Adhyaya 175

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुण्यमर्कस्थलं शुभम् । तस्मादाग्नेयकोणस्थं सर्वपातकनाशनम्

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ မင်္ဂလာရှိသော အရ္ကသ္ထလ သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာမှ အဂ္နေယ (အရှေ့တောင်) ထောင့်၌ အပြစ်ကြီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော နေရာတစ်ခု ရှိ၏။

Verse 2

तं दृष्ट्वा मानुषो देवि न शोच्यः संप्रजायते । सप्त जन्मानि देवेशि दारिद्र्यं नैव जायते

အို ဒေဝီ၊ ထိုသန့်ရှင်းရာ/ဘုရားကို မြင်သူ မနာကျင်စရာကောင်းသောသူ မဖြစ်လာပါ။ အို ဒေဝေရှီ၊ မွေးဖွားခြင်း ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆင်းရဲခက်ခဲမှု မပေါ်ပေါက်ပါ။

Verse 3

कुष्ठानि नाशमायांति तं दृष्ट्वा दशधा प्रिये । गोशतस्य प्रदत्तस्य कुरुक्षेत्रेषु यत्फलम्

ချစ်သူရေ၊ ထိုသန့်ရှင်းရာ/ဘုရားကို မြင်ခြင်းဖြင့် ကုဋ္ဌရောဂါများသည် ဆယ်ဆတိုး၍ ပျက်စီးသွားသည်။ ထိုပုဏ္ဏာသည် ကုရုက္ခေတ္တ၌ နွားတစ်ရာ လှူဒါန်းခြင်း၏ အကျိုးနှင့် တူညီသည်။

Verse 4

तत्फलं समवाप्नोति दृष्ट्वा वार्कस्थलं रविम् । स्नात्वा त्रिसंगमे तीर्थे सप्तैव रविवासरान्

အာကသ္ထလ၌ နေမင်းကို မြင်ခြင်းဖြင့် ထိုပုဏ္ဏာကိုပင် ရရှိသည်။ ထို့ပြင် တြိသင်္ဂမ တီရ္ထ၌ တနင်္ဂနွေ ခုနစ်ရက် ဆက်တိုက် ရေချိုးလျှင်လည်း ထိုအကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 5

ब्राह्मणान्भोजयित्वा तु महिषीं तत्र दापयेत् । दिव्यं वर्षसहस्रं तु स्वर्गलोके महीयते

ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ မဟိသီ (ကျွဲမ) ကို လှူဒါန်းသင့်သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်လောက၌ ဒေဝနှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 175

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽर्कस्थलमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် သ్లోကပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မယတွင် «အာကသ္ထလ မာဟာတ္မယ ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၁၇၅ ပြီးဆုံး၏။