Adhyaya 167

Verse 2

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्रस्थां भूतमातृकाम् । सावित्र्या वारूणे भागे शतधन्वंतरे स्थिताम् । नवकोटि गणैर्युक्तां प्रेतभूतसमाकुलाम् । पूजितां सिद्धगंधर्वैर्देवादिभिरनेकशः

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူ၏—ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ထိုနေရာ၌ တည်ရှိသော «ဘူတမာတೃကာ» ထံသို့ သွားရမည်။ သူမသည် သာဝိတြီ၏ ဝရုဏဒిశ (ရေဘုရား၏အရပ်) တွင်၊ မြားတံအလျား တစ်ရာကြားအတွင်း တည်နေ၏။ ဂဏ (gaṇa) ကိုးကုဋိနှင့်အတူရှိပြီး ပရေတ၊ ဘူတတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ စိဒ္ဓ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ဒေဝတို့နှင့် အခြားသူများက မကြာခဏ ပူဇာပြုကြ၏။

Verse 3

देव्युवाच । भूतमातेति संहृष्टा ग्रामेग्रामे पुरेपुरे । गायन्नृत्यन्हसंल्लोकः सर्वतः परिधावति

ဒေဝီ မိန့်တော်မူ၏—«ဘူတမာတာ!» ဟု အော်ဟစ်ကာ ဝမ်းမြောက်လှစွာ၊ ရွာတိုင်း ရွာတိုင်း၊ မြို့တိုင်း မြို့တိုင်းရှိ လူအပေါင်းတို့သည် အရပ်ရပ်သို့ ပြေးလွှားကြပြီး သီချင်းဆို၊ ကခုန်၊ ရယ်မောကြ၏။

Verse 4

उन्मत्तवत्प्रलपते क्षितौ पतति मत्तवत् । क्रुद्धवद्धावति परान्मृतवत्कृष्यते हि सः

သူသည် အရူးကဲ့သို့ အပြောအဆိုမပြတ်တောက်၊ မူးယစ်သူကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျ၊ ဒေါသထွက်သူကဲ့သို့ အခြားသူများထံသို့ ပြေးဝင်ကာ၊ သေသူကဲ့သို့ ဆွဲယူသယ်ဆောင်ခံရ၏။

Verse 5

सुखभंगांश्च कुरुते लोको वातगृहीतवत् । भूतवद्भस्ममूत्रांबुकर्दमानवगाहते

လူအများသည် လေဝိညာဉ်ကပ်သကဲ့သို့ သာမန်ချမ်းသာသုခကို ချိုးဖောက်၍ အနှောင့်အယှက်များ ပြုကြ၏။ ဘူတကပ်သူများကဲ့သို့ ပြာ၊ ဆီး၊ ရေ နှင့် ရွံ့ကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နစ်မြုပ်ကြ၏။

Verse 6

किमेष शास्त्रनिर्दिष्टो मार्गः किमुत लौकिकः । मुह्यते मे मनो देव तेन त्वं वक्तुमर्हसि

ဤလမ်းသည် သာသနာကျမ်းများက ညွှန်ပြထားသော မာဂ္ဂလား၊ သို့မဟုတ် လောကီနည်းလမ်းသာလား။ အို ဘုရားသခင်၊ ကျွန်ုပ်စိတ်သည် မောဟဖြစ်နေသဖြင့် ရှင်းလင်းပေးတော်မူပါ။

Verse 7

कथं सा पुरुषैः पूज्या प्रभासक्षेत्रवासिभिः । कस्मात्तत्र गता देवी कस्मिन्काले समागता । कस्मिन्दिने तु मासे तु तस्याः कार्यो महोत्सवः

ပရဘာသက்னေတ္ရတွင် နေထိုင်သူများက ထိုဒေဝီကို မည်သို့ ပူဇော်ရမည်နည်း။ ဒေဝီသည် အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာသို့ သွားခဲ့သနည်း၊ မည်သည့်အချိန်တွင် ရောက်လာသနည်း။ ထို့ပြင် မည်သည့်နေ့၊ မည်သည့်လတွင် သူမ၏ မဟာပွဲတော်ကို ကျင်းပရမည်နည်း။

Verse 8

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि यत्ते किंचिन्मनोगतम् । आस्तिकाः श्रद्दधानाश्च भवन्तीति मतिर्मम

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်– “နားထောင်ပါ ဒေဝီ၊ သင်၏စိတ်ထဲ၌ ပေါ်လာသောအရာကို ငါရှင်းပြမည်။ ငါ၏ယုံကြည်ချက်မှာ လူတို့သည် သဒ္ဓါရှိ၍ ယုံကြည်မှု ပြည့်ဝလာကြသည်ဟူသောအရာပင်။”

Verse 9

चाक्षुषस्यान्तरेऽतीते प्राप्ते वैवस्वतेऽन्तरे । दक्षापमानात्संजाता तदा पर्वतपुत्रिका

စက္ခုသ မန္ဝန္တရ ကုန်လွန်၍ ဝိုင်ဝသ္ဝတ မန္ဝန္တရ ရောက်လာသောအခါ၊ ဒက္ခ၏ အပမာနကြောင့် ထိုအချိန်တွင် တောင်သမီး (ပರ್ವတပုတ্ৰိကာ) သည် ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 10

द्वापरे तु द्वितीये वै दत्ता त्वं पर्वतेन मे । विवाहे चैव संजाते सर्वदेवमनोरमे

ဒုတိယ ဒွာပရ ယုဂတွင် တောင်တော် (ဟိမဝန္တ) သည် သင့်ကို ငါ့ထံ အမှန်တကယ် ပေးအပ်ခဲ့၏။ အိမ်ထောင်ရေး မင်္ဂလာပွဲ ဖြစ်ပွားသောအခါ၊ ထိုပွဲသည် ဒေဝတားအားလုံး၏ စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေ၏။

Verse 11

त्वया च सहितः पूर्वं मन्दरे चारुकंदरे । अक्रीडं च मुदा युक्तो दिव्यक्रीडनकैः प्रिये । पीनोन्नतनितंबेन भ्राजमाना कुचोन्नताम्

ယခင်က ချစ်သူရေ၊ မန္ဒရာတောင်၏ လှပသော ဂူအတွင်း၌ သင်နှင့်အတူ ဗိမာန်ဆန်သော ကစားပစ္စည်းများဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ ကစားခဲ့၏။ သင်သည် တင်ပါးပြည့်ဝ မြင့်တက်၍ ရင်သားထင်ရှားကာ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။

Verse 12

सिताब्जवदनां हृष्टां दृष्ट्वाऽहं त्वां महाप्रभाम् । दग्धकामतरोः कन्दकंदलीमिव निःसृताम् । महार्हशयनस्थां त्वां तदा कामितवानहम्

သင်ကို မြင်သောအခါ—ပျော်ရွှင်၍ ကြာပန်းမျက်နှာနှင့် အလွန်တောက်ပသော သင်သည် မီးလောင်သွားသော ဆန္ဒပြည့်ပင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် နူးညံ့သော မျိုးပင်ပေါက်ကလေးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော အိပ်ရာပေါ်၌ နားနေသော သင်ကို ငါ ဆန္ဒပြုလိုက်၏။

Verse 13

सुरते तव संजातं दिव्यं वर्षशतं यदा । तदा देवि समुत्थाय निरोधान्निर्गता बहिः

သင်၏ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှု၌ တန်ခိုးတော်ဆန်သော နှစ်တစ်ရာ ကုန်လွန်သွားသောအခါ၊ ဒေဝီရေ၊ သင်သည် ထ၍ တားဆီးမှုမှ လွတ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွား၏။

Verse 14

तवोदकात्समुत्तस्थौ नार्येका गह्वरोदरा । कृष्णा करालवदना पिंगाक्षी मुक्तमूर्धजा

သင်၏ ကိုယ်ရည်မှ မိန်းမတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူမသည် ဝမ်းအနက်ကြီး၍ အရောင်မည်းကာ မျက်နှာကြောက်မက်ဖွယ်၊ မျက်လုံးအဝါညိုရောင်နှင့် ဆံပင်လွတ်လပ်ကျနေ၏။

Verse 15

कपालमालाभरणा बद्धमुण्डार्धपिंडका । खट्वांगकंकालधरा रुण्डमुंडकरा शिवा

သူမသည် ခေါင်းခွံပန်းကုံးကို အလှဆင်အဖြစ် ဝတ်ဆင်၍ ချည်နှောင်ထားသော ခေါင်းတစ်ဝက်အစုများကိုလည်း ထမ်းထား၏။ ခဋ္ဝါင်္ဂနှင့် အရိုးစုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဖြတ်ထားသော ခေါင်းများနှင့် ခေါင်းခွံများကိုလည်း ကိုင်ထားသော ရက်စက်သော ရှီဝါ (ရှီဝ၏ အမျိုးသမီးအပါးအပါး) ဖြစ်၏။

Verse 16

द्वीपिचर्माम्बरधरा रणत्किंकिणिमेखला । डमड्डमरुकारा च फेत्कारपूरिताम्बरा

ကျားသစ်အရေဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်၍ ခေါင်းလောင်းသံတီးတံခါးပတ်ကို ချည်ကပ်ထားကာ ḍamaru ဒမရု တီးသံကို ထုတ်လွှင့်၍ ကြမ်းတမ်းသော အော်ဟစ်သံဖြင့် ကောင်းကင်ကို ပြည့်စေ하였다။

Verse 17

तस्याश्च पार्श्वगा अन्यास्तासां नामानि मे शृणु । सख्यो ब्राह्मणराक्षस्यस्तासां चैव सुदर्शनाः

သူမ၏ဘေးနားတွင် အခြားမိန်းမများလည်း ရှိနေသည်—သူတို့၏အမည်များကို ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။ သူတို့သည် သူမ၏အဖော်များဖြစ်၍ brāhmaṇa-rākṣasī (ဗြာဟ္မဏ-ရက္ခသီ) များဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့လည်း ရုပ်ရည်ထင်ရှားလှပကြသည်။

Verse 18

दशकोटिप्रभेदेन धरां व्याप्य सुसंस्थिताः । मुख्यास्तत्र चतस्रो वै महाबलपराक्रमाः

သူတို့သည် မျိုးကွဲအမျိုးမျိုးဖြင့်—ဒသကုဋိအထိ ခွဲခြားကာ—မြေပြင်တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့၍ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် အဓိကသူ လေးဦးရှိ၍ အင်အားကြီးမားကာ သူရဲကောင်းသတ္တိတန်ခိုး ပြည့်ဝကြသည်။

Verse 19

रक्तवर्णा महाजिह्वाऽक्षया वै पापकारिणी । एतासामन्वये जाताः पृथिव्यां ब्रह्मराक्षसाः

အနီရောင်သွေးသဏ္ဌာန်၊ လျှာရှည်၊ မကုန်ခန်းနိုင်၊ အပြစ်ကို ပြုလုပ်သူများ—ဤသူတို့၏ မျိုးရိုးဆက်မှ မြေပြင်ပေါ်တွင် Brahma-rākṣasa (ဗြဟ္မ-ရက္ခသ) များ မွေးဖွားလာကြသည်။

Verse 20

श्लेष्मातकतरौ ह्येते प्रायशः सुकृतालयाः । उत्तालतालचपला नृत्यंति च हसंति च

ဤသူတို့ကို śleṣmātaka သစ်ပင်များပေါ်တွင် တွေ့ရတတ်ပြီး၊ အများအားဖြင့် ကုသိုလ်သိုလှောင်ရာနေရာ၌ နေထိုင်ကြသည်။ အသံကြီးသော တာလ-လှုပ်ရှားမှုဖြင့် မငြိမ်မသက် လှုပ်ရှားကာ ကကြပြီး ရယ်လည်း ရယ်ကြသည်။

Verse 21

विज्ञेया इह लोकेऽस्मिन्भूतानां मूलनायकाः । अतिकृष्णा भवन्त्येते व्यंतरान्तरचारिणः

ဤလောက၌ ဤတို့သည် ဘူတတို့၏ မူလခေါင်းဆောင်များဟု သိမှတ်ကြလော့။ အလွန်အမင်း မှောင်မိုက်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ၍ အတွင်းအာကာသအကြား၌ ဝျန္တရ (vyantara) အဖြစ် လှည့်လည်သွားလာကြသည်။

Verse 22

वृक्षाग्रमात्रमाकाशं ते चरंति न संशयः

သူတို့သည် မိုးကောင်းကင်၌ သစ်ပင်ထိပ်အမြင့်အထိသာ လှည့်လည်သွားလာကြသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 23

तथैव मम वीर्यात्तु मद्रूपाभरणः पुमान् । कपालखट्वांगधरो जातश्चर्मविगुण्ठितः

ထိုနည်းတူပင် ငါ၏ အာနုဘော်မှ ငါ့ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် တူညီစွာ အလှဆင်ထားသော ယောက်ျားတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူသည် ခေါင်းခွံနှင့် ခဋ္ဝာင်ဂ (khaṭvāṅga) တံတောင်ကို ကိုင်ဆောင်၍ အရေခွံဖြင့် ကိုယ်ကို ပတ်လည်ဖုံးအုပ်ထားသည်။

Verse 24

अनुगम्यमानो बहुभिर्भूतैरपि भयंकरः । सिंहशार्दूलवदनैर्वदनोल्लिखितांबरैः

ဘူတများစွာက နောက်လိုက်နေသော်လည်း သူသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။ ခြင်္သေ့နှင့် ကျားကဲ့သို့ မျက်နှာရှိသူတို့က ဝိုင်းရံထားပြီး၊ မြှောက်တင်ထားသော မျက်နှာများသည် မိုးကောင်းကင်ကို ထိခိုက်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 25

एवं देवि तदा जातः क्षुधाक्रान्तो बभाष माम् । अतोऽहं क्षुधितं दृष्ट्वा वरं हीमं च दत्तवान्

ထိုသို့ပင်၊ အို ဒေဝီ၊ ထိုအခါ သူ ပေါ်ထွန်းလာပြီး ဆာလောင်ခြင်းကြောင့် ဖိစီးကာ ငါ့အား ပြောဆို၏။ ထို့ကြောင့် ဆာလောင်နေသည်ကို မြင်၍ ငါသည် သင့်လျော်၍ ကြမ်းကြုတ်သည့် အပေးအယူ (ဗရ) ကို ပေးတော်မူ하였다။

Verse 26

युवयोर्हस्तसंस्पर्शान्नक्तमेवास्तु सर्वशः । नक्तं चैव बलीयांसौ दिवा नातिबलावुभौ । पुत्रवद्रक्षतं लोकान्धर्मश्चैवानुपाल्यताम्

သင်တို့နှစ်ဦး၏ လက်ထိတွေ့မှုကြောင့် အရပ်ရပ်၌ ညဖြစ်စေပါစေ။ ညအခါ၌ သင်တို့နှစ်ဦးသည် ပိုမိုအားကြီးမည်၊ နေ့အခါ၌တော့ အလွန်အကျွံ မအားကြီးကြစေ။ ကမ္ဘာလောကတို့ကို ကိုယ့်သားကဲ့သို့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြလော့၊ ဓမ္မကိုလည်း သင့်တင့်စွာ ထိန်းသိမ်းစေ။

Verse 27

इत्युक्तौ तौ मया तत्र भूतमातृगणौ प्रिये । एकीभूतौ क्षणेनैव तौ भवानीभवोद्भवौ

ချစ်သူရေ၊ ထိုနေရာ၌ ငါသည် ဘူတတို့၏ မိခင်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သော ထိုနှစ်ဦးကို ဤသို့ ပြောကြားခဲ့သည်။ ခဏတစ်ခဏအတွင်းပင်၊ ဘဝါနီနှင့် ဘဝမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ထိုနှစ်ဦးသည် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။

Verse 28

दृष्ट्वा हृष्टमनाश्चाहमवोचं त्वां शुचिस्मिते

ထိုအရာကို မြင်၍ ငါ၏စိတ်သည် ဝမ်းမြောက်လှပြီး၊ သန့်ရှင်းသောအပြုံးရှိသူမ၊ သင့်အား ငါပြောဆိုခဲ့သည်။

Verse 29

कल्याणि पश्यपश्यैतौ ममांशाच्च समुद्भवौ । बीभत्साद्भुतशृंगारधारिणौ हास्यकारिणौ

မင်္ဂလာရှိသူမ၊ ကြည့်ပါ—ကြည့်ပါ၊ ငါ၏အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ထိုနှစ်ဦးကို။ သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်၊ အံ့ဩဖွယ်၊ ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ရသတို့ကို ဆောင်ထားပြီး ရယ်မောစေတတ်ကြသည်။

Verse 30

भ्रातृभांडा भूतमाता तथैवोदकसेविता । संज्ञात्रयं स्मृतं देवि लोके विख्यातपौरुषम्

‘ဘြာတൃဘဏ္ဍာ’, ‘ဘူတမాతာ’, ထို့အပြင် ‘ဥဒကသေဝိတာ’ ဟူသော အမည်သုံးပါးကို၊ ဒေဝီရေ၊ လောက၌ သတ္တိပေါင်းစုံဖြင့် ကျော်ကြားသော အမည်များဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 31

पुनः कृतांजलिपुटौ दृष्ट्वा मामूचतुस्तदा । आवयोर्भगवन्कुत्र स्थाने वासो भविष्यति

ထို့နောက် ထိုသူတို့သည် လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်ကာ ပြောကြသည်— «အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ နေထိုင်ရာသည် မည်သည့်နေရာတွင် ဖြစ်မည်နည်း?»

Verse 32

इत्युक्तवन्तौ तौ तत्र वरेण च्छन्दितौ मया । अस्ति सौराष्ट्रविषये भारते क्षेत्रमुत्तमम्

ထိုနှစ်ဦးက ထိုသို့ လျှောက်တင်သောအခါ ကျွန်ုပ်သည် ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေး၍ ဆိုသည်— «ဘာရတပြည်၊ ဆော်ရာဋ္ဌရဒေသအတွင်း၌ မယှဉ်နိုင်သော သန့်ရှင်းမြေတစ်ခု ရှိသည်»။

Verse 33

प्रभासेति समाख्यातं तत्र क्षेमं मम प्रियम् । कूर्मस्य नैरृते भागे स्थितं वै दक्षिणे परे

ထိုနေရာကို «ပရဘာသ» ဟု ကျော်ကြားကြပြီး၊ ထိုတွင် ကျွန်ုပ်ချစ်မြတ်နိုးသော ကောင်းကျိုးနှင့် မင်္ဂလာ၏ အာသနတည်ရာ ရှိသည်။ ၎င်းသည် «ကူရ္မ» ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းပုံစံ၏ တောင်ဘက်၊ အနောက်တောင်ဘက် အပိုင်း၌ တည်ရှိသည်။

Verse 34

स्वाती विशाखा मैत्रं च यत्र ऋक्षत्रयं स्मृतम् । तस्मिन्स्थाने सदा स्थेयं यावन्मन्वन्तरावधि

စွာတီ၊ ဝိသာခါ၊ မိုင်တြ ဟူသော နက္ခတ်သုံးပါးကို မှတ်မိရာ ထိုနေရာ၌ သင်တို့သည် မနွန္တရ အဆုံးတိုင်အောင် အမြဲတည်နေကြရမည်။

Verse 35

अन्यदा जीविकं वच्मि तव भूतप्रिये सदा

အခြားအခါတစ်ရံ၌ သင်၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ငါပြောပြမည်၊ အမြဲတမ်း သတ္တဝါတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးခံရသူရေ။

Verse 36

यत्र कण्टकिनो वृक्षा यत्र निष्पाववल्लरी । भार्या पुनर्भूर्वल्मीकस्तास्ते वसतयश्चिरम्

ဆူးပင်များရှိရာ၊ niṣpāva လျှောပင်ပေါက်ရာ၌လည်း သင်၏ဇနီး «Punarbhū» ရှိစေ၍ ပုရွက်ဆိတ်တောင်ကို နေအိမ်အဖြစ်ထားလော့။ ထိုနေရာများသည် သင်၏အိမ်ရာအဖြစ် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိလိမ့်မည်။

Verse 37

यस्मिन्गृहे नराः पञ्च स्त्रीत्रयं तावतीश्च गाः । अन्धकारेंधनाग्निश्च तद्गृहे वसतिस्तव

အိမ်တစ်အိမ်၌ ယောက်ျားငါးဦး၊ မိန်းမသုံးဦး၊ ထိုအရေအတွက်တူသော နွားများရှိပြီး အမှောင်၊ မီးဖိုအတွက် လောင်စာနှင့် မီးရှိလျှင်—ထိုအိမ်သည် သင်၏နေရာဖြစ်၏။

Verse 38

भूतैः प्रेतैः पिशाचैश्च यत्स्थानं समधिष्ठितम् । एकावि चाष्टबालेयं त्रिगवं पञ्चमाहिषम् । षडश्वं सप्तमातंगं तद्गृहे वसतिस्तव

ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာတို့က အုပ်စိုးနေသော နေရာသည်—အို ဒေဝီ၊ သင်၏အိမ်ရာဖြစ်၏။ သိုးတစ်ကောင်၊ နွားငယ်အထီးရှစ်ကောင်၊ နွားမသုံးကောင်၊ ကျွဲငါးကောင်၊ မြင်းခြောက်ကောင်၊ ဆင်ခုနစ်ကောင်ရှိသော အိမ်၌ သင်၏နေထိုင်ရာရှိ၏။

Verse 39

उद्दालकान्नपिटकं तद्वत्स्थाल्यादिभाजनम् । यत्र तत्रैव क्षिप्तं च तव तच्च प्रतिश्रयम्

အစားအစာ/စပါးအိတ်တောင်းတစ်လုံးနှင့် ချက်ပြုတ်အိုးခွက် စသည့် ပစ္စည်းများကို နေရာမရွေး ပစ်ချထားရာ၌—အို ဒေဝီ၊ ထိုနေရာသည်လည်း သင်၏ခိုလှုံရာဖြစ်၏။

Verse 40

मुशलोलूखले स्त्रीणामास्या तद्वदुदुंबरे । भाषणं कटुकं चैव तत्र देवि स्थितिस्तव

ထောင်းခွက်နှင့် ထောင်းတံ (မုဆလ-ဩလူခလ) ထဲ၌၊ မိန်းမတို့၏ ပါးစပ်ထဲ၌၊ ထို့အပြင် ဥဒုမ္ဗရ (udumbara) သစ်ပင်၌လည်းကောင်း၊ စကားပြောသည် ခါးသီးကြမ်းတမ်းရာ၌လည်းကောင်း—အို ဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ သင်၏တည်နေရာရှိ၏။

Verse 41

खाद्यन्ते यत्र धान्यानि पक्वापक्वानि वेश्मनि । तद्वच्छाखाश्च तत्र त्वं भूतैः सह चरिष्यसि

အိမ်တစ်အိမ်၌ ချက်ပြီး မချက်ရသေးသော စပါးသီးနှံတို့ကို မသေချာမပြတ် စားသောက်ကြပြီး၊ ကိုင်းခက်များကိုလည်း ရှုပ်ထွေးစွာ ထားရှိရာ၌၊ ထိုနေရာတွင် သင်သည် ဘူတများနှင့်အတူ လှည့်လည်နေမည်။

Verse 42

स्थालीपिधाने यत्राग्निं ददते विकला नराः । गृहे तत्र दुरिष्टानामशेषाणां समाश्रयः

အိုးဖုံးပေါ်တွင် မသေချာမပြတ်၊ ပျက်ကွက်လျက် လူတို့က မီးတင်ထားရာ အိမ်၌၊ ထိုအိမ်သည် မကောင်းသင်္ကေတနှင့် မကောင်းမှုအမျိုးမျိုးတို့၏ အားလုံးအတွက် ခိုလှုံရာ ဖြစ်လာသည်။

Verse 43

मानुष्यास्थि गृहे यत्र अहोरात्रे व्यवस्थितम् । तत्रायं भूतनिवहो यथेष्टं विचरिष्यति

လူ့အရိုးများကို အိမ်ထဲတွင် နေ့ည မပြတ် ထားရှိရာနေရာ၌၊ ထိုဘူတအစုအဖွဲ့သည် စိတ်ကြိုက် လှည့်လည်သွားလာမည်။

Verse 44

सर्वस्मादधिकं ये न प्रवदन्ति पिनाकिनम् । साधारणं वदंत्येनं तत्र भूतैः समाविश

ပင်နာကင် (ရှီဝ) ကို အရာအားလုံးထက် မြင့်မြတ်ကြောင်း မကြေညာဘဲ၊ သူ့ကို “သာမန်” ဟုသာ ပြောဆိုသူတို့ရှိရာသို့၊ ဘူတများနှင့်အတူ ဝင်ရောက်လော့။

Verse 45

कन्या च यत्र वै वल्ली रोहीनाम जटी गृहे । अगस्त्य पादपो वापि बंधुजीवो गृहेषु वै

ထို့ပြင် အိမ်တစ်အိမ်၌ “ကညာ” ဟုခေါ်သော လျားပင်၊ သို့မဟုတ် “ရောဟီ” ဟုခေါ်သော ဆံပင်ကပ်ကပ်ပင်၊ သို့မဟုတ် “အဂஸတျ” ဟုခေါ်သော အပင်၊ သို့မဟုတ် “ဗန္ဓုဇီဝ” အပင်တို့ ရှိနေပါက—ထိုအိမ်သည် ထိုသို့သော သက်ရောက်မှုများ ခံယူရန် သင့်တော်သော အိမ်များထဲတွင် ပါဝင်သည်။

Verse 46

करवीरो विशेषेण नंद्यावर्तस्तथैव च । मल्लिका वा गृहे येषां भूतयोग्यं गृहं हि तत्

အထူးသဖြင့် အိမ်တွင်း၌ ကရဝီရ (oleander) ပန်းပင်၊ နန္ဒျာဝတ်တ ပင် သို့မဟုတ် မလ္လိကာ (jasmine) ပန်းပင် ရှိလျှင် ထိုအိမ်သည် ဘူတာတို့ နေထိုင်ရန် သင့်တော်သော အိမ်ဖြစ်၏။

Verse 47

तालं तमालं भल्लातं तिंतिणीखंडमेव वा । बकुलं कदलीखंडं कदंबः खदिरोऽपि वा

တားလ (ပလံ) ပင်၊ တမားလ ပင်၊ ဘလ္လာတ ပင်၊ သို့မဟုတ် တင်တိဏီ ပင်အုပ်တစ်ခုတည်းပင် ဖြစ်စေ; ဘကူလ ပင်၊ ငှက်ပျောပင်အုပ်၊ ကဒမ္ဗ ပင်၊ သို့မဟုတ် ခဒိရ ပင်တောင် ဖြစ်စေ—အိမ်အတွင်းအပြင်ဝန်းကျင်၌ ရှိနေပါက ထိုအရာတို့ကိုလည်း ထိုသင်္ကေတများထဲတွင် ထည့်တွက်ကြ၏။

Verse 48

न्यग्रोधो हि गृहे येषामश्वत्थं चूत एव वा । उदुंबरश्च पनसः सर्वभूत प्रियं हि तत्

အိမ်တွင် နျဂ္ရောဓ (banyan) ပင်၊ သို့မဟုတ် အရှွတ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဗောဓိ) ပင်၊ သို့မဟုတ် ချူတ (သရက်) ပင် ရှိသူတို့၏ အိမ်၌ ထို့အပြင် ဥဒုမ္ဗရ (cluster fig) ပင် သို့မဟုတ် ပနသ (jackfruit) ပင်ပါရှိလျှင်—ထိုနေရာသည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့အတွက် ချစ်ခင်နှစ်သက်ဖွယ် နေရာဖြစ်၏။

Verse 49

यत्र काकगृहं वै स्यादारामे वा गृहेऽपि वा । भिक्षुबिंबं च वै यत्र गृहे दक्षिणके तथा

ဥယျာဉ်၌ဖြစ်စေ အိမ်အတွင်း၌ဖြစ်စေ ‘ကာကဂೃಹ’ (ကျီးအိမ်) ရှိရာနေရာတိုင်း၊ ထို့ပြင် အိမ်၏ တောင်ဘက်တွင် အထူးသဖြင့် ‘ဘိက္ခု-ဘိမ္ဗ’ (တောင်းစားသူ၏ ရုပ်ပုံ/အမှတ်အသား) ရှိရာနေရာ၌—

Verse 50

बिंबमूर्ध्वं च यत्रस्थं तत्र भूतनिवेशनम्

ထိုရုပ်ပုံ (ဘိမ္ဗ) ကို အပေါ်မြင့်မြင့်တွင် တင်ထားရာနေရာ၌ အမှန်တကယ် ဘူတာတို့၏ နေရာချထားရာ (နေထိုင်ရာ) ဖြစ်၏။

Verse 51

लिंगार्चनं न यत्रैव यत्र नास्ति जपादिकम् । यत्र भक्तिविहीना वै भूतानां तान्गृहान्वदेत्

လိင်္ဂကို ကိုးကွယ်ခြင်းမရှိသော၊ ဂျပမန္တန်ရွတ်ဆိုခြင်းနှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများ ကင်းမဲ့သော၊ ဘုရားတရား ကြည်ညိုမှုမရှိသော အိမ်များကို ဘီလူးသရဲတို့၏ အိမ်များဟု ခေါ်ဆိုသင့်သည်။

Verse 52

मलिनास्यास्तु ये मर्त्या मलिनांबर धारिणः । मलदंता गृहस्था ये गृहं तेषां समाविश

မျက်နှာ ညစ်ပေသောသူများ၊ ညစ်နွမ်းသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်သူများနှင့် သွားများ ညစ်ပတ်နံစော်နေသော အိမ်ထောင်ဦးစီးများ ရှိရာ ထိုသူတို့၏ အိမ်များသို့ ဝင်ရောက်လော့။

Verse 53

अगम्यनिरता ये तु मैथुने व्यभिचारतः । संध्यायां मैथुनं यांति गृहं तेषां समाविश

တားမြစ်ထားသော ဆက်ဆံရေးများတွင် မွေ့လျော်သူများ၊ ကာမဂုဏ် ဖောက်ပြန်သူများနှင့် နေဝင်ရီတရောအချိန်တွင် မေထုန်မှီဝဲသူများ ရှိရာ ထိုသူတို့၏ အိမ်များသို့ ဝင်ရောက်လော့။

Verse 54

बहुना किं प्रलापेन नित्यकर्मबहिष्कृताः । रुद्रभक्तिविहीना ये गृहं तेषां समाविश

စကားအများကြီး ပြောနေ၍ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။ မိမိတို့၏ နေ့စဉ်ဝတ္တရားများကို စွန့်ပယ်သူများနှင့် ရုဒြနတ်မင်း (သီဝ) အား ကြည်ညိုလေးစားမှု ကင်းမဲ့သူများ ရှိရာ ထိုသူတို့၏ အိမ်များသို့ ဝင်ရောက်လော့။

Verse 55

अदत्त्वा भुंजते योऽन्नं बंधुभ्योऽन्नं तथोदकम् । सपिण्डान्सोदकांश्चैव तत्कालात्तान्नरान्भज

အចែកအဝေမပြုဘဲ အစာစားသောသူ၊ ဆွေမျိုးသားချင်းများ (အထူးသဖြင့် ပိဏ္ဍ ဟူသော အမျိုးတော်စပ်သူများ) အား ထမင်းရေ မပေးကမ်းသောသူ ရှိရာ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုသူတို့ထံ၌ တွယ်ကပ်နေထိုင်လော့။

Verse 56

यत्र भार्या च भर्ता च परस्परविरोधिनौ । सह भूतैर्गृहं तस्य विश त्वं भयवर्ज्जिता

မယားနှင့် လင်တို့ အပြန်အလှန် ရန်ဖြစ်၍ ဆန့်ကျင်နေရာ၌—ဘူတများနှင့်အတူ ထိုအိမ်သို့ ဝင်လော့၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းစွာ သွားလော့။

Verse 57

वासुदेवे रतिर्नास्ति यत्र नास्ति सदा हरिः । जपहोमादिकं नास्ति भस्म नास्ति गृहे नृणाम्

လူတို့၏အိမ်၌ ဝါစုဒေဝကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်းမရှိ၊ ဟရီကို အမြဲမမှတ်မိ၊ ဂျပ်ပ၊ ဟိုးမ စသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများမရှိ၊ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (အရှင်ဖျား၏ ပြာ) မရှိသောအိမ်များ၌—

Verse 58

पर्वस्वप्यर्चनं नास्ति चतुर्दश्यां विशेषतः

ပွဲတော်နေ့များတွင်ပင် ပူဇော်အာရ္ချန မရှိ၊ အထူးသဖြင့် စတုရ္ဒသီ (လဆန်း/လဆုတ် ၁၄ ရက်) တွင်ပင် မရှိ။

Verse 59

कृष्णाष्टम्यां च ये मर्त्याः संध्यायां भस्मवर्जिताः । पंचदश्यां महादेवं न यजंति च यत्र वै

ကృష్ణာෂ္ဌမီနေ့တွင် မင်္ဂလာဆည်းဆာကာလ စန္ဓျာကိစ္စကို ဘသ္မ (သန့်ရှင်းသောပြာ) မပါဘဲ ပြုလုပ်သော မရဏလူတို့နှင့်၊ ထိုနေရာ၌ ပဉ္စဒသီ (၁၅ ရက်) တွင် မဟာဒေဝကို မပူဇော်သောအရပ်—ဓမ္မပျက်ယွင်းခြင်း၏ လက္ခဏာဖြစ်၏။

Verse 60

पौरजानपदैर्यत्र प्राक्प्रसिद्धा महोत्सवाः । क्रियते पूर्ववन्नैव तद्गृहं वसतिस्तव

မြို့သူမြို့သားနှင့် ကျေးလက်သူကျေးလက်သားတို့အကြား အရင်က နာမည်ကြီးခဲ့သော မဟာပွဲတော်ကြီးများကို ယခင်ကဲ့သို့ မကျင်းပတော့သည့်နေရာ၌—ထိုအိမ်သည် သင်၏ နေထိုင်ရာဖြစ်လာ၏။

Verse 61

वेदघोषो न यत्रास्ति गुरुपूजादिकं न च । पितृकर्मविहीनं च तद्भूतस्य गृहं स्मृतम्

ဝေဒသံဃောသ မရှိ၊ ဆရာဂုရုကို ပူဇော်ကန်တော့ခြင်း မရှိ၊ ဘိုးဘွားပိတೃကမ္မကိုလည်း လျစ်လျူရှုထားသော အိမ်သည် ဘူတာ (မငြိမ်ဝိညာဉ်) ၏ နေအိမ်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 62

रात्रौरात्रौ गृहे यस्मिन्कलहो जायते मिथः । बालानां प्रेक्षमाणानां यत्र वृद्धश्च पूर्वतः । भक्षयेत्तत्र वै हृष्टा भूतैः सह समाविश

ညတိုင်းညတိုင်း အိမ်ထဲတွင် အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်ကာ ကလဟ ဖြစ်ပွားပြီး၊ ကလေးများကြည့်နေစဉ်တောင် အိုမင်းသူကပင် အရင်ဦးဆောင်နေသော နေရာ၌—ဘူတာတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ ဝင်ရောက်၍ အေးချမ်းမှုကို စားသောက်ဖျက်ဆီးကြသည်။

Verse 63

कस्मिन्मासे दिने चापि भवित्री लोकपूजिता । इत्युक्तोऽहं तया देवि तामवोचं पुनः प्रिये

“ဘယ်လမှာ၊ ဘယ်နေ့မှာ ငါကို လူတို့က ပူဇော်ကြမလဲ” ဟု သူမက မေးမြန်းသဖြင့်၊ ဒေဝီမယ်တော်၊ ချစ်သူရေ၊ ငါသည် သူမအား ထပ်မံ ပြောကြား하였다။

Verse 64

अमा या माधवे मासि तस्मिन्या च चतुर्दशी । तस्यां महोत्सवस्तत्र भविता ते चिरंतनः

မာဓဝ လတွင် ကျရောက်သော အမావာသျာ (လကွယ်) နှင့် ထိုနေ့နှင့် ဆက်စပ်သော စတုဒသီ (၁၄ ရက်) တွင်—အဲဒီအခါ ထိုနေရာ၌ မဟာပွဲတော်ကြီး ဖြစ်ပေါ်မည်၊ သင်အတွက် အချိန်ကြာရှည် တည်တံ့မည်။

Verse 65

याः स्त्रियस्तां च यक्ष्यंति तस्मिन्काले महोत्सवे । बलिभिः पुष्पधूपैश्च मा तासां त्वं गृहे विश

ထိုအချိန် မဟာပွဲတော်တွင် ဘလိ (ပူဇော်အနုသင်)၊ ပန်းနှင့် နံ့သာဖြင့် သူမကို ပူဇော်မည့် မိန်းမတို့၏ အိမ်ထဲသို့ သင် မဝင်ပါနှင့်။

Verse 66

नारायण हृषीकेश पुण्डरीकाक्ष माधव । अच्युतानंत गोविंद वासुदेव जनार्दन

နာရာယဏ၊ ဟရိရှီကေရှ၊ ပုဏ္ဍရီကာක්ෂ၊ မာဓဝ; အချျုတ၊ အနန္တ၊ ဂోవိန္ဒ၊ ဝာစုဒေဝ၊ ဇနာရ္ဒန—ဤနာမများကို ချီးမွမ်း၍ အာဟ్వာနပြုသည်။

Verse 67

नृसिंह वामनाचिंत्य केशवेति च ये जनाः । रुद्र रुद्रेति रुद्रेति शिवाय च नमोनमः

«နೃစിംဟ၊ ဝာမန၊ အချိန္တျ၊ ကေရှဝ» ဟု ဆိုကြသူများ၊ ထို့ပြင် «ရုဒ္ရ၊ ရုဒ္ရ၊ ရုဒ္ရ» ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆို၍ ရှိဝအား နမസ്കာရကို မကြာခဏ ပူဇော်သူတို့—ဘက္တိကြောင့် ကာကွယ်ခံရသည်။

Verse 68

वक्ष्यंति सततं हृष्टास्तेषां धनगृहादिषु । आरामे चैव गोष्ठे च मा विशेथाः कथंचन

သူတို့သည် မိမိတို့၏ ငွေတန်ဖိုး၊ အိမ်အကွက်အကွင်း စသည့်အရာများကို အမြဲပျော်ရွှင်စွာ ပြောဆိုကြလိမ့်မည်။ မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို သူတို့၏ ဥယျာဉ်ပျော်ပွဲ သို့မဟုတ် နွားတဲထဲသို့ မဝင်ပါနှင့်။

Verse 69

देशाचाराञ्ज्ञा तिधर्माञ्जपं होमं च मंगलम् । दैवतेज्यां विधानेन शौचं कुर्वंति ये जनाः । लोकापवादभीता ये पुमांसस्तेषु मा विश

ဒေသအလေ့အထနှင့် ဓမ္မအမိန့်များကို သိရှိ၍ စည်းကမ်းတကျ ဂျပ၊ ဟိုးမ၊ မင်္ဂလာကိစ္စများနှင့် ဒေဝတာပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်ကာ သန့်ရှင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းပြီး လူထုအပြစ်တင်မှုကို ကြောက်ရွံ့သော ထိုယောက်ျားများအတွင်းသို့ မဝင်ပါနှင့်။

Verse 70

देव्युवाच । कदा पूजा प्रकर्तव्या भूतमातुः सुखार्थिभिः । पुरुषैर्देवदेवेश एतन्मे वक्तुमर्हसि

ဒေဝီက ပြောသည်—“အို ဒေဝဒေဝေရှ! ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို လိုလားသော ယောက်ျားတို့သည် ဘူတမာတೃကို မည်သည့်အချိန်တွင် ပူဇော်ရမည်နည်း။ ဤအကြောင်းကို ကျွန်မအား မိန့်ကြားပါ။”

Verse 71

ईश्वर उवाच । सर्वत्रैषा भगवती बालानां हितकारिणी । नामभेदैः कालभेदैः क्रियाभेदैश्च पूज्यते

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “နေရာတိုင်း၌ ကလေးသူငယ်တို့အကျိုးပြုသော ဗဂဝတီ မဟာမယ်တော်ကို အမည်မျိုးစုံ၊ အချိန်ကာလမျိုးစုံ၊ ပူဇော်ပွဲအခမ်းအနားမျိုးစုံဖြင့် ပူဇော်ကြသည်”။

Verse 72

प्रतिपत्प्रभृति वैशाखे यावच्चतुर्दशीतिथिः । तावत्पूजा प्रकर्तव्या प्रेरणीप्रेक्षणीयकैः

ဝိုင်ရှာခလတွင် လဆန်းတစ်ရက်မှ စ၍ တိသီတစ်ဆယ့်လေးရက်အထိ ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံး ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်၊ လိုအပ်သော အထောက်အကူအကျင့်များနှင့် အခမ်းအနားစီမံချက်များကိုလည်း မှန်ကန်စွာ ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 73

भग्नामपि गतां चैनां जरत्तरुतले स्थिताम् । सेचयिष्यंति ये भक्त्या जलसंपूर्णगंडुकैः

ပုံတော်သည် ပျက်စီးကွဲအက်သော်လည်း၊ နေရာရွှေ့သွားသော်လည်း၊ အိုမင်းသစ်ပင်အောက်၌ ထားရှိနေသော်လည်း၊ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရေပြည့်အိုးများဖြင့် ရေချိုးရေဖျန်းပေးမည့်သူတို့သည်—

Verse 74

ग्रीवासूत्रकसिन्दूरैः पुष्पैर्धूपैस्तथार्चयेत् । तत्र सिद्धवटः पूज्यः शाखां चास्य विनिक्षिपेत्

လည်ပင်းချည်ကြိုး (အမူလက်)၊ စင်ဒူးရ်နီမှုန့်၊ ပန်းများနှင့် နံ့သာဖြင့် ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာတွင် စိဒ္ဓဝဋ (စိဒ္ဓတို့၏ ဘန်ယန်ပင်) ကိုလည်း ပူဇော်ထိုက်ပြီး၊ ၎င်း၏ ကိုင်းတစ်ကိုင်းကိုလည်း အနုဂ္ဂဟအဖြစ် ထားရမည်။

Verse 75

पूजितां तां नरैर्यत्नादवलोक्य शुभेप्सुभिः । भोजयेत्क्षिप्रासंयावकृशरापूपपायसैः

ပူဇော်ပြီးသော ပုံတော်ကို အလေးအနက်ကြည့်ရှုကာ မင်္ဂလာအကျိုးကို လိုလားသူတို့သည် ထို့နောက် အလှူအစာကျွေးခြင်းကို ပြုရမည်၊ က္ṣိပရာ၊ သံယာဝ၊ က္ṛśရာ၊ ပူပမုန့်နှင့် ပါယသ (ချိုမြိန်နို့ထမင်း) စသည့် အစားအစာများဖြင့်။

Verse 76

एवं विधिं यः कुरुते पुरुषो भक्तिभावतः । स पुत्रपशुवृद्धिं च शरीरारोग्यमाप्नुयात्

ဤနည်းအတိုင်း ရိုသေသဒ္ဓါဖြင့် ဓမ္မပွဲကို ကျင့်ဆောင်သော ယောက်ျားသည် သားသမီးတိုးပွားခြင်းနှင့် တိရစ္ဆာန်ပစ္စည်းတိုးတက်ခြင်းကို ရရှိကာ ကိုယ်ခန္ဓာကျန်းမာခြင်းကိုလည်း ရရှိမည်။

Verse 77

न शाकिन्यो गृहे तस्य न पिशाचा न राक्षसाः । पीडां कुर्वन्ति शिशवो यान्ति वृद्धिमनामयाम्

သူ၏အိမ်တွင် Śākinī မရှိ၊ Piśāca မရှိ၊ Rākṣasa မရှိ။ ထိုတို့သည် ကလေးများကို မနှိပ်စက်နိုင်ဘဲ ကလေးများသည် ရောဂါကင်းစင်၍ ကျန်းမာသန်စွမ်းစွာ ကြီးထွားမည်။

Verse 78

अथ देवि प्रवक्ष्यामि प्रतिपत्प्रभृति क्रमात् । यथोत्सवो नरैः कार्यः प्रेरणीप्रेक्षणीयकैः

ယခုအခါ၊ အို ဒေဝီ၊ လပြည့်လဆန်း ပထမနေ့မှ စ၍ အစဉ်လိုက်၊ လူတို့က ပွဲတော်ကို မည်သို့ ကျင်းပရမည်ကို စီမံသူများနှင့် တာဝန်ပေးထားသော ကြည့်ရှုစောင့်ကြည့်သူများဖြင့် ရှင်းလင်းပြောကြားမည်။

Verse 79

विकर्मफलनिर्द्देशैः पाखंडानां विटंबनैः । प्रदर्श्यते हास्यपरैर्नरैरद्भुतचेष्टितैः

၎င်းကို ဟာသပြသမှုကို နှစ်သက်သော လူတို့က အံ့ဩဖွယ် လှုပ်ရှားသရုပ်ဆောင်မှုများဖြင့် ပြုလုပ်ကြပြီး၊ မကောင်းသောလုပ်ရပ်တို့၏ အကျိုးဆက်ကို ညွှန်ပြကာ၊ မုသာသဒ္ဓါရှိသော ပाखဏ္ဍများကို လှောင်ပြောင်သရော်ကြသည်။

Verse 80

पञ्चम्यां तु विशेषेण रात्रौ कोलाहलः शुभे । जागरं तत्र कुर्वीत देवीं पूज्य प्रयत्नतः

သို့ရာတွင် အထူးသဖြင့် လဆန်း ပဉ္စမနေ့၏ မင်္ဂလာညတွင် ပျော်ရွှင်သံစည်ကားမှု ရှိရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဒေဝီကို အားထုတ်၍ ပူဇော်ကာ ညလုံးနိုးကြား (jāgaraṇa) ပြုရမည်။

Verse 81

विश्वस्य धनलोभेन स्वाध्यायो निहतः पतिः । आरोप्यमाणं शूलाग्रमेनं पश्यत भो जनाः

စည်းစိမ်ဥစ္စာကို တပ်မက်မှုကြောင့် မြင့်မြတ်သော ပညာရှင်သည် အသတ်ခံခဲ့ရပြီ။ အို လူတို့၊ ဤသူကို တံကျင်တိုင်ထိပ်သို့ တင်ထားသည်ကို ကြည့်ကြလော့။

Verse 82

दृष्टो भवद्भिर्दुष्टः स परदारावमर्शकः । छित्त्वा हस्तौ च खड्गेन खरारूढस्तु गच्छति

သူတစ်ပါးမယားကို ပြစ်မှားသော ဤလူယုတ်မာကို သင်တို့ မြင်ကြပြီလော။ ဓားဖြင့် လက်များကို ဖြတ်လျက် မြည်းစီး၍ ထွက်သွားလေ၏။

Verse 83

शीर्णश्चैवासिपत्रेण अस्याभरणभूषितः । सुखासन समारूढः सुकृती यात्यसौ सुखम्

ဓားသွားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံရသော်လည်း တန်ဆာဆင်လျက်ရှိ၏။ သက်သောင့်သက်သာရှိသော နေရာ၌ ထိုင်လျက် ကုသိုလ်ရှိသော ထိုသူသည် ချမ်းသာရာသို့ သွားလေ၏။

Verse 84

हे जनाः किं न पश्यध्वं स्वामिद्रोहकरं परम् । करपत्रैर्विदार्यंतमुच्छलच्छोणितान्तरम्

အို လူတို့၊ မိမိသခင်ကို သစ္စာဖောက်သော ဤအယုတ်မာဆုံးသူကို မမြင်ကြသလော။ လက်လွှများဖြင့် ခွဲစိတ်ခံရပြီး သွေးများပန်းထွက်လျက် အတွင်းကလီစာများ ထွက်ကျနေ၏။

Verse 85

चौरः किलायं संप्राप्तः सर्वोद्वेगकरः परः । दंडप्रहाराभिहतो नीयते दंडपाशकैः

အမှန်စင်စစ် လူအပေါင်းတို့အား ထိတ်လန့်စေသော ဤသူခိုးကို ဖမ်းမိပြီ။ တုတ်ဒဏ်ချက်များဖြင့် အရိုက်ခံရပြီး တုတ်နှင့် ကြိုးကွင်းကို ကိုင်ဆောင်သော အရာရှိများက ခေါ်ဆောင်သွားလေ၏။

Verse 86

प्रेक्षकैश्चेष्टितः शश्वदारटन्विविधैः स्वरैः । संयम्य नीयते हन्तुं लज्जितोऽधोमुखो जनाः

ကြည့်ရှုသူများ၏ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်သံများဖြင့် တွန်းအားပေးခံရပြီး၊ သူသည် ချည်နှောင်ခံရကာ ကွပ်မျက်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံရသည်၊ ရှက်ရွံ့လျက် မျက်နှာအောက်ချထားသည်။

Verse 87

सितकेशं सितश्मश्रुं सितांबरधरध्वजम् । विटंकाद्यैश्च चेटीभिर्हन्यमानं न पश्यथि

ဆံပင်ဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော သူ့ကို အစေခံမများက တုတ်များဖြင့် ရိုက်နှက်နေသည်ကို သင်တို့မမြင်ကြဘူးလား။

Verse 88

गृहान्निष्क्राम्य मां रंडां गृहं नीत्वाऽकरोद्रतिम् । कस्मादसौ न कुरुते मूढो भरणपोषणम्

မုဆိုးမဖြစ်သော ကျွန်ုပ်ကို အိမ်မှခေါ်ထုတ်ပြီး ပျော်ပါးရန် သူ့အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက်၊ ထိုလူမိုက်သည် အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်မကျေပွန်သနည်း။

Verse 89

भैरवाभरणो नेता सदा घूर्णितलोचनः । प्रवृत्ततंद्रवन्मूढो वध्यश्चासावितस्ततः

Bhairava ကဲ့သို့ တန်ဆာဆင်ထားသော ခေါင်းဆောင်၊ မျက်လုံးများ အမြဲလည်နေပြီး မေ့မြောနေသကဲ့သို့ တွေဝေနေသူဖြစ်၍ ပြစ်ဒဏ်နှင့် ကွပ်မျက်ခြင်းကို ခံထိုက်သူဖြစ်သည်။

Verse 90

निर्वेदेकोऽस्य हृदये धनक्षेत्रादिसंभवः । गृहीतं यदनेनाद्य बालेनापि महाव्रतम् । रक्ताक्षं काककृष्णांगं सत्वरं किं न पश्यथि

စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် မြေယာများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော လောကီငြီးငွေ့မှုသာ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ရှိသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် သူသည် ကလေးကဲ့သို့ 'မဟာကတိသစ္စာ' ကို ပြုခဲ့သည်။ ကျီးကန်းကဲ့သို့ မည်းနက်သော ခြေလက်များနှင့် မျက်လုံးနီများကို သင်တို့ အဘယ်ကြောင့် အမြန်မမြင်ကြသနည်း။

Verse 91

तरुकोटरगान्बद्ध्वा अन्याञ्छृंखलया तथा । शरौघैः काष्ठकैश्चैव बहुभिः शकलीकृतान्

အချို့ကို သစ်ပင်အခေါင်းအတွင်း ချည်နှောင်ထား၍၊ အချို့ကိုတော့ သံချိန်းများဖြင့် ချည်နှောင်၏။ မြားမိုးများနှင့် သစ်တုတ်များစွာဖြင့် သူတို့ကို အစိတ်အစိတ် ခွဲဖျက်လေ၏။

Verse 92

विमुक्तहक्काहुंकारा न्सुप्रहारान्निरीक्षत

ကြမ်းတမ်းသော အော်ဟစ်သံနှင့် ဟိန်းဟောက်သံတို့ဖြင့် လွှတ်ချလိုက်သော ပြင်းထန်သည့် ထိုးနှက်ချက်များကို ကြည့်ရှုလော့။

Verse 93

इमां कृष्णार्धवदनां ग्रहीष्यसि दुरात्मिकाम् । विमुक्तकेशां नृत्यन्तीं पश्यध्वं योगिनीमिव

မျက်နှာတစ်ဝက်မည်းသော ဤမကောင်းသမီးကို သင်တို့ ဖမ်းဆီးရလိမ့်မည်။ ကြည့်ကြလော့—ဆံပင်လွတ်လပ်လျက်၊ ယောဂိနီကဲ့သို့ ကခုန်နေ၏။

Verse 94

गम्भीर नूपुरध्वानप्रवृद्धोद्धततांडवा । उन्मत्तनेत्रचरणा यात्येषा डिम्भमण्डली

ခြေကောက်သံနက်ရှိုင်းမှုကြောင့် ပိုမိုရူးသွပ်လာသော တာဏ္ဍဝကခုန်မှုဖြင့်၊ မျက်လုံးနှင့် ခြေလှမ်းတို့ မူးမောရူးသွပ်လျက်၊ ဤအပျက်အစီးအုပ်စုသည် ဆက်လက်သွားနေ၏။

Verse 95

कटीतटस्थपिटिकोल्लसत्कंबलधारिणी । अटते नटती ह्युर्वी परितश्च गृहाद्गृहम्

ခါးဘက်တွင် အိတ်လေးတစ်လုံး ချိတ်ထားသဖြင့် ထင်ရှားသော စောင်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်လျက်၊ နေရာနေရာ လှည့်လည်ကာ—မြေပြင်ပေါ်တွင် ကခုန်လျက်—အိမ်တစ်အိမ်မှ အိမ်တစ်အိမ်သို့ ပတ်လည်သွားလာ၏။

Verse 96

इत्येवमादिभिर्नित्यं प्रेरणीप्रेक्षणीयकैः । प्रेरयेत्तान्महानित्थं पुत्रभ्रातृसुहृद्वृतः

ဤသို့ပင် အမြဲတမ်း လှုံ့ဆော်ခြင်းနှင့် ပြသကာ ဆွဲဆောင်ခြင်းတို့ဖြင့်၊ သားများ၊ ညီအစ်ကိုများ၊ မိတ်ဆွေများ ဝိုင်းရံလျက်ရှိသော ထိုလူဆိုးကြီးသည် သူတို့ကို ဆက်လက်လှုံ့ဆော်နေ၏။

Verse 97

एकादश्यां नवम्यां वा दीपं प्रज्वाल्य कुण्डकम् । मुखबिंबानि तत्रैव लेपदारुकृतानि वै

ဧကာဒသီနေ့ သို့မဟုတ် နဝမီနေ့တွင် ခွက်ငယ်တစ်လုံးထဲ မီးအိမ်ကို ထွန်းညှိပြီး၊ ထိုနေရာတင်ပင် မျက်နှာပုံစံ မျက်နှာဖုံးများကို ထားကြ၏—သစ်သားနှင့် အလိမ်းအကပ်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

Verse 98

विचित्राणि महार्हाणि रौद्रशान्तानि कारयेत् । मातृणां चण्डिकादीनां राक्षसानां तथैव च

အံ့ဖွယ်ကောင်း၍ တန်ဖိုးမြင့်သော ရုပ်ပုံများကို ပြုလုပ်စေသင့်၏—ရက်စက်သည့်အသွင်နှင့် သက်သာငြိမ်းချမ်းသည့်အသွင် နှစ်မျိုးလုံးဖြင့်—ချဏ္ဍိကာ စသည့် မာတೃဒေဝီများ၏ ရုပ်ပုံများနှင့် ထို့အတူ ရာක්ෂသများ၏ ရုပ်ပုံများကိုလည်း။

Verse 99

भूतप्रेतपिशाचानां शाकिनीनां तथैव च । मुखानि कारयेत्तत्र हावभावकृतानि च

ထိုနေရာတွင်ပင် ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာတို့၏ မျက်နှာများနှင့် ထို့အတူ ရှာကိနီတို့၏ မျက်နှာများကိုလည်း ပြုလုပ်စေသင့်၏—အမူအရာနှင့် စိတ်ခံစားမှုတို့ကို ဖော်ပြထားလျက်။

Verse 100

रक्षिभिर्बहुभिर्गुप्तं तिर्य ग्ध्वनिपुरःसरम् । अमावास्यां महादेवि क्षिपेत्पूजाक्रमैर्नरः

အို မဟာဒေဝီ၊ အမဝါသျာညတွင် လူတစ်ဦးသည် ပူဇာအစဉ်အလာအတိုင်း လိုက်နာ၍၊ အစောင့်အရှောက်များစွာ ချထားလျက်၊ ဘေးဘက်မှ အသံများနှင့် ရိုင်းရိုင်းဆူဆူ အော်ဟစ်သံတို့ ရှေ့တန်းက ဦးဆောင်နေစဉ်၊ ထိုကိစ္စ/ပူဇာအရာများကို ပစ်လွှတ်စေသင့်၏။

Verse 101

ततः प्रदोषसमये यत्र देवी जनैर्वृता । तत्र गच्छेन्महारावैः फेत्कारा कुलकीर्तनैः

ထို့နောက် ပရဒိုးရှ (ညနေဆည်းဆာ) အချိန်၌ လူအများဝန်းရံနေသော ဒေဝီရှိရာသို့ သွားရမည်။ ထိုသို့သွားရာတွင် အော်ဟစ်သံကြီးများ၊ ချွန်ထက်သော ဟစ်ခေါ်သံများနှင့် မိမိမျိုးရိုးအမည်ကို ကြေညာသံများဖြင့် သွားရမည်။

Verse 102

वीरचर्याविधानेन नगरे भ्रामयेन्निशि । वीरचर्या स कथितो दीपः सर्वार्थसाधकः

ဗီရချရိယာ ဟုခေါ်သော သတ်မှတ်ထားသည့် အကျင့်ပဋိပက္ခကို လိုက်နာ၍ ညအချိန်တွင် မြို့အတွင်း လှည့်လည်ရမည်။ ဤဗီရချရိယာကို အရာရာအကျိုးကို ပြည့်စုံစေသော “မီးအိမ်” ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 103

नित्यं निष्क्रामयेद्दीपं याव त्पञ्चदशी तिथिः । पञ्चदश्यां प्रकुर्वीत भूतमातुर्महोत्सवम् । तस्य गृहेश्वरं यावद्गृहे विघ्नं न जायते

လပြည့်နေ့ (တစ်ဆယ့်ငါးရက်မြောက် တိထိ) အထိ နေ့စဉ် မီးအိမ်ကို အပြင်သို့ ထုတ်ယူရမည်။ တစ်ဆယ့်ငါးရက်မြောက်နေ့တွင် ဘူတမာတೃ၏ မဟာပွဲတော်ကို ကျင်းပရမည်။ ထိုအိမ်ရှင်သည် ထိုအိမ်၌ နေသမျှကာလပတ်လုံး အိမ်တွင်း၌ အနှောင့်အယှက် မပေါ်ပေါက်။

Verse 104

अथ कालान्तरेऽतीते भूतमातुः शरीरतः । जाताः प्रस्वेदबिन्दुभ्यः पिशाचाः पञ्चकोटयः

ထို့နောက် အချိန်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားသောအခါ ဘူတမာတೃ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ချွေးစက်များထဲကနေ ပိသာချာ ငါးကုဋိ ပေါက်ဖွားလာ하였다။

Verse 105

सर्वे ते क्रूरवदना जिह्वाज्वालाकृशोदराः । पाणिपात्राः पिशाचास्ते निसृष्टबलिभोजनाः

သူတို့အားလုံးသည် ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာရုပ်၊ မီးလျှံကဲ့သို့သော လျှာ၊ နှင့် ဝမ်းဗိုက်ပိန်ပါးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုပိသာချာတို့သည် လက်ကို ပန်းကန်အဖြစ် သုံးကာ ထားပူဇော်သော ဘလိ (အနုသြဇာ) များကို စားသောက်၍ အသက်မွေးကြသည်။

Verse 106

धमनीसंतताः शुष्काः श्मश्रुलाश्चर्मवाससः । उलूखलैराभरणैः शूर्पच्छत्रासनांबराः

သူတို့၏ သွေးကြောများ ထင်ရှားပေါ်လွင်၍ ခြောက်သွေ့ကာ မုတ်ဆိတ်ရှိပြီး တိရစ္ဆာန်အရေကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။ အူလူခလ (ထောင်းခွက်) ကို အလှဆင်အဖြစ် ချိတ်ဆွဲ၍ စိမ့်ကန် (စပါးရွေးခြင်းတောင်း)၊ ထီး၊ ထိုင်ခုံနှင့် အဖုံးအကာတို့ကို ပစ္စည်းကိရိယာအဖြစ် ယူဆောင်ထားကြသည်—

Verse 107

नक्तं ज्वलितकेशाढ्या अंगारानुद्गिरंति वै । अंगारकाः पिशाचास्ते मातृमार्गानुसारिणः

ညအခါ၌ သူတို့၏ ဆံပင်သည် မီးလောင်တောက်ပ၍ အင်္ဂါရ (မီးခဲ) များကို အမှန်တကယ် ပက်ထုတ်ကြသည်။ ထိုပိသာစတို့ကို «အင်္ဂါရက» ဟု ခေါ်ကြပြီး ဘူတမာတೃ (မိခင်) ၏ လမ်းကြောင်းကို လိုက်နာကြသည်—

Verse 108

आकर्णदारितास्याश्च लंबभ्रूस्थूलनासिकाः । बलाढ्यास्ते पिशाचा वै सूतिकागृहवासिनः

သူတို့၏ ပါးစပ်သည် နားတိုင်အောင် ကျယ်ပြန့်စွာ ကွဲဖွာ၍ မျက်ခုံးကျ၍ နှာခေါင်းထူကြီးသည်။ ထိုပိသာစတို့သည် အင်အားကြီးမားကာ မီးဖွားခန်း (မွေးဖွားအိမ်) များတွင် နေထိုင်ကြသည်—

Verse 109

पृष्ठतः पाणिपादाश्च पृष्ठगा वातरंहसा । विषादनाः पिशाचास्ते संग्रामे पिशिताशनाः

သူတို့၏ လက်နှင့် ခြေတို့သည် နောက်ဘက်သို့ ပြောင်းလဲတပ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ လေကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် လှုပ်ရှားကြသည်။ ထိုပိသာစတို့သည် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုကို ဖြစ်စေပြီး စစ်ပွဲတွင် အသားကို စားသောက်ကြသည်—

Verse 110

एवंविधान्पिशाचांस्तु दृष्ट्वा दीनानुकम्पया । तेभ्योऽहमवदं किञ्चित्कारुण्यादल्पचेतसाम्

ထိုသို့သော ပိသာစတို့ကို မြင်ရသော် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူတို့အပေါ် သနားကြင်နာစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ဉာဏ်နည်းသူတို့အပေါ် ကရုဏာဖြင့် သူတို့ထံ စကားအနည်းငယ် ပြောကြားခဲ့သည်—

Verse 111

अन्तर्धानं प्रजादेहे कामरूपित्वमेव च । उभयोः संध्ययोश्चारं स्थानान्याजीवितं तथा

«သက်ရှိတို့အကြား မမြင်ရအောင် ပျောက်ကွယ်နိုင်ခြင်း၊ စိတ်ကြိုက် ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်သော အာဏာ၊ မနက်နှင့် ညနေ စန္ဓျာနှစ်ချိန်လုံး သွားလာနိုင်ခြင်း၊ ထို့ပြင် နေထိုင်ရာနေရာများနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းနည်းလမ်း—ဤအရာတို့ကို ငါ ပေးအပ်/ကြေညာသည်»။

Verse 112

गृहाणि यानि नग्नानि शून्यान्यायतनानि च । विध्वस्तानि च यानि स्यू रचनारोषितानि च

«အဝတ်အစားမဲ့သကဲ့သို့ ထင်ရှားလွန်းသော အိမ်များ၊ လွတ်လပ်ဗလာဖြစ်သော ဘုရားကျောင်းနှင့် နေရာအိမ်ရာများ၊ ပျက်စီးပြိုကွဲသွားသော အရာများ၊ နှောင့်ယှက်ခံရ၍ ရှင်းလင်းသွားသော အရာများ—»

Verse 113

राजमार्गोपरथ्याश्च चत्वराणि त्रिकाणि च । द्वाराण्यट्टालकांश्चैव निर्गमान्संक्रमांस्तथा

«မင်းလမ်းမကြီးများနှင့် လမ်းသွယ်များ၊ လမ်းဆုံကွက်လပ်များနှင့် လမ်းသုံးခွဲဆုံရာများ; တံခါးပေါက်များနှင့် ကင်းတိုင်များ၊ ထွက်ပေါက်များနှင့် ကူးဆက်ရာများလည်း—»

Verse 114

पथो नदीश्च तीर्थानि चैत्यवृक्षान्महापथान् । स्थानानि तु पिशाचानां निवासायाददां प्रिये

«လမ်းများ၊ မြစ်များ၊ တီရ္ထ (tīrtha) သန့်ရှင်းရာများ၊ ပူဇော်သစ်ပင်များ၊ နှင့် လမ်းမကြီးများ—ဤနေရာတို့ကို ပိသာစ (Piśāca) တို့ နေထိုင်ရာအဖြစ် ငါ သတ်မှတ်ပေးသည်၊ ချစ်သူရေ»။

Verse 115

अधार्मिका जनास्तेषामा जीवो विहितः पुरा । वर्णाश्रमाचारहीनाः कारुशिल्पिजनास्तथा

«ရှေးကတည်းက သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသည် အဓမ္မပြုသူများထံမှ ဖြစ်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်—ဝဏ္ဏ-အာရှရမ အကျင့်စည်းကမ်းမရှိသူများနှင့် ထိုနည်းတူ အလုပ်သမား၊ လက်မှုပညာရှင်တို့ထံမှလည်း ဖြစ်သည်»။

Verse 116

अनुतापाश्च साधूनां चौरा विश्वासघातिनः । एतैरन्यैश्च बहुभिरन्यायोपार्जितैर्धनैः

«သီလရှင်သူတော်ကောင်းတို့အပေါ် နောင်တမရှိသူများ၊ ခိုးသူများ၊ ယုံကြည်မှုကိုဖောက်ဖျက်သူများ—ဤသူတို့နှင့် အခြားများစွာတို့က မတရားနည်းဖြင့် စုဆောင်းထားသော ငွေကြေးဖြင့်—»

Verse 117

आरभ्यते क्रिया यास्तु पिशाचास्तत्र देवताः । मधुमासदिने दध्ना तिलचूर्णसुरासवैः

«အဲဒီနေရာမှာ စတင်ပြုလုပ်သမျှ အခမ်းအနားတို့တွင် ပိသာစာတို့ကို အုပ်စိုးသည့် နတ်တော်များအဖြစ် သဘောထားကြသည်။ မဓုလတွင် တစ်နေ့၌ ဒဓိ (နို့ချဉ်)၊ နှမ်းမှုန့်၊ သုရာ (အရက်) နှင့် အာသဝ (ဖျော်ရည်ချဉ်ဖောက်) ဖြင့်—»

Verse 118

पूपैर्हारिद्रकृशरैस्तिलैरिक्षुगुडौदनैः । कृष्णानि चैव वासांसि धूम्राः सुमनसस्तथा

မုန့်ပူပ (ကိတ်) များ၊ ရမက် (နနွင်း) ချက်ကရိရှရ (kṛśara)၊ နှမ်း၊ ကြံဂုဍ (jaggery) ဖြင့်ချက်သော ထမင်း၊ ထို့ပြင် အနက်ရောင် အဝတ်အစားများနှင့် မီးခိုးရောင် အနံ့သာပန်းများဖြင့်—(ဤပူဇော်ပစ္စည်းတို့ဖြင့် နမူနာပြု၍ ပူဇော်ရမည်)။

Verse 119

सर्वभूतपिशाचानां कृता देवी मया शुभा । एवंविधा भूतमाता सर्वभूतगणैर्वृता

«သတ္တဝါအားလုံးနှင့် ပိသာစာတို့အတွက် ငါသည် မင်္ဂလာရှိသော ဒီဝီကို ဖန်ဆင်းခဲ့၏။ ဤသို့သော ဘူတမာတာ (Bhūta-mātā) သည် သတ္တဝါအစုအဝေးအားလုံးက ဝိုင်းရံထား၏»။

Verse 120

प्रभासे संस्थिता देवी समुद्रादुत्तरेण तु । य एतां वेद वै देव्या उत्पत्तिं पापनाशिनीम्

ဒီဝီသည် ပရဘာသ (Prabhāsa) တွင် တည်ရှိ၍ ပင်လယ်၏ မြောက်ဘက်၌ ဖြစ်သည်။ ဒီဝီ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံ—အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော ဤဇာတ်ကြောင်းကို အမှန်တကယ် သိသူမည်သူမဆို—

Verse 121

कुत्सिता संतति स्तस्य न भवेच्च कदाचन । भूतप्रेतपिशाचानां न दोषैः परिभूयते

သူ့အတွက် အရှက်ရဖွယ် သားစဉ်မြေးဆက် မည်သည့်အခါမျှ မပေါ်ပေါက်၊ ထို့ပြင် ဘူတာ၊ ပရေတာ၊ ပိသာချာတို့ကြောင့် ဖြစ်သော အညစ်အကြေးနှင့် အန္တရာယ်တို့က မနှိပ်စက်နိုင်။

Verse 122

सर्वपापविनिर्मुक्तः सर्वसौभाग्यसंयुतः । सर्वान्कामानवाप्नोति नारीहृदयनंदनः

အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ ကံကောင်းခြင်းအလုံးစုံနှင့် ပြည့်စုံသူသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိကာ မိန်းမတို့၏ နှလုံးသားကို ပျော်ရွှင်စေသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 123

ये मानयंति निजहासकलैर्विलासैः संसेवया अभयदा भवभूतमाताम् । ते भ्रातृभृत्यसुतबंधुजनैर्युताश्च सर्वोपसर्ग रहिताः सुखिनो भवन्ति

မိမိတို့၏ ပွဲပျော်ရွှင်မှုအလှအပများနှင့် သဒ္ဓါပြည့်ဝသော စေဝါဖြင့် အကြောက်ကင်းခြင်းကို ပေးတော်မူသော ဘဝ၏ ဘူတာ-မာတာကို ဂုဏ်ပြုသူတို့သည် ညီအစ်ကို၊ အလုပ်သမား၊ သားသမီးနှင့် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကာ အန္တရာယ်အပေါင်းမှ ကင်းလွတ်ကြသည်။

Verse 167

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भूत मातृकामाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်တော်မြင့် စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် (ဂါထာ) စုစည်းထားသော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမသော ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမသော ပရဘာသက்னေတ္ရ မာဟာတ္မယ၌၊ «ဘူတာ-မာတೃကာ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၁၆၇ သည် ပြီးဆုံး၏။