Adhyaya 190

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र मुक्तिप्रदं हरिम् । प्रभासान्नैरृते भागे नातिदूरे व्यवस्थितम्

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ မုက္ခတိပေးတော်မူသော ဟရိကို သွားရမည်။ ပရဘာသ၏ အနောက်တောင်ဘက် (နိရ္ဋတိ) အရပ်၌ မဝေးလှသောနေရာတွင် တည်ရှိ၏။

Verse 2

एकादश्यां जिताहारो यस्तं देवि प्रपूजयेत् । माघेमासे विशेषेण सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्

ဧကာဒသီနေ့၌ အစာအဟာရကို ထိန်းချုပ်ထားသူ မည်သူမဆို၊ အို ဒေဝီ၊ ထိုဘုရားကို ပူဇော်လျှင် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရမည်။ အထူးသဖြင့် မာဃလ၌ ထိုအကျိုး ပိုမိုထင်ရှား၏။

Verse 3

यस्तत्रानशनं कुर्याद्व्रतं चान्द्रायणादिकम् । सोऽन्य तीर्थात्कोटिगुणं प्राप्नुयात्फलमीप्सितम्

ထိုနေရာ၌ အစာရှောင်ခြင်း (အနသန) ကိုပြု၍ စန္ဒြာယဏ ဝ్రတ (Cāndrāyaṇa) စသည့် ဝတ်ပြုကတိများကို ထိန်းသိမ်းသူသည် အခြားတီရ္ထများထက် ကုဋိဆတန်ဖိုးမြှင့်သော အလိုရှိသည့် အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 190

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये मोक्षस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम नवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် (၈၁,၀၀၀) သ్లోက ပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌ «မောက္ခစွာမိ၏ မဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းသည် အခန်း ၁၉၀ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။