Adhyaya 164

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्मात्पूर्वेण संस्थितम् । महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ထိုနေရာ၏ အရှေ့ဘက်၌ ရှိသော အရာသို့ သွားရမည်။ ၎င်းကို ဘုရားဖူးတို့က ပူဇော်ကန်တော့ကြပြီး ကြီးမားသော အပြစ်အစုအဝေးကို သက်သာစေကာ ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 2

अश्विनेश्वरनामानं धनुषां पंचके स्थितम् । सर्वरोगप्रशमनं दृष्टं सर्वार्थसाधकम्

၎င်းကို «အရှ္ဝိနေရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်ကြပြီး ဓနုသ် ငါးခုအကွာ၌ တည်ရှိသည်။ ၎င်းကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ရောဂါအားလုံးကို သက်သာစေကာ အကျိုးအမြတ်အရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 3

ये केचिद्रोगिणो लोके तेषां तद्भेषजं महत् । माघमासे द्वितीयायां दर्शनं तस्य दुर्लभम्

လောက၌ ရောဂါရှိသူတို့အတွက် ထိုအရာသည် အလွန်ကြီးမြတ်သော ဆေးဝါးဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် မာဃလ၌ လဆန်းဒုတိယနေ့၌ ဒർശန (ဖူးမြင်ခြင်း) ရခြင်းသည် ရှားပါး၏။

Verse 4

तस्मात्पश्येच्च तद्भक्त्या यदि श्रेयोऽभिकांक्षितम् । महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्

ထို့ကြောင့် အကျိုးကောင်းကို အမှန်တကယ် လိုလားသူသည် ဘက္တိဖြင့် ထိုအရာကို ဒർശန ပြုရမည်။ ပူဇော်လျှင် မဟာအပြစ်အစုအဝေးတို့ကို သက်သာစေ၍ လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 5

इति लिङ्गद्वयं देवि सूर्यपुत्रप्रतिष्ठितम् । तस्मिन्नेव दिने पश्येत्संयतात्मा नरोत्तमः

ဤသို့ဖြစ်၍ ဒေဝီရေ၊ ဤ လိင်္ဂ နှစ်ပါးကို နေဘုရား၏ သားတော်က တည်ထောင်ခဲ့၏။ ထိုနေ့တည်းဟူသောနေ့၌ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော လူကောင်းမြတ်သည် သွား၍ ဒർശန ပြုသင့်၏။

Verse 164

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်တစ်ထောင် (၈၁,၀၀၀) ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမဖြစ်သော ပရဘ္ဟာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမပိုင်း ပရဘ္ဟာသက்னေတ်ရ မာဟာတ္မ്യ၌၊ «အရှ္ဝိနေရှ္ဝရ၏ မဟာမြတ်တန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းသည် အခန်း ၁၆၄ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။