
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် (Īśvara uvāca) အရှင်ဣශ්ဝရက ဘုရားဖူးသူအား Puṣpadanteśvara ဟုခေါ်သော မင်္ဂလာရှိသည့် သာသနာ့နေရာကို သွားရောက်ဒർശနာပြုရန် ညွှန်ကြားသည်။ ထိုနေရာကို Śaṅkara နှင့် ဆက်နွယ်သော Gaṇeśa အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ၊ Śiva သာသနာနှင့် နီးကပ်မှုကြောင့် က္ṣetra ၏ အာဏာတန်ခိုးကို ထင်ရှားစေသည်။ ထိုနေရာတွင် တပစ် (tapas) ကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ ကျင့်ဆောင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လိင်္ဂ (liṅga) ကို ထိုနေရာ၌ ပရတိဋ္ဌာ (pratiṣṭhā) ဖြင့် တည်ထောင်ခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော တည်ထောင်မှုကို မျက်မြင်ဒർശနာပြုခြင်းသာဖြင့်ပင် janma-saṃsāra-bandhana အဖြစ်သော မွေးဖွားသေဆုံး အလှည့်အပြောင်းနှင့် လောကချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေပြီး၊ ဤလောက၌ လိုရာဆန္ဒ ပြည့်စုံစေကာ နောက်လောက၌လည်း ကောင်းကျိုးများ ပေးတတ်ကြောင်း ဖလश्रုတိက ထုတ်ဖော်ထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्पुष्पदन्तेश्वरं शुभम् । पुष्पदन्तेश्वरोनाम गणेशः शंकरस्य तु
ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်– “အဲဒီနေရာတင်ပင် မင်္ဂလာရှိသော ပုෂ္ပဒန္တေရှွရကို မြင်ရှုရမည်။ ‘ပုෂ္ပဒန္တေရှွရ’ ဟူသည်မှာ ရှင်ကရ၏ သားတော် ဂဏေရှ၏ နာမတော်ဖြစ်သည်။”
Verse 2
तेन तप्तं तपो घोरं तत्र लिंगं प्रतिष्ठितम्
သူသည် ထိတ်လန့်ဖွယ် တပသ်ကို ထိုနေရာ၌ ပြုကျင့်ခဲ့သဖြင့် ထို့ကြောင့် လိင်္ဂတော်ကို ထိုနေရာတွင် တည်ထောင်ပူဇော်ထားသည်။
Verse 3
तं दृष्ट्वा मुच्यते जंतुर्जन्मसंसारबन्धनात् । प्राप्नुयादीप्सितान्कामानिह लोके परत्र च
ထိုဘုရားကို မြင်ရုံဖြင့် သတ္တဝါသည် မွေးဖွားခြင်းနှင့် သံသရာချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ကာ ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ လိုအင်ဆန္ဒများကို ပြည့်စုံရရှိသည်။
Verse 180
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पदन्तेश्वर माहात्म्यवर्णनंनामाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်တစ်ထောင် (၈၁,၀၀၀) သ్లోကပါဝင်သော သံဟိတ၌၊ သတ္တမ ခဏ္ဍဖြစ်သည့် ပရဘာသခဏ္ဍအတွင်း၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ്യ၌ «ပုෂ္ပဒန္တေရှ್ವರ၏ မဟာမြတ်တန်ခိုးဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၈၀ ပြီးဆုံး၏။