
ဤအဓ್ಯಾಯသည် ဣရှ္ဝရက မဟာဒေဝီအား တိုက်ရိုက် သာသနာတော်ဟောကြားသကဲ့သို့ ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರအတွင်း ဘုရားဖူးသူသည် “အနုတ္တမ” (မတူမယှဉ် အထူးမြတ်) ဟု ချီးမြှောက်ထားသော ယမေရှ္ဝရသို့ ဆက်လက်သွားရမည်ဟု ညွှန်ကြားသည်။ ဤသင်္ကေတတော်၏ တည်နေရာကိုလည်း နီးကပ်သော နိုင်ရြတ (အနောက်တောင်) ဒေသတွင် ရှိသည်ဟု ဖော်ပြကာ လမ်းညွှန်နှင့် ရိုးရာပူဇော်ပွဲ အညွှန်းတစ်ရပ်အဖြစ် လုပ်ဆောင်စေသည်။ ယမေရှ္ဝရကို ဒർശန (သန့်ရှင်းမြင်တွေ့ခြင်း) သာပြုလျှင်ပင် အပြစ်ပယ်ရှင်းခြင်း (ပါပ-ရှမန) ဖြစ်စေပြီး လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုး (သရဝ-ကာမ-ဖလ-ပရဒ) ကို ပေးတော်မူသည်ဟု ဆိုသည်။ အဆုံးတွင် ဤစာသည် စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ (၈၁,၀၀၀ ရှလောက) အတွင်း ပရဘာသ ခဏ္ဍ (ခုနစ်ခဏ္ဍ)၊ ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರ-မာဟာတ္မယ ပထမပိုင်းတွင် ပါဝင်ပြီး “ယမေရှ္ဝရ-မာဟာတ္မယ” ကို ဖော်ပြသော အဓ್ಯಾಯဟု ကော်လိုဖွန်က သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यमेश्वरमनुत्तमम् । तस्यैव नैरृते भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्
ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အလွန်မြင့်မြတ်သော ယမေရှ္ဝရထံ သွားရမည်။ ၎င်းသည် ထိုနေရာ၏ နైరృတ (တောင်အနောက်) ဘက်၌ မဝေးလှစွာ တည်ရှိသည်»။
Verse 2
दर्शनात्पापशमनं सर्वकामफलप्रदम्
ဒർശနာဖြင့် မြင်ဖူးခြင်းကြောင့် အပြစ်များ သက်သာငြိမ်းစေပြီး၊ ဤသန့်ရှင်းရာဌာနသည် ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးफलကို ပေးတော်မူသည်။
Verse 193
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये यमेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिणवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက္ခေတ္တရမဟာတ္မ្យအတွင်းရှိ «ယမေရှ္ဝရ၏ မဟာတန်ခိုးဖော်ပြချက်» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ ၁၉၃ မြောက် အခန်းသည်၊ ၈၁,၀၀၀ ဂါထာပါ သံဟိတာ၌ အဆုံးသတ်လေ၏။