Adhyaya 170

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र मातृगणान्सुधीः । तत्रैव बलदेवीं च नातिदूरे व्यवस्थिताम्

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ပညာရှိသော ဘုရားဖူးသည် ထိုနေရာရှိ မာတೃဂဏ (မိခင်ဒေဝီများ၏ အစု) ထံသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ပင် အလွန်မဝေးသောနေရာတွင် တည်ရှိသည့် ဘလာဒေဝီကိုလည်း သွားရောက်ဖူးမြော်ရမည်။

Verse 2

श्रावण्यां श्रावणे मासि यस्तां पूजयते नरः । पायसैर्मधुना वापि दिव्यपुष्पोपहारकैः

ရှရဝဏ မာသ၌၊ ရှရဝဏီ နေ့တွင်၊ မည်သူမဆို မိခင်ဘုရားမကို နို့ထမင်းချို၊ ပျားရည်၊ သို့မဟုတ် ဒိဗ္ဗပန်းပူဇာဖြင့် ပူဇော်လျှင်—

Verse 3

तस्य वर्षं महादेवि सुखं गच्छेत्सुपूजितम्

အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုသို့ ပူဇော်သူအတွက် တစ်နှစ်တာသည် ပူဇာကောင်းမြတ်ခြင်းကြောင့် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာစွာ ကုန်လွန်သွားမည်။

Verse 170

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मातृगणबलदेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरशततमोध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ အခန်းပေါင်း ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ്യ၌၊ «မాతೃဂဏ၏ မဟိမနှင့် ဘလဒေဝီ၏ မဟာတ္မ्यကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၁၇၀ ပြီးဆုံး၏။