Adhyaya 159

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रत्नकुण्डमनुत्तमम् । रत्नेशाद्दक्षिणे भागे धनुषां सप्तके स्थितम् । महापापोपशमनं विष्णुना निर्मितं स्वयम्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ရတ္နေးရှာ၏ တောင်ဘက်၌ လေးတံအလျား ခုနစ်တံအကွာတွင် တည်ရှိသော အထူးမြတ် ရတ္နကුණ္ဍသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် ကြီးမားသော အပြစ်များကို သက်သာစေပြီး ဗိဿနုက ကိုယ်တိုင် ဖန်ဆင်းထားသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 2

अष्टकोटीस्तु तीर्थानि भूद्योऽन्तरिक्षगाणि तु । समानीय तु कृष्णेन तत्र क्षिप्तानि भूरिशः

မြေပြင်၊ ကောင်းကင်နှင့် အလယ်လောကတို့၏ တီရ္ထများ ကုဋိရှစ်ဆယ်ကို သခင် ကృష్ణက စုစည်းကာ ထိုနေရာသို့ အလွန်ပေါများစွာ ချလှန်ပစ်တော်မူ၏။

Verse 3

गणानां कोटिरेका तु तत्कुण्डं रक्षति प्रिये । कलौ युगे तु संप्राप्ते दुष्प्राप्यमकृतात्मभिः

ချစ်သူရေ၊ အစေခံ ဂဏ (gaṇa) တစ်ကုဋိက ထိုကுண္ဍကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။ ကလိယုဂ ရောက်လာသော် စည်းကမ်းမရှိသူတို့အတွက် ရောက်ရှိရခက်ခဲလာ၏။

Verse 4

तत्र स्नात्वा महादेवि विधिदृष्टेन कर्मणा । प्राप्नुयादश्वमेधस्य फलं शतगुणोत्तरम्

မဟာဒေဝီရေ၊ ထုံးတမ်းအရ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ ကုသိုလ်ကံကို ပြုလျှင် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရာဆတိုး၍ ရရှိနိုင်၏။

Verse 5

एकादश्यां विशेषेण पिंडं तत्र प्रदापयेत् । अक्षय्यां तृप्तिमायांति पितरस्तस्य भामिनि

အထူးသဖြင့် ဧကာဒသီနေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ကို ပူဇော်သင့်၏။ လှပသူရေ၊ ထိုသူ၏ ပိတရ်များသည် မကုန်ခန်းသော တင်းတိမ်မှုကို ရရှိကြ၏။

Verse 6

कुर्याज्जागरणं तत्र एकादश्यां विधानतः । वाञ्छितं लभते देवि यदि श्रद्धा दृढा भवेत्

ဧကာဒသီနေ့တွင် ထုံးတမ်းအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ဇာဂရဏ (jāgaraṇa) အိပ်မပျော်စောင့်နေခြင်းကို ပြုသင့်၏။ ဒေဝီရေ၊ ယုံကြည်ခြင်း ခိုင်မာလျှင် ဆန္ဒပြည့်ဝသော အပေးအယူကို ရရှိ၏။

Verse 7

देयानि पीतवस्त्राणि तथा धेनुः पयस्विनी । तत्र विष्णुं समुद्दिश्य सम्यग्यात्राफलाप्तये

ထိုနေရာ၌ အဝါရောင်အဝတ်အစားများနှင့် နို့ပေးသော နွားတစ်ကောင်ကို လှူဒါန်း၍၊ ဗိဿဏုဘုရားထံ အပ်နှံအနုမောဒနာပြုကာ၊ ယာထရာဘုရားဖူး၏ အကျိုးအပြည့်အစုံကို ရယူစေရာ၏။

Verse 8

हेमकुण्डं कृते प्रोक्तं त्रेतायां रौप्यनामकम् । द्वापरे चक्रकुंडं तु रत्नकुंडं कलौ स्मृतम्

ကృతယုဂ၌ ‘ဟေမကုဏ္ဍ’ ဟု ခေါ်ကြ၏၊ တ్రေတာယုဂ၌ ‘ရောပျ’ ဟု သိကြ၏။ ဒွာပရယုဂ၌ ‘စက္ကရကုဏ္ဍ’ ဖြစ်၍၊ ကလိယုဂ၌ ‘ရတနကုဏ္ဍ’ ဟု မှတ်မိကြ၏။

Verse 9

पातालवाहिनीगंगा स्रोतांसि तत्र भूरिशः । समानीतानि हरिणा तत्र तिष्ठंति भामिनि

အလှမယ်မိန်းကလေးရေ၊ ထိုသန့်ရှင်းသောဒေသ၌ ပာတာလကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသော ဂင်္ဂါမြစ်၏ စီးကြောင်းများ များစွာရှိ၏။ ဟရိဘုရားက ထိုစီးကြောင်းများကို တစ်နေရာတည်းသို့ စုစည်းပေး၍ ထိုနေရာ၌ တည်မြဲနေကြ၏။

Verse 10

तत्र स्नानेन देवेशि सर्वतीर्थाभिषेचनम्

အို ဒေဝီမဟာမယ်၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းဖြင့် တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးအဘိသေက ပြုသကဲ့သို့ သန့်စင်ကောင်းချီးကို ရရှိ၏။

Verse 159

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စ္ကန္ဒမဟာပုရာဏ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍအတွင်း၊ ပရဘာသက္ခေတ်ရမဟာတ္မယ၌ ပါဝင်သော «ရတနေရှ္ဝရ၏ မဟာမြတ်တန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၅၉ သည် ပြီးဆုံး၏။