Adhyaya 221
ဤအဓ್ಯಾಯသည် ဣရှ్వర၏ သဒ္ဓာတရားမိန့်ခွန်းအဖြစ် ပရဘာသဒေသရှိ သန့်ရှင်းသော အစက်အပြောက်တစ်ခုကို ဖော်ပြသည်။ ထိုနေရာ၏ လိင်္ဂ/ဒေဝတားအမည်မှာ «ऋणमोचन» (R̥ṇamocana—အကြွေးလွတ်မြောက်စေသူ) ဖြစ်ပြီး၊ ထိုကို ဒർശန (မြင်တွေ့ကန်တော့ခြင်း) ပြုလျှင် မိခင်ဘက်နှင့် ဖခင်ဘက် မျိုးရိုးမှ ဖြစ်လာသော အကြွေး (ṛṇa) ကို ပယ်ဖျက်နိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ပိတೃများ (Pitṛs) အစုအဖွဲ့က ပရဘာသတွင် ရှည်လျားစွာ တပစ် (tapas) ပြုကာ သဒ္ဓာဖြင့် လိင်္ဂတည်ထောင်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ မဟာဒေဝသည် ပီတိဖြစ်၍ ပေါ်ထွန်းလာကာ ဆုတောင်းခွင့်ပေးသည်။ ပိတೃများက ဒေဝ၊ ရှိ၊ လူ အမျိုးအစားအားလုံးအတွက် တရားဓမ္မအကျိုးရှိသော အထောက်အပံ့ (vṛtti) တည်တံ့စေလိုကြောင်း ဆုတောင်းပြီး၊ သဒ္ဓာဖြင့် လာရောက်သူတို့သည် ပိတೃအကြွေးနှင့် အညစ်အကြေးမှ လွတ်မြောက်စေလိုကြောင်း၊ ထို့ပြင် မြွေ၊ မီး၊ အဆိပ် စသဖြင့် မမှန်ကန်သော သေဆုံးမှုများကြုံသူများ သို့မဟုတ် sapīṇḍīkaraṇa၊ ekoddiṣṭa/ṣoḍaśa ပူဇော်မှု၊ vṛṣotsarga၊ śauca စသည့် နောက်ဆုံးကာလ အခမ်းအနားမပြည့်စုံသူ ဘိုးဘွားများပါ ဤနေရာတွင် ပူဇော်လျှင် မြင့်မြတ်သော လမ်းကြောင်းရစေလိုကြောင်း တောင်းဆိုသည်။ မဟေရှ్వరက ပိတೃဘက္တိရှိသော လူသားတို့သည် သန့်ရေတွင် स्नāna ပြု၍ pitṛ-tarpaṇa ဆောင်ရွက်လျှင် ချက်ချင်း ကယ်တင်ခြင်းရမည်ဟု မိန့်ကြားပြီး၊ အပြစ်ကြီးမားသော်လည်း မိမိသည် वरप्रदा (ဆုတောင်းပေးသူ) ဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ပိတೃတည်ထောင်သော လိင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်းနှင့် ရေချိုးခြင်းသည် ပိတೃအကြွေးလွတ်မြောက်စေပြီး၊ ဒർശနဖြင့်ပင် ṛṇa မှ လွတ်မြောက်သဖြင့် «R̥ṇamocana» ဟု အမည်ပေးထားကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။ ထို့ပြင် ခေါင်းပေါ်တွင် ရွှေတင်ပြီးနောက် ရေချိုးခြင်း၏ ကုသိုလ်သည် နွားတစ်ရာ လှူဒါန်းခြင်းနှင့် တူကြောင်း ဆိုပြီး၊ နိဂုံးတွင် ထိုနေရာ၌ အားထုတ်၍ śrāddha ပြုကာ ပိတೃ-လိင်္ဂကို ပူဇော်ရန် အကြံပြုသည်—ထိုလိင်္ဂသည် ဒေဝတို့ချစ်ခင်ရာ ဖြစ်သည်။
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं च ऋणमोचनम् । तस्मिन्दृष्टे ऋणं न स्यान्मातापितृसमुद्भवम्
ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်– «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ‘ရဏမောစန’ ဟုခေါ်သော ဒေဝတားထံ သွားရမည်။ ထိုသခင်ကို မြင်မြောက်လျှင် မိဘမှ ဆင်းသက်လာသော အကြွေး (ဘိုးဘွားကတိဝတ္တရား) မကျန်တော့»။
Verse 2
पितरस्तु पुरा सर्वे दिव्यक्षेत्रं समागताः । प्रभासे तपसा युक्ताः स्थिता वर्षगणान्बहून्
ရှေးကာလတုန်းက ပိတೃတို့ အားလုံးသည် ထိုဒိဗ္ယက்ஷೇತ್ರသို့ စုဝေးလာကြသည်။ ပရဘာသ၌ တပသ်ကို အားထုတ်ကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်နေခဲ့ကြ၏။
Verse 3
अग्निष्वात्ता बर्हिषदः सोमपा आज्यपास्तथा । लिंगं संस्थापयामासुः सर्वे भक्तिपरायणाः
အဂ္နိသွာတ္တ၊ ဘရ္ဟိသဒ၊ သောမပာ နှင့် အာဇ္ယပာ တို့သည်—ဘက္တိ၌ အလွန်တည်ကြည်သူများဖြစ်၍—ရှီဝလင်္ဂကို တည်ထောင်ကြ၏။
Verse 4
ततः कालेन महता तुष्टस्तेषां महेश्वरः । ततः प्रत्यक्षतां गत्वा वाक्यमेतदुवाच ह
ကာလအလွန်ကြာပြီးနောက် မဟေဿဝရသည် သူတို့အပေါ် စိတ်တော်ပြည့်ဝ၍ ပျော်ရွှင်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တိုင် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာကာ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ하였다။
Verse 5
परितुष्टोऽस्मि भद्रं वो ब्रूत यन्मनसेप्सितम्
«သင်တို့အပေါ် ငါ အလွန်နှစ်သက်ပြီ။ ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ ဖြစ်ပါစေ။ စိတ်၌ လိုလားသမျှကို ပြောကြလော့»။
Verse 6
पितर ऊचुः । अस्माकं दीयतां वृत्तिर्जगत्यस्मिन्स्वयं कृते । देवानां च ऋषीणां च मानुषाणां महीतले
ပိတೃတို့က ဆိုကြသည်— “သင်ကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်းထားသော ဤလောက၌၊ မြေပြင်ပေါ်တွင်၊ ဒေဝတော်များ၊ ရှိသီများနှင့် လူသားတို့အတွက်ကဲ့သို့ပင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အထောက်အပံ့ကို ပေးသနားပါ”။
Verse 7
भवानेव परो लोके सर्वेषां पद्मसंभव । आगत्य वर्णाश्चत्वार इह ये श्रद्धयान्विताः
“အို ပဒ္မသမ္ဘဝ၊ လောကအပေါင်းတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး အားကိုးရာမှာ သင်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ပြည့်စုံ၍ ဤနေရာသို့ လာရောက်သော ဝဏ္ဏလေးပါးတို့သည်…”
Verse 8
पैतृकात्तु ऋणान्मुक्ता भवंतु गतकल्मषाः । व्यन्तरत्वं सुरश्रेष्ठ येषां वै पितरो गताः
“သူတို့သည် ဘိုးဘွားအကြွေးမှ လွတ်မြောက်၍ အညစ်အကြေးအားလုံး ပျောက်ကင်းသန့်စင်ကြပါစေ။ အို ဒေဝတို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ မိမိတို့၏ ဘိုးဘွားများက ဗျန္တရ (vyantara) ဟူသော အလယ်အလတ် လှုပ်ရှားနေသော သတ္တဝါအဖြစ် ကျရောက်သွားသူများပင် ဤနေရာ၌ မြှောက်တင်ကယ်တင်ခံရပါစေ”။
Verse 9
सर्प्पे वह्नि विषैर्वा ये नाशं नीताः पितामहाः । अपुत्रा वा सपुत्रा वा सपिण्डीकरणं विना
“အဖိုးအဘိုးများသည် မြွေကြောင့်ဖြစ်စေ၊ မီးကြောင့်ဖြစ်စေ၊ အဆိပ်ကြောင့်ဖြစ်စေ ပျက်စီးသွားသူများဖြစ်ပါစေ။ သားမရှိဘဲ သေသူဖြစ်စေ၊ သားရှိသော်လည်း sapiṇḍīkaraṇa ပူဇော်ပွဲ မပြုရသေးသူဖြစ်စေ—ဤနေရာ၌ ပြုသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကြောင့် အကျိုးရကြပါစေ”။
Verse 10
न कृतानि पुरा येषामेकोद्दिष्टानि षोडश । तथा नैव वृषोत्सर्गो गोहताश्चाथ चान्त्यजैः
“အတိတ်ကာလတွင် မိမိတို့အတွက် ekoddiṣṭa ပူဇော်မှု ဆယ့်ခြောက်မျိုး မပြုခဲ့သူများ၊ ထို့အတူ vṛṣotsarga အခမ်းအနား မပြုခဲ့သူများ၊ ထို့ပြင် အန္တျဇ (outcastes) တို့၏ လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံရသူများ—ထိုအမျိုးအစား ဘိုးဘွားများအားလုံး ဤအရပ်၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုကြောင့် ကူညီခြင်း ခံရပါစေ”။
Verse 11
अथापरे ये च मृताः शौचेन तु विना कृताः । ते चात्र तर्पिताः सर्वे प्रयान्तु परमां गतिम्
ထို့ပြင် သန့်ရှင်းရေးအကျင့်အထုံး မပြည့်စုံဘဲ သေဆုံးသွားသူတို့လည်း ရှိ၏။ ဤနေရာ၌ ပူဇော်တర్పဏဖြင့် ပြည့်ဝကျေနပ်စေပြီး အမြင့်မြတ်သော အခြေအနေသို့ ထွက်ခွာကြပါစေ။
Verse 12
श्रीभगवानुवाच । स्नात्वा तु सलिले पुण्ये पितृणां चैव तर्पणम् । ये करिष्यंति मनुजाः पितृभक्तिपरायणाः
ဘုရားမြတ်က မိန့်တော်မူ၏။ ဤပုဏ္ဏားရေ၌ ရေချိုးပြီး ပိတೃတို့အတွက် တර්ပဏကို ပြုလုပ်ကြမည့်၊ ဘိုးဘွားကို ရိုသေချစ်ခင်မှု၌ အားထားသော လူသားတို့သည်—
Verse 13
अहं वरप्रदस्तेषां तारयिष्यामि तत्क्षणात् । पितृन्सर्वान्न संदेहो यदि पापशतैर्वृताः
ငါသည် အပေးအကူအညီပေးသော အရှင်ဖြစ်၍ သူတို့၏ ပိတೃအားလုံးကို ချက်ချင်း ကယ်တင်မည်။ သံသယမရှိ၊ အပြစ်ရာပေါင်းများစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း။
Verse 14
अस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा यो लिंगं पूजयिष्यति । युष्माभिः स्थापितं लिंगं स मुक्तः पैतृकादृणात्
ဤတီရ္ထ၌ လူတစ်ဦး ရေချိုးပြီး လိင်္ဂကို ပူဇော်လျှင်—သင်တို့က တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂကို—သူသည် ဘိုးဘွားဆိုင်ရာ အကြွေးမှ လွတ်မြောက်၏။
Verse 15
यस्मादृणात्प्रमुच्येत अस्य लिंगस्य दर्शनात् । तस्मान्मया कृतं नाम ह्येतस्य ऋणमोचनम्
ဤလိင်္ဂကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အကြွေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်သောကြောင့် ထို့ကြောင့် ငါသည် ၎င်းကို «ဋ္ဌဏမောစန» (Ṛṇamocana) ဟူသော အမည်—အကြွေးလွတ်မြောက်စေသူ—ဟု ပေးထား၏။
Verse 16
ईश्वर उवाच । हिरण्यं मस्तके दत्त्वा यः स्नाति ऋणमोचने । आत्मा वै तारितस्तेन दत्तं भवति गोशतम्
ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ခေါင်းပေါ်၌ ရွှေတင်၍ «အऋဏမောစန» တွင် ရေချိုးသူသည် မိမိအတ္တကို ထိုကောင်းမှုကြောင့် ကယ်တင်ခြင်းရပြီး၊ ထိုအမှုသည် နွားတစ်ရာ လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်တူ၏။
Verse 17
एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधीयत । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत् । पूजयेत्तन्महादेवि पितृलिंगं सुरप्रियम्
ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ထိုဘဂဝန်သည် ထိုနေရာ၌ပင် အန္တရာယ်မရှိစွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုနေရာတွင် «ရှရဒ္ဓ» ကို ဆောင်ရွက်သင့်၏။ အို မဟာဒေဝီ၊ ဒေဝတို့ချစ်မြတ်နိုးသော ပိတೃ-လိင်္ဂ (Pitṛ-liṅga) ကိုလည်း ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။
Verse 221
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य ऋणमोचनमाहात्म्यवर्णनंनामैकविंशत्युत्तरद्विशततमो ऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါသော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌ «အऋဏမောစန၏ မဟာတ္မယ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၂၂၁ ပြီးဆုံး၏။