Adhyaya 160

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि राजभट्टारकं परम् । रैवन्तकं सूर्यपुत्रमश्वारूढं महाबलम्

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီ၊ အမြတ်ဆုံး ရာဇဘဋ္ဌာရက ရိုင်ဝန္တက—နေမင်း၏ သားတော်—မြင်းစီး၍ မဟာဗလရှိသူထံ သွားရမည်။

Verse 2

संस्थितं क्षेत्रमध्ये तु सावित्र्या नैरृते प्रिये । तं दृष्ट्वा मानवो देवि सर्वापद्भ्यो विमुच्यते

ချစ်မြတ်နိုးရသူ၊ သူသည် သန့်ရှင်းသော က్షేత్రအလယ်၌ စာဝိထရီ၏ အနောက်တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိ၏။ ဒေဝီ၊ သူ့ကို မြင်လျှင် လူသည် အပဒ်အန္တရာယ် အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 3

रविवारेण सप्तम्यां यस्तं पूजयते नरः । तस्याऽन्वयेऽपि नो देवि दरिद्री जायते नरः

ဒေဝီ၊ တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သော လဆန်း/လဆုတ် ခုနစ်ရက်မြောက် (သပ္တမီ) တွင် သူ့ကို ပူဇော်သူသည်၊ သူ၏ မျိုးရိုးအတွင်းတောင် ဆင်းရဲမွဲတေသူ မမွေးဖွားတော့။

Verse 4

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तमेवाराधयेन्मनाक् । निर्विघ्नं क्षेत्रवासार्थं राजा वाऽश्वविवृद्धये

ထို့ကြောင့် အားထုတ်မှုအားလုံးဖြင့် သူ့ကိုပင် အနည်းငယ်မျှတောင် အာရာဓနာပြုရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် က్షేత్ర၌ နေထိုင်ခြင်း အတားအဆီးကင်းမည်၊ သို့မဟုတ် ဘုရင်အတွက် မြင်းနှင့် မြင်းတပ်အင်အား တိုးပွားမည်။

Verse 160

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रैवंतकराजभट्टारकमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စ್ಕန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ്യ၌ «ရိုင်ဝန္တက ရာဇဘဋ္ဌာရက၏ မဟာတန်ခိုးဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၆၀ ပြီးဆုံး၏။