Adhyaya 161

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्य दक्षिणतः स्थितम् । ईशाने लक्ष्मणेशाच्च धनुषां षोडशे प्रिये

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ထိုဘုရားဌာန၏ တောင်ဘက်၌ တည်ရှိသော သန့်ရှင်းရာသို့ သွားရမည်—ချစ်မြတ်နိုးရသူရေ—လက္ခ္မဏေရှာမှ မြားတံ(ဓနု) အလျား ဆယ့်ခြောက်အကွာ၊ အရှေ့မြောက်(ဣရှာန)ဦးတည်ရာ၌ ဖြစ်သည်။

Verse 2

अनन्तेश्वरनामानमनन्तेन प्रतिष्ठितम् । नागराजेन देवेशि ज्ञात्वा क्षेत्रं तु पावनम्

၎င်းကို “အနန္တေရှဝရ” ဟု ခေါ်ကြပြီး အနန္တက တည်ထောင်ပူဇော်ထားသည်။ ဒေဝီရေ၊ နာဂရာဇာသည် ဤက்ஷೇತ್ರကို သိမြင်သဖြင့် အမှန်တကယ် သန့်စင်ပေးသော သန့်မြတ်ရာဟု သိထား၏။

Verse 3

यस्तु तं पूजयेद्देवि पंचम्यां फाल्गुने सिते । पञ्चोपचारविधिना जिताहारो जितेन्द्रियः

ဒေဝီရေ၊ ဖာလ္ဂုနလ၏ လင်းပွင့်ဘက် ပဉ္စမီနေ့၌၊ ပူဇော်ပစ္စည်း ငါးမျိုးဖြင့် (ပဉ္စောပချာရ) စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်သူသည်—အစားအစာကို ထိန်းချုပ်၍ အင်္ဒြိယတို့ကို အောင်နိုင်သူ—အလွန်ချီးမွမ်းထိုက်သော ဝ्रတကို ပြုလုပ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 4

न तं दशंति फणिनो दश वर्षाणि पंच च । विषं न क्रमते देवि देहे त्वचरमेव वा

ဖဏိနို (မြွေများ) သည် သူ့ကို ဆယ့်ငါးနှစ်တိုင် မကိုက်ခဲကြ။ ဒေဝီရေ၊ အဆိပ်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၌ အာနိသင်မပြုနိုင်သကဲ့သို့ လုံးဝ မပြန့်ပွားနိုင်။

Verse 5

तस्मात्तं पूजयेद्यत्नात्पंचम्यां च विशेषतः

ထို့ကြောင့် သူ့ကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ပူဇော်ရမည်—အထူးသဖြင့် ပဉ္စမီနေ့၌ ဖြစ်၏။

Verse 6

तत्रानंतव्रतं कार्यं मधुपायससंयुतम् । पायसं मधुसंयुक्तं देयं विप्राय भोजनम्

ထိုနေရာ၌ အနန္တဝရတကို ပျားရည်နှင့် ရောထားသော ချိုမြိန်သော နို့ထမင်းပူဒင်းနှင့်အတူ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ပျားရည်ရော နို့ထမင်းပူဒင်းကို ဗြာဟ္မဏာအား အာဟာရပူဇာအဖြစ် ပေးလှူရမည်။

Verse 161

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽनन्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိစ్కန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်တစ်ထောင်တစ်ရာ (၈၁,၀၀၀) ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌၊ «အနန္တေရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၁၆၁ သည် အဆုံးသတ်၏။