Adhyaya 153

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्येश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मकुण्डस्य वायव्ये धनुषां द्वितये स्थितम्

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ဗြဟ္မကுண္ဍ၏ အနောက်မြောက်ဘက်၌ တံတား(လေး)အလျား နှစ်လျားအကွာတွင် တည်ရှိသော အထူးမြတ် ဟိရဏ္ယေဣဿဝရသို့ သွားလော့”။

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं दारिद्र्यौघविनाशनम् । कृतस्मराच्च परतो ह्यग्नितीर्थाच्च पूर्वतः

ထိုနေရာသည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာစေ၍ ဆင်းရဲမွဲတေမှု၏ လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖျက်ဆီးတတ်၏—ကృతસ્મရာ၏ အနောက်ဘက်နှင့် အဂ္နိတီရ္ထ၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိ၏။

Verse 3

यमेश्वराच्च नैरृत्ये समुद्रस्योत्तरे तथा । तस्य लिंगस्य प्राग्भागे ब्रह्मा तेपे महत्तपः । आराधयामास तदा देवदेवं त्रिलोचनम्

ယမေဣဿဝရ၏ အနောက်တောင်ဘက်၌လည်းကောင်း၊ ပင်လယ်၏ မြောက်ဘက်၌လည်းကောင်း တည်ရှိ၏—ထိုလိင်္ဂ၏ အရှေ့ဘက်တွင် ဗြဟ္မာသည် မဟာတပသကို ကျင့်ပြီးနောက် နတ်တို့၏နတ် တြိလောစန (မျက်စိသုံးပါးရှင်) ကို ပူဇော်လေ၏။

Verse 4

ततस्तुष्टो महादेवो ब्रह्मन्ब्रूहि वरो मम

ထို့နောက် မဟာဒေဝသည် နှစ်သက်တော်မူ၍ မိန့်တော်မူသည်—“ဟေ ဗြဟ္မန်၊ ပြောလော့၊ သင်၏ ဆုတောင်းအခွင့် (ဗရ) ကို ငါ ပေးအပ်မည်”။

Verse 5

ब्रह्मोवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव याज यामीति मे मतिः । स्थानं च यन्महापुण्यं तन्ममाख्यातुमर्हसि

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ «အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် စိတ်တော်ကျေနပ်ပါက၊ ယဇ္ဈပူဇော်ပွဲကို ကျင်းပလိုသည်ဟု ကျွန်ုပ်၏ဆန္ဒရှိ၏။ ထို့ပြင် အလွန်မြတ်သော ကုသိုလ်ပြည့်ဝသည့် သန့်ရှင်းရာနေရာကိုလည်း ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားဖော်ပြပေးတော်မူပါ»။

Verse 6

ईश्वर उवाच । कृतस्मराद्ब्रह्मकुंडं यमेशात्सागरावधि । एतदंतरमासाद्य पापी चापि विमुच्यते

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ «ကృతသ္မရာမှ ဘြဟ္မကုဏ္ဍအထိ၊ ယမေရှ္ဝရမှ ပင်လယ်ကမ်းစပ်အထိ—ဤအကြားရှိ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိ၍ နေထိုင်သူသည် အပြစ်ရှိသူဖြစ်စေကာမူ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏»။

Verse 7

वहेद्विषुवती तत्र सदा पुण्यात्मनां नृणाम् । यत्र तत्र कुरु विभो मनसा ते यथेप्सितम्

ထိုနေရာ၌ ဗိသုဝတီမြစ်သည် ကုသိုလ်စိတ်ရှိသော လူတို့အတွက် အမြဲတမ်း စီးဆင်းပါစေ။ အို အင်အားကြီးသော အရှင်၊ သင်၏စိတ်တော်အလိုရှိသမျှကို သင်နှစ်သက်ရာနေရာ၌ ပြုတော်မူပါ။

Verse 8

इत्युक्तः स तदा ब्रह्मा प्रारेभे यज्ञमुत्तमम्

ထိုသို့ မိန့်ကြားခံရသဖြင့် ဗြဟ္မာသည် ထိုအခါ အထူးမြတ်သော ယဇ္ဈပူဇော်ပွဲကို စတင်ကျင်းပလေ၏။

Verse 9

ततो भागार्थिनो देवा इन्द्राद्यास्तत्र चागताः । ऋषयो भागकामास्तु सर्वे तत्र समागताः

ထို့နောက် အစိတ်အပိုင်းကို လိုလားသော နတ်များ—အိန္ဒြာနှင့် အခြားနတ်များ—ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။ အစိတ်အပိုင်းကို ဆန္ဒရှိသော ရှင်ရသီတို့လည်း အားလုံး ထိုနေရာ၌ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 10

ततो यज्ञागतेभ्यः स दक्षिणामददात्पुनः । ततोऽथ दक्षिणा क्षीणा दीयमाना यशस्विनि

ထို့နောက် ယဇ္ဉာသို့ ရောက်လာသူတို့အား ဒက္ခိဏာ (ယဇ္ဉာပူဇာလှူဒါန်း) ကို ထပ်မံပေးလှူတော်မူ၏။ ထိုအခါ အရှင်မင်းမြတ်ရေ၊ ပေးလှူနေစဉ် ဒက္ခိဏာသည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်ခမ်းသွား၏။

Verse 11

ततोब्रह्मा बहूद्विग्नो दध्यौ वै मनसा तदा । बद्धाञ्जलिपुटो भूत्वा इदं वचनमब्रवीत्

ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် အလွန်စိတ်ပူပန်၍ ထိုအခါ စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားတော်မူ၏။ လက်နှစ်ဖက်ကို အညှာလီဖြင့် ဆက်ကပ်ကာ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 12

भगवन्वै विरूपाक्ष क्रतुर्नैव समाप्यते । दक्षिणाहै न्यतो देव न याति परिपूर्णताम्

အရှင်ဘုရား၊ ဗိရူပါက္ခ၊ ဤကရတု (ယဇ္ဉာ) သည် မပြီးမြောက်နိုင်ပါ။ လိုအပ်သော ဒက္ခိဏာ မရှိသဖြင့်၊ အို ဒေဝ၊ အပြည့်အဝ ပြည့်စုံခြင်းသို့ မရောက်နိုင်ပါ။

Verse 13

दक्षिणासहिताः सर्वे यथा यांति तथा कुरु । पितामहवचः श्रुत्वा कृत्वा ध्यानं तदा मया

“ဒက္ခိဏာနှင့်အတူ အားလုံးက သင့်တော်သလို ပြန်သွားနိုင်အောင် ထိုသို့ ပြုလုပ်ပါ” ဟု။ ပိတာမဟာ (ဘြဟ္မာ) ၏ မိန့်ခွန်းကို ကြားပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်သည် ထိုအခါ ဓျာနသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 14

स्मृता सरस्वती देवी देवानां हितकाम्यया । आगता सा महापुण्या उक्ता देवी मया तदा

ဒေဝတို့၏ အကျိုးကို လိုလားသဖြင့် သရஸဝတီ ဒေဝီကို သတိရ၍ ဖိတ်ခေါ်တော်မူ၏။ အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော ဒေဝီသည် ရောက်လာပြီး ထိုအခါ ကျွန်ုပ်က ဒေဝီအား လျှောက်ထားတော်မူ၏။

Verse 15

पद्मयोनेर्धनं क्षीणं क्रतुर्वै न समाप्यते । तस्मान्मम प्रसादेन भव काञ्चनवाहिनी

ပဒ္မယောနီ (ဗြဟ္မာ) ၏ ဥစ္စာဓန ကုန်ခမ်းသဖြင့် ယဇ္ဉ မပြီးစီးနိုင်တော့။ ထို့ကြောင့် ငါ၏ ကရုဏာတော်ဖြင့် «ကာဉ္စနဝါဟိနီ»—ရွှေစီးကြောင်းကို သယ်ဆောင်သူ ဖြစ်လေ။

Verse 16

सरस्वत्यास्ततः स्रोत उत्थितं पश्चिमामुखम् । काञ्चनानां तु पद्मानि उच्छ्रितानि सहस्रशः

ထို့နောက် စရஸဝတီမှ စီးကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၍ အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူစီးဆင်း၏။ ထို့ပြင် ရွှေလောတပ်ပန်းများ အထောင်အသောင်း ပေါက်ဖွား၍ မြင့်မားစွာ ထောင်တက်လာ၏။

Verse 17

काञ्चनेन प्रवाहेण तोयं सारस्वतं शुभम् । दैत्यसूदनमासाद्य अग्नितीर्थावधि प्रिये । पूरयामास पद्मैश्च कोटिशश्च समंततः

ရွှေစီးကြောင်းဖြင့် မင်္ဂလာရှိသော စရஸဝတီရေသည် စီးဆင်းသွား၏။ ဒೈတျသူဒနသို့ ရောက်ပြီး အဂ္နိတီရ္ထအထိ (အို ချစ်သူ) ဆက်လက်လျှောက်ကာ အရပ်လုံးပတ်လည်ကို လောတပ်ပန်းများ ကုဋိကုဋိဖြင့် ပြည့်စေ၏။

Verse 18

काञ्चनानि तु तान्येव दत्त्वा विप्रेषु दक्षिणाम् । यज्ञं निर्वर्तयामास हृष्टो ब्रह्मा द्विजैः सह

ထိုရွှေများကိုပင် ဗြာဟ္မဏများအတွက် ဒက္ခိဏာအဖြစ် ပေးလှူ၍ ဗြဟ္မာသည် ဝမ်းမြောက်လျက် ဒွိဇပုရောဟိတ်များနှင့်အတူ ယဇ္ဉကို ပြီးစီးစေ၏။

Verse 19

शेषाणि यानि पद्मानि तानि निःक्षिप्य भूतले । तदूर्ध्वं स्थापयामास लिगं तु कनके श्वरम्

ကျန်ရှိသော ရွှေလောတပ်ပန်းများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချ၍ ထို့အပေါ်၌ «ကနကေရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်သော လိင်္ဂတော်ကို တည်ထောင်လေ၏။

Verse 20

तत्र लिंगं प्रतिष्ठाप्य सर्वदेवनमस्कृतम् । ऋषिभ्यो दक्षिणां प्रादादेकैकस्य यथाक्रमम् । काञ्चनानां च पद्मानां प्रत्येकमयुतं ददौ

ထိုနေရာ၌ နတ်အားလုံးက ဦးညွှတ်ပူဇော်သော လိင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီး၊ ရှိသမျှ ရှင်ရသီတို့အား အစဉ်အတိုင်း တစ်ဦးချင်းစီ ဒက္ခိဏာကို ပေးလှူ하였다။ ထို့ပြင် တစ်ဦးချင်းစီအား ရွှေကြာပန်း တစ်သောင်းစီ ပေးတော်မူ하였다။

Verse 21

ततः शेषाणि पद्मानि निहितानि धरातले । ब्रह्मकुण्डस्य मध्ये तु नापुण्यो लभते नरः

ထို့နောက် ကျန်ရှိသော ကြာပန်းများကို မြေပြင်ပေါ်၌ ထားနှံ하였다။ သို့သော် ဘြဟ္မကုဏ္ဍ (Brahmakuṇḍa) အလယ်၌ မကောင်းကံမရှိသူ၊ ပုဏ္ဏမရှိသူသည် အကျိုးကို မရနိုင်။

Verse 22

तत्कुण्डतोयमद्यापि नानावर्णं प्रदृश्यते । तत्राधः पद्मसंयोगान्नीरं स्वर्णायते क्षणात्

ယနေ့တိုင်အောင် ထိုကုဏ္ဍ၏ သန့်ရှင်းသော ရေသည် အရောင်မျိုးစုံဖြင့် မြင်ရသည်။ ထိုနေရာ၌ အောက်ဘက်ရှိ ကြာပန်းအလွှာနှင့် ထိတွေ့သဖြင့် ရေသည် ခဏချင်း ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

Verse 23

हिरण्मयानि पद्मानि अधः कृत्वा प्रजापतिः । लिंगमूर्ध्वं प्रतिष्ठाप्य स्वयं पूजितवांस्तदा । हिरण्यकमलैर्दिव्यैर्हिरण्येशस्ततोऽभवत्

ပရဇာပတိသည် အောက်ဘက်၌ ရွှေကြာပန်းများကို စီမံထားပြီး၊ လိင်္ဂကို အထက်သို့ တည်ထောင်ကာ ထိုအခါ ကိုယ်တိုင်ပင် ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ သာယာမြတ်သော ရွှေကြာပန်းများကြောင့် သခင်သည် ဟိရဏ္ယေရှ (Hiraṇyeśa/Hiraṇyeśvara) ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ하였다။

Verse 24

सर्वपापप्रशमनं तथा दारिद्र्यनाशनम् । दृष्ट्वा हिरण्मयेशानं सर्वपापैः प्रमुच्यते

၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာစေပြီး ဆင်းရဲမွဲတေမှုကို ဖျက်ဆီးသည်။ ဟိရဏ္မယေရှာန (Hiraṇmayeśāna) ရွှေရောင်သခင်ကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 25

माघ मासे चतुर्दश्यां यस्तल्लिंगं प्रपूजयेत् । पूजितं तेन सकलं ब्रह्माण्डं सचराचरम्

မာဃလတွင် လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ်လေးရက်နေ့၌ ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်သူသည်၊ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော ဘြဟ္မာဏ္ဍတစ်လောကလုံးကို ပူဇော်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 26

सर्वदानानि दत्तानि सर्वे देवाश्च तोषिताः । ब्रह्माण्डं तेन दत्तं स्याद्येन तल्लिंगमर्चितम्

ထိုလိင်္ဂကို အရ္စနာပူဇော်သူသည် ဒါနအားလုံးကို ပေးပြီးသကဲ့သို့၊ ဒေဝတားအားလုံးကိုလည်း ကျေနပ်စေပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အမှန်တကယ် သူသည် ဘြဟ္မာဏ္ဍတစ်လောကလုံးကို လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 27

एतन्मया ते कथितं स्नेहेन वरवर्णिनि । न कस्यचिन्मयाऽख्यातं महागोप्यं वरानने

ချစ်ခင်မေတ္တာဖြင့်၊ အရောင်အဆင်းလှပသော မိန်းမရေ၊ ဤအကြောင်းကို သင့်အား ငါပြောပြခဲ့၏။ မျက်နှာလှပသော မိန်းမရေ၊ ဤမဟာလျှို့ဝှက်ကို ငါသည် အခြားသူတစ်ဦးတစ်ယောက်ထံ မဖော်ပြခဲ့။

Verse 28

य इदं शृयुयाद्भक्त्या पठेद्वा भक्तिसंयुतः । स गच्छेद्देवलोकं तु मुक्तः सर्वैस्तु पातकैः

ဤအကြောင်းကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူ သို့မဟုတ် ဘက္တိနှင့် ရွတ်ဖတ်သူသည်၊ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ ဒေဝလောကသို့ ရောက်၏။

Verse 29

इति ते चातिविख्याताः पवित्राः पञ्च भैरवाः । ब्रह्मकुण्डसमीपस्थाः कथितास्तव सुन्दरि

ထို့ကြောင့်၊ လှပသော မိန်းမရေ၊ ဘြဟ္မကுண္ဍအနီး၌ နေထိုင်သော အလွန်ကျော်ကြား၍ သန့်စင်စေသော ဘဲရဝါ ငါးပါးကို သင့်အား ငါပြောပြခဲ့၏။

Verse 153

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये हिरण्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စလိုကာ စံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသ ခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ்ய၊ ဗြဟ္မကுண္ဍမာဟာတ္မ்யအတွင်းရှိ «ဟိရဏ္ယေရှ္ဝရ မဟိမ ပြောကြားခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၅၃ ပြီးဆုံး၏။