Adhyaya 197

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि जमदग्नीश्वरं शिवम् । वृद्धप्रभाससामीप्ये नातिदूरे व्यवस्थितम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ «ဇမဒဂ္နီဣရှ္ဝရ» ဟူသော ရှိဝကို သွားရမည်။ ၎င်းသည် «ဝృద్ధပရဘာသာ» အနီး၊ မဝေးလှသော နေရာ၌ တည်ရှိ၏။

Verse 2

सर्वपापोपशमनं स्थापितं जमदग्निना । तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते च ऋणत्रयात्

အို မဟာဒေဝီ၊ ဂျမဒဂ္နိက အပြစ်အားလုံးကို သက်သာပျောက်ကင်းစေသော အဖြစ်ဖြင့် ထိုလိင်္ဂ/ဘုရားကျောင်းကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ထိုကို မြင်သူသည် သုံးမျိုးသော အကြွေးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 3

स्नात्वा निधानवाप्यां च संपूज्य प्राप्नुयाद्धनम् । निधानं पांडवैर्लब्धं तत्र स्थाने पुरा प्रिये

ထို့ပြင် “နိဓာနဝါပီ” ဟုခေါ်သော ရတနာရေကန်၌ ရေချိုးကာ သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်လျှင် ဥစ္စာဓနကို ရနိုင်၏။ အချစ်တော်ရေ၊ အတိတ်ကာလ၌ ထိုနေရာတည်းမှာပင် ပாண்டဝတို့က ရတနာကို ရရှိခဲ့ကြ၏။

Verse 4

निधानेनैव सा ख्याता वापी त्रैलोक्यवंदिता

ထိုရတနာ (နိဓာန) ကြောင့်ပင် ထိုရေကန်/အဆင့်ရေတွင်းသည် နာမည်ကြီးလာ၍ သုံးလောကလုံးက ချီးမွမ်းကန်တော့သော သန့်ရှင်းရာအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 5

तस्यां स्नात्वा महादेवि दुर्भगा सुभगा भवेत् । लभते वाञ्छितान्कामानिति प्रोक्तं मया तव

အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် ကံမကောင်းသူပင် ကံကောင်းသူ ဖြစ်လာမည်။ လိုလားသော ဆန္ဒတို့ကိုလည်း ရရှိမည်ဟု သင့်အား ငါကြေညာခဲ့၏။

Verse 197

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशातिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जमदग्नीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရိုသေလေးစားအပ်သော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ဧကာသီတိ-သာဟသ္ရီ သံဟိတားအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னೇತ್ರ-မာဟာတ္မ்ய အခန်းကဏ္ဍအောက်တွင် “ဂျမဒဂ္နီဤශ්ဝရ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၁၉၇ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။