
ဤအধ্যာယတွင် ဣရှွရသည် ဒေဝီအား ပုလဟီရှွရမှ နိုင်ရ္ဍတ (အနောက်တောင်) ဘက်သို့ ဓနုရှ ၈ ခန့်အကွာတွင်ရှိသော “ကရတ်ဝီရှွရ” သီရ္ထာ/ဘုရားကျောင်းအကြောင်း သင်ကြားတော်မူသည်။ ထိုနေရာကို မိုက်ခရို-မြေပြင်ညွှန်ပြချက်အဖြစ် တိတိကျကျ တည်နေရာနှင့် အမည်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ကရတ်ဝီရှွရသည် “မဟာကရတု-ဖလ” ကို ပေးသနားသူဟု ဆိုပြီး၊ ဝေဒိက ယဇ္ဈာကြီးများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို သီရ္ထာတွင် ဒർശနဖြင့် ရယူနိုင်သကဲ့သို့ ပြောင်းလဲဖော်ပြထားသည်။ လူတစ်ဦးက ဤဒေဝတাকে မြင်ရုံဖြင့် Pauṇḍarīka ယဇ္ဈာ၏ ဖလကို ရပြီး၊ မွေးဖွား ၇ ဘဝတိုင် ဆင်းရဲခက်ခဲမှု (ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှု) မှ ကာကွယ်ခံရကာ၊ ထိုနေရာတွင် ဒုက္ခမပေါ်ပေါက်ကြောင်းလည်း အာမခံထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । पुलहेश्वरात्ततो देवि नैरृते धनुषाष्टके । क्रत्वीश्वरेतिनामानं महाक्रतुफलप्रदम्
ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အို ဒေဝီ၊ ပုလဟေရှွရမှ အနောက်တောင်ဘက်သို့ ဓနုရှစ်အကွာတွင် “ကရတ္ဝီရှွရ” ဟူသော လိင်္ဂရှိ၍ မဟာယဇ္ဈ၏ အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူ၏။
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पौंडरीकफलं लभेत् । सप्तजन्मनि दारिद्र्यं न दुःखं तत्र जायते
အို ဒေဝီ၊ ထိုသခင်ကို မြင်ဖူးသူသည် ပေါဏ္ဍရီက ယဇ္ဈ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။ မွေးဖွားမှု ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆင်းရဲခက်ခဲမှု မပေါ်ပေါက်၊ ဒုက္ခလည်း မဖြစ်ပေါ်။
Verse 212
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्रत्वीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ்ய၌ “ကရတ္ဝီရှွရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်း ၂၁၂ ပြီးဆုံး၏။