Adhyaya 155

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रत्नेश्वरमनुत्तमम् । तत्र तप्त्वा तपो देवि विष्णुना प्रभविष्णुना । स्थापितं तत्र तल्लिंगं सर्वकामप्रदं प्रिये

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်— ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အတုမရှိသော ရတ္နေဣශ්ဝရသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဒေဝီရေ၊ တပသ်ကျင့်ပြီးနောက် ပရဘဝိရှ္ဏုဖြစ်သော ဗိရှ္ဏုက ထိုလင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ချစ်သူရေ၊ ၎င်းသည် ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 2

रत्नकुंडे नरः स्नात्वा यस्तं पूजयते सदा । सर्वोपचारैर्भक्त्या स प्राप्नुयादीप्सितं फलम्

ရတ္နကுண္ဍ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ထိုသူကို အမြဲတမ်း ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ထုံးတမ်းအပူဇော်ပစ္စည်း အစုံအလင်ဖြင့် ပူဇော်သူသည် လိုလားသည့် အကျိုးफलကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 3

अत्र कृत्वा तपो घोरं कृष्णेनामिततेजसा । प्राप्तं सुदर्शनं चक्रं सर्वदैत्यान्तकारकम्

ဤနေရာ၌ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အလင်းရောင်အဆုံးမရှိသော ကృష్ణသည် အဆုဒർശန စက္ကရကို ရရှိခဲ့သည်၊ ဒေဝါန်တကာ အသူရတို့ကို ဖျက်ဆီးသော အာယုဓဖြစ်၏။

Verse 4

एतत्स्थानं महादेवि सदा प्रियतरं मम । वसामि तत्र देवेशि प्रलयेऽपि न संत्यजे

အို မဟာဒေဝီ၊ ဤနေရာသည် အမြဲတမ်း ငါ့အတွက် အထူးချစ်ခင်ရာ ဖြစ်၏။ အို ဒေဝတို့၏ မိခင်မ၊ ငါသည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ပြီး ကမ္ဘာပျက်ကာလ၌ပင် မစွန့်လွှတ်။

Verse 5

स्मृतं तद्वैष्णवं क्षेत्रं नाम्ना देवि सुदर्शनम् । धन्वंतराणि षट्त्रिंशत्समंतात्परिमण्डलम्

အို ဒေဝီ၊ ထိုသန့်ရှင်းသော နယ်မြေကို ဝိုင်ရှ္ဏဝ က္ෂေတရဟု မှတ်မိကြပြီး «ဆုဒർശန» ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြား၏။ ၎င်းသည် အရပ်လေးမျက်နှာလုံးတွင် ဒဏ္ဝန္တရ ၃၆ အထိ ဝိုင်းဝန်းသော စက်ဝိုင်းကျယ်ဝန်းမှု ဖြစ်၏။

Verse 6

एतदन्तरमासाद्य ये केचित्प्राणिनोऽधमाः । मृताः कालवशाद्देवि ते यास्यंति परं पदम्

အို ဒေဝီ၊ ဤသန့်ရှင်းသော နယ်နိမိတ်အတွင်းသို့ ရောက်လာရုံသာဖြင့်ပင်၊ အနိမ့်ကျသော သတ္တဝါတို့ကာလ၏ အာဏာကြောင့် သေဆုံးလျှင်၊ ထိုသူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ပဒကို ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 7

कांचनं तत्र गरुडं पीतानि वसनानि च । विष्णुमुद्दिश्य यो दद्यात्स तु यात्राफलं लभेत्

ထိုနေရာ၌ ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော ဂရုဍရုပ်တော်နှင့် အဝါရောင် အဝတ်အစားများကို ဗိဿ္ဏုအား ရည်ညွှန်း၍ လှူဒါန်းသူသည် ယာထရာ၏ အပြည့်အဝ အကျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 155

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचपंचाशदु त्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စ္လိုကာပါဝင်သော သံဟိတာတွင်၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမပိုင်း ပရဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မယ၌ «ရတ္နေရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၁၅၅ သည် ပြီးဆုံး၏။