Adhyaya 216

Verse 1

ईश्वर उवाच । मार्कण्डेश्वरतो देवि उत्तरे लिंगमुत्तमम् । धनुषां पञ्चदशभिर्गौतमेश्वरनामकम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ဒေဝီရေ၊ မာရ္ကဏ္ဍေရှ္ဝရ၏ မြောက်ဘက်၌ လေးတံအလျား ဆယ့်ငါးတံအကွာတွင် “ဂေါတမေရှ္ဝရ” ဟူသော အလွန်မြတ်သော လင်္ဂတော် တစ်ဆူ ရှိ၏။

Verse 2

गुरुं हत्वा पुरा देवि गौतमः पापदुःखितः । तत्र लिंगं प्रतिष्ठाप्य तस्मात्पापाद्व्यमुच्यत

ရှေးကာလတွင် ဒေဝီရေ၊ ဂေါတမသည် မိမိ၏ ဂုရုကို သတ်မိ၍ အပြစ်ဒုက္ခကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ လင်္ဂတော်ကို တည်ထောင်သဖြင့် ထိုအပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့၏။

Verse 3

यस्तत्र कपिलां दद्यात्स्नात्वा नद्यां विधानतः । संपूज्य विधिवल्लिंगं मुच्यते पञ्चपातकैः

ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းအတိုင်း မြစ်၌ ရေချိုးပြီး ကပိလာ (အညိုရောင်နွား) ကို လှူဒါန်းကာ လိင်္ဂကို ထုံးတမ်းတကျ ပူဇော်သူသည် အကြီးမားဆုံး အပြစ်ငါးပါးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 216

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गौतमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षोडशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အပိုဒ် ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘားသခဏ္ဍ၌၊ ပထမပိုင်း ပရဘားသက்னေတ్రమာဟာတ္မျ၌ «ဂေါတမေရှွရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၂၁၆ သည် ပြီးဆုံး၏။