ် အလွန် စူးစမ်းလိုသည်»။

Verse 57

प्रेता ऊचुः । तीर्थयात्रा रतो यस्तु देवार्चनपरायणः । ब्राह्मणेषु सदा भक्तो न प्रेतो जायते नरः

ပရေတာတို့က ပြောသည်။ «တီရ္ထယာထရာ၌ စိတ်ပါဝင်စား၍ နတ်ဘုရားများကို ပူဇော်ဝတ်ပြုရာ၌ တည်ကြည်ပြီး ဘြာဟ္မဏများအပေါ် အမြဲ သဒ္ဓါရှိသူသည် ပရေတာ မဖြစ်ပါ»။

Verse 58

नित्यं शृणोति शास्त्राणि नित्यं सेवति पंडितान् । वृद्धांस्तु पृच्छते नित्यं न स प्रेतो विजायते

နေ့စဉ် သာသနာကျမ်းများကို နားထောင်၍ နေ့စဉ် ပညာရှိများကို စေဝာကာ ပြုကာ အမြဲ အိုမင်းသူများထံ မေးမြန်းအကြံယူသူသည် ပရေတာအဖြစ် မမွေးဖွားပါ။

Verse 59

एतस्मात्कारणात्प्राप्ता वयं सर्वे सुदूरतः । शक्नुमो प्रवेष्टुं च पुण्येऽस्मिन्क्षेत्र उत्तमे

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး အလွန်ဝေးရာမှ လာရောက်ခဲ့ကြပြီး ဤအလွန်မြတ်သော ပုဏ္ဏကေတ္တရ (က்ஷೇತ್ರ) ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ကြသည်။

Verse 60

निर्विण्णाः प्रेतरूपेण तस्मात्त्वं द्विजसत्तम । गतिर्भव महाभाग सर्वेषां नः प्रयत्नतः

ကျွန်ုပ်တို့သည် ပရေတာရုပ်ဖြင့် နေရခြင်းကို ငြီးငွေ့လှပြီ။ ထို့ကြောင့် ဒွိဇသတ္တမ၊ မဟာဘဂ၊ သင်၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးအတွက် ကယ်တင်ရာလမ်း ဖြစ်ပေးပါ။

Verse 61

गौतम उवाच । कथं वो जायते मोक्षो वदध्वं कृत्स्नशो मम । कृपयाविष्टचित्तोऽहं यतिष्ये नात्र संशयः

ဂေါတမ မဟာရသီက မိန့်တော်မူသည်။ «သင်တို့အတွက် မောက္ခ မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သနည်း၊ အပြည့်အစုံ ပြောကြလော့။ ကရုဏာကြောင့် ငါ့စိတ် လှုပ်ရှားနေ၏; ငါ ကြိုးစားမည်—သံသယ မရှိ»။

Verse 62

प्रेता ऊचुः । प्रभूतकालमस्माकं प्रेतत्वे तिष्ठतां विभो । न त्वभ्येति पुमान्कश्चिदस्माकं यो गतिर्भवेत्

ပရေတာတို့က ပြောကြသည်။ «အရှင်ဘုရား၊ အလွန်ကြာမြင့်စွာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပရေတာဘဝ၌ တည်နေခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ချဉ်းကပ်လာ၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရာလမ်း ဖြစ်နိုင်သူ မည်သူမျှ မရှိပါ»။

Verse 63

तस्मात्त्वं देहि नः श्राद्धं गत्वा क्षेत्रं तु वैष्णवम् । नामगोत्राणि चादाय मोक्षं यास्यामहे ततः

ထို့ကြောင့် ဗိဿနု၏ သန့်ရှင်းရာ က్షೇತ್ರ သို့ သွားပြီး ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်ပေးပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမည်နှင့် ဂိုထ္ရ (မျိုးရိုး) ကို ယူဆောင်၍ ထို့နောက် မောက္ခသို့ ရောက်ကြမည်»။

Verse 64

ईश्वर उवाच । ततोऽसौ ब्राह्मणो गत्वा दयाविष्टो हरेर्गृहम् । श्राद्धं च प्रददौ तेषामेकैकस्य पृथक्पृथक्

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ကရုဏာပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏသည် ဟရိ၏ နေရာတော်သို့ သွား၍ သူတို့အတွက် ရှရဒ္ဓကို တစ်ဦးချင်း သီးသန့် အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်ပေး하였다။

Verse 65

यस्ययस्य यदा श्राद्धं करोति द्विजसत्तमः । स रात्रौ स्वप्न एत्यैनं दर्शने वाक्यमब्रवीत्

ဒွိဇသတ္တမ—ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံး—သည် မည်သူမဆိုအတွက် ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်သည့်အခါတိုင်း၊ ထိုသူသည် ညအခါ အိပ်မက်မြင်ကွင်းဖြင့် သူ့ထံ လာရောက်ကာ ဤစကားများကို ပြော하였다။

Verse 66

प्रसादात्तव विप्रेन्द्र मुक्तोऽहं प्रेतयोनितः । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि विमानं मे ह्युपस्थितम्

အရှင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်ရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် ပရေတအဖြစ်မှ လွတ်မြောက်ပါပြီ။ သင့်အား မင်္ဂလာရှိပါစေ; ကောင်းကင်ရထား (ဝိမာန) သည် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၍ ကျွန်ုပ် ထွက်ခွာပါမည်။

Verse 67

एवं संतारितास्तेन चत्वारस्ते द्विजोत्तमाः

ထို့ကြောင့် သူ၏အာနုဘော်ကြောင့် ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ် လေးဦးတို့သည် ကူးမြောက်ကာ ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိကြ၏။

Verse 68

अथासौ ब्राह्मणश्रेष्ठः संप्राप्ते पञ्चमे दिने । प्रददौ विधिपूर्वं तु श्राद्धं पर्युषितस्य च

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်ရှင်သည် ပဉ္စမနေ့ ရောက်လာသောအခါ၊ ပရယူသိတအတွက်လည်း စည်းကမ်းတကျ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ပေး하였다။

Verse 69

अथापश्यत स्वप्नान्ते प्राप्तं पर्युषितं नरम् । दीनवाक्यं परिक्लिष्टं निःश्वसन्तं मुहुर्मुहुः

ထို့နောက် အိပ်မက်အတွင်း၌ ပရယူသိတသည် လူတစ်ယောက်အဖြစ် ပေါ်လာသည်ကို သူမြင်၏။ သနားဖွယ်အသံဖြင့် ပြောဆိုကာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ စိတ်ဆင်းရဲလျက် မကြာခဏ သက်ပြင်းချနေ၏။

Verse 70

पर्युषित उवाच । न मे जाता गतिर्विप्र मंदभाग्यस्य पापिनः । मया हृतं तडागार्थं यद्वित्तं प्रगुणीकृतम्

ပရယူသိတက ပြောသည်— «အို ဗြာဟ္မဏရှင်၊ အပြစ်ရှိ၍ ကံမကောင်းသော ကျွန်ုပ်အတွက် ရှေ့ဆက်သွားရာ လမ်းမပေါ်လာပါ။ ရေကန်တည်ဆောက်ရန်အတွက် သီးသန့်ထား၍ စုဆောင်းပြင်ဆင်ထားသော ငွေကြေးကို ကျွန်ုပ် ခိုးယူခဲ့သည်»။

Verse 71

गौतम उवाच । कथं ते जायते मोक्षो वद शीघ्रमशेषतः । करिष्ये नात्र संदेहो यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ဂေါတမ မုနိက မိန့်တော်မူ၏— «မင်းအတွက် မောက္ခ ဘယ်လို ဖြစ်လာမလဲ၊ အလျင်အမြန် အပြည့်အစုံ ပြောပါ။ အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း ငါက ပြုလုပ်ပေးမည်၊ သံသယ မရှိ»။

Verse 72

पर्युषित उवाच । अयने चोत्तरे प्राप्ते गत्वा तीर्थं हरिप्रियम् । श्राद्धं त्वं देहि मे नूनं ततो गतिर्भविष्यति

ပရျုသိတ က မိန့်၏— «မြောက်ဘက် အယန (uttarāyaṇa) ရောက်လာသော် ဟရိပရိယ တီရ္ထ သို့ သွား၍ ငါ့အတွက် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို မလွဲမသွေ ပူဇော်ပေးပါ။ ထို့နောက် ငါ၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်း သေချာစွာ ရမည်»။

Verse 73

ईश्वर उवाच । एवमुक्तः स विप्रेन्द्रस्तेन प्रेतेन वै मुनिः । अयने चोत्तरे प्राप्ते गत्वा तीर्थं हरिप्रियम् । प्रददौ विधिवच्छ्राद्धं ततः पर्युषिताय च

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူ၏— ထိုကဲ့သို့ ပရေတက ပြောဆိုသဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး မုနိသည် မြောက်ဘက် အယန ရောက်လာသော် ဟရိပရိယ တီရ္ထ သို့ သွားကာ ပရျုသိတ အတွက် ဓမ္မနည်းတကျ ရှရဒ္ဓ ကို ပူဇော်လှူဒါန်း하였다။

Verse 74

ततः पर्युषितो रात्रौ स्वप्नान्ते वाक्यमब्रवीत् । प्रसन्नवदनो भूत्वा दिव्यमाल्यवपुर्धरः

ထို့နောက် ပရျုသိတ သည် ညအခါ အိပ်မက်အဆုံးတွင် စကားဆို၏။ မျက်နှာတော် ကြည်နူးငြိမ်းချမ်း၍ တောက်ပသော ကိုယ်ရုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဒေဝမလျာများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 75

पर्युषित उवाच । मुक्तोऽहं त्वत्प्रसादेन प्रेतभावाद्द्विजोत्तम । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि विमानं मे ह्युपस्थितम्

ပရျုသိတ မိန့်၏— «ဒွိဇတို့အထဲ အမြတ်ဆုံးရေ၊ မင်း၏ ကျေးဇူးကြောင့် ငါသည် ပရေတအဖြစ်မှ လွတ်မြောက်ပြီ။ မင်္ဂလာရှိပါစေ။ ယခု ငါ ထွက်ခွာမည်၊ ငါ၏ ကောင်းကင်ယာဉ် (vimāna) ရောက်ရှိနေပြီ»။

Verse 76

देवत्वं च मया प्राप्तं समर्थोऽहं द्विजोत्तम । वरं ददामि ते विप्र गृहाण त्वं वरं शुभम्

«ငါသည် ဒေဝတားအဆင့်ကို ရရှိပြီး အင်အားပြည့်စုံလာပြီ၊ ဒွိဇောတ္တမ အရှင်။ ဗြာဟ္မဏာရေ၊ သင့်အား မင်္ဂလာပေးတော်မူသော ဝရကို ပေးမည်—လက်ခံပါ»။

Verse 77

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नव्रते तथा । निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

ဗြာဟ္မဏာကို သတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ခိုးသူ၊ သစ္စာဝတ်ကို ချိုးဖောက်သူတို့အတွက် သာဓုသတ္တဝါတို့က အပြစ်ဖြေခြင်းများကို သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့သော် ကျေးဇူးမသိသူအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်း မရှိ။

Verse 78

गौतम उवाच । यदि देयो वरोऽस्माकं समर्थोऽसि वरप्रद । यत्र स्थाने मया दृष्टाः प्रेता यूयं सुदुःखिताः । तत्राहं चाश्रमं कृत्वा करिष्ये चोत्तमं तपः

ဂေါတမက ပြောသည်—«ဝရပေးသူ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ဝရပေးနိုင်လျှင်၊ ကျွန်ုပ်က သင်တို့ကို—အလွန်ဒုက္ခခံနေရသော ပရేతများကို—မြင်ခဲ့သော ထိုနေရာ၌ အာရှရမ်တည်ဆောက်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး တပဿကို ပြုမည်»။

Verse 79

निर्गतास्मि गृहं भूयो स्नात्वा तीर्थमिदं महत् । तत्र यो भानवो भक्त्या पितॄनुद्दिश्य भक्तितः

«ဤမဟာတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ငါသည် အိမ်သို့ ပြန်ထွက်မည်။ ထိုနေရာ၌လည်း၊ အလင်းရောင်ရှိသူရေ၊ မည်သူမဆို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကာ ပိတೃများ (ဘိုးဘွား) ကို ရည်ညွှန်း၍ ယုံကြည်စိတ်ဖြင့်…»

Verse 80

विधिवद्दास्यति श्राद्धं स्नात्वा संतर्प्य देवताः । युष्मत्प्रसादतस्तस्य ह्यन्वयेऽपि कदाचन । मा भूयात्प्रेतभावो हि अपि पापान्वितस्य भोः

«…ရေချိုးပြီး နတ်တို့ကို စည်းကမ်းတကျ စန်တပ်ပျော်ရွှင်စေကာ၊ နည်းလမ်းတကျ śrāddha ကို ပြုလုပ်မည်။ သင်တို့၏ ကရုဏာကြောင့် ထိုသူနှင့် သူ၏ မျိုးရိုးအနွယ်အပါအဝင် မည်သည့်အခါမျှ ပရేతဖြစ်ခြင်း မဖြစ်စေပါစေနှင့်၊ အပြစ်ပါရှိသူဖြစ်သော်လည်း၊ အရှင်»။

Verse 81

पर्युषित उवाच । गच्छ त्वं चाश्रमं तत्र कुरु ब्राह्मणसत्तम । गमिष्यसि परां सिद्धिं लोके ख्यातिं गमिष्यसि

ပရျုသိတက မိန့်တော်မူသည်– «အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံး၊ ထိုနေရာသို့ သွား၍ အာရှရမကို တည်ထောင်လော့။ သင်သည် အမြင့်မြတ်သော စိဒ္ဓိကို ရရှိမည်၊ လောက၌လည်း နာမည်ကျော်ကြားမည်»။

Verse 82

तत्र ये मानवा भक्त्या श्राद्धं दास्यंति सत्तमाः । पितॄणां ते विमानस्था यास्यंति त्रिदिवालयम्

«ထိုနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပူဇော်ကြသော လူကောင်းအမြတ်တို့ကြောင့်၊ သူတို့၏ ပိတೃ (Pitṛs) များသည် ဗိမာနပေါ်တွင် ထိုင်လျက် တိရ္ဒိဝအာလယ—ဒေဝတို့၏ နေရာသို့ တက်ရောက်ကြမည်»။

Verse 83

न तेषां वंशजः कश्चित्प्रेतत्वं च गमिष्यति । प्राहुः सप्तपदीं मैत्रीं पंडिताः स्थिरबुद्धयः

«သူတို့၏ မျိုးဆက်ထဲမှ မည်သူမျှ ပရေတ (preta) အဖြစ်သို့ မကျရောက်မည်။ ဉာဏ်တည်ကြည်သော ပဏ္ဍိတတို့က ‘စပ္တပဒီ’ (saptapadī) ဟူသော ခြေလှမ်းခုနစ်လှမ်းဖြင့် မိတ်သဟာယတည်မြဲသည်ဟု ဆိုကြသည်»။

Verse 84

मित्रतां तु पुरस्कृत्य किं तद्वक्ष्यामि तच्छृणु । तवाश्रमपदं पुण्यं भविष्यति महीतले

«မိတ်သဟာယကို အဓိကထား၍ ငါသည် သင့်အား တစ်စုံတစ်ရာ ပြောမည်—နားထောင်လော့။ သင်၏ အာရှရမတည်ရာသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ပုဏ္ဏမြေ ဖြစ်လာမည်»။

Verse 85

सर्वपापप्रशमनं सर्वदुःखवि नाशनम् । मन्नाम्ना ख्यातिमायातु प्रेततीर्थमिति प्रभो

«အို प्रभो၊ ငါ၏ နာမဖြင့် ‘ပရေတတီရ္ထ’ (Pretatīrtha) ဟူ၍ ကျော်ကြားပါစေ—အပြစ်အားလုံးကို သက်သာစေ၍ ဒုက္ခအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော တီရ္ထဖြစ်ပါစေ»။

Verse 86

ईश्वर उवाच । तं तथेति प्रतिज्ञाय गतस्तत्र द्विजोत्तमः । यथा वेदोक्तमार्गेंण सर्वं कृत्यं चकार सः

အရှင်က မိန့်တော်မူသည်။ «‘ဒီအတိုင်းပဲ’ ဟု သဘောတူကာ ကတိပြု၍ နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သော ပုရောဟိတ်အထွတ်အမြတ်သည် ထိုနေရာသို့ သွားလေ၏။ ဝေဒက ညွှန်ပြသည့် လမ်းစဉ်အတိုင်း လိုအပ်သော ကုသိုလ်ကိစ္စ အားလုံးကို ဆောင်ရွက်လေ၏»။

Verse 87

सोऽपि स्वर्गमनुप्राप्तो हृष्टः पर्युषितः प्रिये । एतत्सर्वं पुरावृत्तं स्थानेऽस्मिन्गात्रमोचने

«ချစ်သူရေ၊ ပရျုသိတလည်း ပျော်ရွှင်လျက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်လေ၏။ ဤအရာအားလုံးသည် ရှေးကာလကပင် ဤနေရာ—‘ဂါတ်ရမိုချန’ ဟု ခေါ်သော အရပ်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်»။

Verse 88

यः शृणोति नरः सम्यक्सर्वपापैः स मुच्यते । शयनोत्थापने योगे यः पश्येत्पुरुषोत्तमम् । गात्रोत्सर्गे तु गत्वाऽसौ यज्ञायुतफलं लभेत्

ဤကഥာကို မှန်ကန်စွာ နားထောင်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့ပြင် śayanotthāpana ဟူသော အိပ်ရာမှ နိုးထစေသည့် သာသနာပွဲ၌ ပုရုရှောတ္တမကို မြင်သူသည် မောက္ခကို ရ၏။ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ခွာချိန်၌ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်နိုင်လျှင် ယဇ్ఞ တစ်သောင်းနှင့် တူသော ကုသိုလ်ဖလကို ရလိမ့်မည်။

Verse 223

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुरुषोत्तमतीर्थप्रेततीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—ကဗျာ ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမဖြစ်သော ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌၊ «ပုရုရှောတ္တမတီရ္ထနှင့် ပရေတာတီရ္ထ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၂၂၃ သည် ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံး၏။