Adhyaya 192

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विश्वकर्मप्रतिष्ठितम् । लिंगं महाप्रभावं हि मोक्षस्वामिन उत्तरे

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ဝိශ්ဝကර්မာ တည်ထောင်ထားသော အလွန်တန်ခိုးကြီး လိင်္ဂကို မောက္ခစွာမိ၏ မြောက်ဘက်၌ သွားရမည်»။

Verse 2

धनुषां पंचके देवि स्थितं पातकनाशनम्

ဒေဝီရေ၊ ၎င်းသည် ဓနုသ် ငါးလက်မောင်းအကွာ၌ တည်ရှိပြီး အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 3

तं दृष्ट्वा मानवः सम्यग्यात्राफलमवाप्नुयात् । वाचिकं मानसं पापं दर्शनात्तस्य नश्यति

ထိုသခင်ကို မှန်ကန်စွာ ဖူးမြင်လျှင် လူသည် ယာထရာ၏ အပြည့်အဝ အကျိုးကို ရရှိမည်။ ထိုဖူးမြင်ခြင်းကြောင့် စကားဖြင့်လည်းကောင်း စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း ပြုသော အပြစ်တို့ ပျောက်ကွယ်သည်။

Verse 192

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वकर्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပ္ရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမ ပ္ရဘာသက္ခေတ္တရ မာဟာတ္မယ၌ «ဝိශ්ဝကර්မေရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းကြီး တစ်ရာကိုးဆယ့်နှစ် ပြီးဆုံး၏။