Adhyaya 218

Verse 1

ईश्वर उवाच । तत्रैव मानवं लिंगं मनुना संप्रतिष्ठितम् । पूर्वं हत्वा सुतं देवि मनुः पापसमन्वितः

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူ၏—ထိုနေရာ၌ပင် မနုက တည်ထောင်ပူဇော်အပ်သော “မာနဝ” လိင်္ဂတော် ရှိ၏။ အရင်က ဒေဝီရေ၊ မနုသည် မိမိသားကို သတ်မိသဖြင့် အပြစ်ကံဖြင့် လေးလံသွား၏။

Verse 2

क्षेत्रं पापहरं ज्ञात्वा तत्र प्रातिष्ठदीश्वरम् । मुक्तश्चैवाभवत्पापात्तस्मात्पुत्रवधोद्भवात्

ဤကွင်းမြေသည် အပြစ်ပယ်ရှားပေးသော သန့်ရှင်းရာဟု သိမြင်၍ မနုက ထိုနေရာ၌ ဣဿဝရကို တည်ထောင်ပူဇော်၏။ ထို့ကြောင့် သားသတ်မှုမှ ပေါ်လာသော အပြစ်ကံမှလည်း အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်သွား၏။

Verse 3

पूजयेन्मानवो यस्तु स मुक्तः पातकैर्भवेत्

“မာနဝ” ကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို အပြစ်ဒုက္ခတို့မှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်။

Verse 218

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मानवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမဖြစ်သော ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမပိုင်း “ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ” အတွင်းရှိ “မာနဝီဣဿဝရ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်း၊ အခန်းနံပါတ် ၂၁၈ သည် ပြီးဆုံး၏။