Adhyaya 156

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैनतेयप्रतिष्ठितम् । रत्नेश्वरादुत्तरतो धनुषां त्रितये स्थितम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) တည်ထောင်ထားသော သန့်ရှင်းရာသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် ရတ္နေရှ္ဝရ၏ မြောက်ဘက်၌ ဓနုရှ် သုံးတိုင်အကွာတွင် တည်ရှိသည်။

Verse 2

वैनतेयश्च देवेशि ज्ञात्वा क्षेत्रं तु वैष्णवम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास सर्वपापप्रणाशनम्

ဒေဝေရှီရေ၊ ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) သည် ဤနေရာကို ဝိုင်ෂ္ဏဝ သန့်မြတ်ဒေသဟု သိမြင်ပြီး၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော လိင်္ဂကို တည်ထောင်လေ၏။

Verse 3

यस्तं पूजयते भक्त्या पंचम्यां तु विधानतः । न विषं क्रमते तस्य सप्त जन्मानि सर्पजम्

ပဉ္စမီနေ့တွင် စည်းကမ်းတကျဖြင့် ထိုဘုရားကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူအား၊ မြွေမှ ဖြစ်သော အဆိပ်သည် ခုနှစ်ဘဝတိုင်အောင် မထိခိုက်နိုင်။

Verse 4

पंचामृतेन संस्नाप्य पूजयित्वा विधानतः । प्राप्नुयात्सकलं पुण्यं मोदते दिवि देववत्

ပဉ္စာမృతဖြင့် (နို့၊ ဒိန်ချဉ်၊ ဂီ၊ ပျားရည်၊ သကြားရည်) သန့်စင်ရေချိုးပေးပြီး စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်လျှင်၊ ကုသိုလ်အလုံးစုံကို ရရှိကာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဒေဝတားကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်မည်။

Verse 156

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्ये गरुडेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် သ్లోက စုစည်းမှုအတွင်း၊ ခုနှစ်မြောက် ပရဘာသ ခဏ္ဍ၌၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက္ရှೇತ್ರ မာဟာတ္မ្យ၌၊ ရတ္နေရှွရ မာဟာတ္မ្យအတွင်းရှိ «ဂရုဍေရှွရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းသည် အခန်း ၁၅၆ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။