
ဤအဓ್ಯಾಯသည် «ဣရှ္ဝရ ဥဝါစ» ဟူသော ဘုရားသခင်၏ မိန့်ခွန်းဖြင့် စတင်ကာ ရုက္မဝတီက တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂတော်ကို ဖော်ပြသည်။ ထိုလိင်္ဂတော်သည် အပြစ်များကို ဖယ်ရှား၍ စိတ်ငြိမ်းချမ်းစေကာ လိုအင်ဆန္ဒအတိုင်း အကျိုးရလဒ်များကို ပေးစွမ်းနိုင်သော အလွန်မြတ်သော အာနုဘော်ရှိသည်ဟု ချီးမွမ်းထားသည်။ ထို့နောက် ဘုရားဖူးခရီးနှင့် ပူဇော်ပွဲအတွက် လက်တွေ့ကျသော အစီအစဉ်ကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ဆက်စပ်သော မဟာတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး၊ လိင်္ဂတော်ကို သေချာဂရုစိုက်ကာ သန့်ရေဖြင့် အဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်) ပြုလုပ်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ပူဇော်ပွဲပြီးနောက် ဓမ္မအတိုင်း ဗြာဟ္မဏများအား ငွေကြေး/ဥစ္စာကို ဒါနပြုရန်ကိုလည်း ထည့်သွင်းညွှန်ကြားသည်။ ဤသို့ဖြင့် တီရ္ထ (နေရာ)၊ လိင်္ဂ (ရုပ်သင်္ကေတ)၊ စနာနနှင့် အဘိသေက (အလုပ်)၊ ဒါန (လူမှု-ဓမ္မစီးပွား) တို့ကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း ချိတ်ဆက်ကာ အပြစ်သန့်စင်ခြင်းနှင့် ရည်မှန်းချက်ပြည့်စုံခြင်းကို ဘက်တော်မူသော ဘက္တိနှင့် စည်းကမ်းရှိသော စေတနာဖြင့် ရရှိနိုင်ကြောင်း သင်ကြားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं लिंगं रुक्मवत्या प्रतिष्ठितम् । सर्वपापोपशमनं सर्वकामफलप्रदम्
ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုနေရာ၌ပင် ရုက္မဝတီက တည်ထောင်ပူဇော်ထားသော လိင်္ဂတော်တစ်ဆူ ရှိ၏။ ၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာပျောက်ကင်းစေပြီး ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးफलကို ပေးတော်မူ၏။
Verse 2
तत्र स्नात्वा महातीर्थे लिंगं संप्लाव्य यत्नतः । विप्रेभ्यो दापयेद्वित्तं मुच्यते सर्वपातकैः
ထိုမဟာတီर्थ၌ ရေချိုးပြီး လိင်္ဂတော်ကို သေချာစွာ ရေဖြင့် လောင်းလှန်ပူဇော်ကာ၊ ဗြာဟ္မဏများထံ ငွေကြေးကို ဒါနပြုသင့်၏။ ထိုကဲ့သို့ပြုလျှင် အပြစ်ကြီးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။
Verse 222
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुक्मवतीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်မြတ်သော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စလိုကပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ္ရ မာဟာတ္မယ၌ «ရုက္မဝတီဣශ්ဝရ မဟိမားဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၂၂ ပြီးဆုံး၏။