
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ဣရှ္ဝရသည် မဟာဒေဝီအား “ဒေဝတားတို့က တည်ထောင်ထားသော” လိင်္ဂတစ်ပါးအကြောင်း သင်ကြားတော်မူသည်။ ထိုသန့်ရှင်းရာဌာန၏ ပရဘဝ (prabhāva) ကို သိမြင်ခြင်းသည် အပြစ်အကုန်ပျက်စီးစေ၍ စိတ်နှလုံးကို သန့်စင်စေသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် လိင်္ဂနှင့် ဆက်နွယ်၍ ပြင်းထန်သော တပသ (austerity) ကို ကျင့်သုံးရန် ညွှန်ကြားပြီး၊ ဒർശန (darśana) ရရှိသူသည် ကෘတကෘတျယ (kṛtakṛtya) ဟူသော ဘာသာရေးတာဝန် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ဝေဒပာရဂ (Veda-ကျွမ်းကျင်) ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ဂိုဒာန (နွားလှူ) ပြုလုပ်ရန် အကြံပြုကာ၊ ထိုကဲ့သို့ သင့်တော်စွာ လှူဒါန်းခြင်းကြောင့် ယာတရာ (pilgrimage) ၏ အကျိုးဖလ ပိုမိုတိုးတက်ခိုင်မာလာသည်ဟု ချီးမွမ်းထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । ज्ञात्वा प्रभावं क्षेत्रस्य सर्वपातकनाशनम्
ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်— “ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ နတ်တို့က တည်ထောင်ထားသော လင်္ဂသို့ သွားရမည်။ ဤသန့်ရှင်းကွင်း၏ အာနုဘော်ကို သိလျက်၊ အပြစ်ကြီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော အင်အားကို သဘောပေါက်ရမည်။”
Verse 2
तत्र कृत्वा तपश्चोग्रं लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कृतकृत्यः प्रजायते
ထိုနေရာ၌ နတ်တို့က တည်ထောင်ထားသော လင်္ဂအနီးတွင် ပြင်းထန်သော တပသ်ကို ကျင့်လျက်၊ ထိုကို မြင်ဖူးသော်—ဒေဝီရေ—လူသည် မိမိဘဝ၏ တာဝန်ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 3
गोदानं तत्र देयं तु ब्राह्मणे वेदपारगे । सम्यक्च लभते देवि यात्रायाः फलमूर्जितम्
ထိုနေရာ၌ အမှန်တကယ် ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏအား နွားလှူဒါန်းခြင်းကို ပေးရမည်။ ထို့နောက် ဒေဝီရေ၊ ယာထရာ၏ အကျိုးफलကို အင်အားကြီး၍ ပေါများစွာ သင့်တင့်မှန်ကန်စွာ ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 194
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽमरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ്യအတွင်းရှိ «အမရေရှ္ဝရ မဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၉၄ ကို (၈၁,၀၀၀ ဂါထာပါ စံဟိတာ၌) ပြီးဆုံး၏။